Davut Topcan ile Çay Molası

İzmir bulutlu gözlerle uyandı bu sabah

2009-09-08T22:22:00.002+02:00

http://friendfeed.com/reglisse/5186591c/izmir-bulutlu-gozlerle-uyand-bu-sabah-aglamasn

Sev-gi-li , Özra'nın yazdığı satırları görünce dedim ki evet ya ne kadar güzel özetlemiş dünü ve bugünü....

Dün tüm gün kontrolümün gerginliği ile doktorum Nil Molinas Mandel'in muayenehanesinde oturmuş sıramı bekliyordum... Sıram geciktikçe stres oldum ve ben stres oldukça sıram gecikti. En son sıramın gece 22 gibi ancak geleceğini farkedince kapıya yöneldim ve ben gidiyorum dedim, Nil hn'ı görmüyordum bile..

Ferda çıktı ardım sıra geldi yanıma yapma dedi... gözümden yaşlar dökülmeye başlayıverdi.. hayır! hayır! hayır! hayırlar zihnimin duvarlarında yankılanırken gözlerim ayarı kaçmış iki çeşme gibi bırakıvermişlerdi kendilerini... hayııııııııııııııııııır!

Derken ferda'ya ben iyi değilim gidiyorum dedim ve bir kat aşağı inip merdivenin kenarına oturup başımı duvara dayadım, bir süre kendimi toparlayana kadar bekledim... kafam duvardaydı.. duvar kafamdaydı ya da her neyse... sonuç: rüzgar ters yönden esmişti...

Topladım kendimi ve sabaha kadar araba kulandım, sabah gün ağarırken henüz, daha henüz ilk ışıklarda sabuncubeli yokuşunu bitirip izmir denizini ucundan görmeye başlamıştım.. Evet Özra haklıydı, izmir bulutlu gözlerle bakıyordu, ben ise istanbuldan alıp yanımda getirdiğim bir avuç hüznümle karşısındaydım, baktık ... baktık... onun gözleri bulutlandıkça benim hüzünlerim denize dökülmeye hazırlanıyordu bagajda bir yerlerde..

alsancaktaydım, arabadan indim ... hayır! üşümüyorum... sonra bulutlarını üzerime örttü izmir ve üşümeye başladım, önce montumu giydim sonra bir şal!

ne güzel olurdu o şalın altında sende olsan.. izmir bana kızgın gibi, gelmiş olmama bozulmş gibiydi.. oysa sana ne çok yakışıyordu izmir! ama belki istanbul da güzel durur üzerinde...

evet... bunlar bana ait duygular...

nokta

http://www.davuttopcan.com yayında!

2009-03-31T12:11:00.001+02:00

Ölüme giden yolda HipHop yapmak!

2009-03-24T20:10:00.004+02:00

Bazen yürüdüğünüz yolun sonunu göremezsiniz ya, öyle bir durumdayım şu anda... aslında bu durum çok umrumda da değil.. Yaşadığım günleri kaliteli kılma derdindeyim. Farkındalığım çok fazla arttı, hayatın küçük ayrıntılarının öyle farkındayım ki, her zerresinin tadına varmak istiyorum, evet....

Hayatın kenarında kalmak diye bir kavram var, buna karşılık olarak , bu durumdan sıyrılmak gibi de bir kavram var... Hastanenin onkoloji bölümünde geçiyor çoğu zamanım, orada diğer kanser hastalarını görüyorum, hepsi benzer bir yorgunluk içinde.. Hepsinin rengi biraz beyaz.. Buna karşı koymanın bir yolu olmalı diye geçiyor aklımdan, aklım bedenime sığmıyor, yapmak istediklerime bedenimde ki güç yetmiyor..

Her neyse, bir sene sonra yaşayıp yaşamayacağımı bilmiyorum ama bildiğim ve istediğim bir şey var ki o da dans etmek istiyorum.. Geçen hafta hiphop derslerine başladım, bu akşam gene ders vardı.. Dans'ta en önemli şey ritimdir, ritimle uyumlu olarak yaptığında hareketler sanat gibi görünür.. Bugün derste kulaklarım çınladı, dersin sonlarına doğru neredeyse gücüm tükendi... ama sıktım dişimi diğerleri ile sonuna kadar gittim. Bir zaman sonra buradan dans videolarımı yayınlayacağım...

İnat değil mi, inadına yaşamak ve inadına dişini sıkarak yaşamalı diyorum...

Sosyal mesaj şu: hayatta yapmak istediklerinizi ertelemeyin!

Sonunda Hisarüstü'ne taşınıyorum...(YUPP!)

2009-03-23T19:10:00.003+02:00

İstanbul'a 2002 yılında gelmiştim ve ilk yılımı gültepe gibi saçma sapan bir yerde harcadıktan sonra hem iş değişikliği hem de ev sahibimin kiraya yaptığı %50 gibi mandaca bir zam sonrası hisarüstüne taşınmıştım. 2003 yılıydı!... tam 5 yıl orada yaşadım.. 2008 sonlarına kadar... 2008 sonlarında aldığım yanlış bir karar neticesinde hisarüstünden yeniköye taşındım.. (tamamen yanlış olan özel sebeplerle!)

Hem uygun fiyata yaşadığım hem de bence fena sayılmayacak 2+1 bir dairem vardı... güzel güzel yaşıyordum orda... Sonra Yeniköy'e geldim, hastalığım tekrarladı, bir sürü saçma sapan özel sıkıntı yaşadım... ve en sonunda istediğim oldu...

Bugün sabah babamla birlikte kalkıp Hisarüstü'ne gittik, e oraya kadar gidilecek olunca evde kahvaltı yapmak olur mu hiç? Kahvaltı yapmadan çıktık evden, Rumeli Hisarüstü Börekçisinde özlediğimiz güzel börekler eşliğinde kahvaltımızı yaptık.. sonra ev aramaya koyulduk..

Önce bir ev bulduk, ev sahibi yaşlıca bir teyze, anahtarını çakal emlakçının tekine vermiş, adamın evi kiralamak falan pek umrunda değil.. Rica ettik, ara gelsin evi göstersin diye, "aradım pencerede numaram yazıyor beni arasınlar" diye cevap dönüyor emlakçıdan.. Neyse arıyorum, adamın teki telefonda, evin önünde beklediğimizi ve gelip evi göstermesini rica ettim, "öğrenci misin?" diye sordu, "bu sizi ilgilendiren bir konu değil, ayrıca fiyatı ona göre mi belirleyeceksiniz?" dedim.. Adam bozuldu, evet önemli falan gibi zırvalamaya başladı, yahu beyefendi siz gelin evi gösterin , fiyatı neyse söyleyin param varsa tutarım gerisinden size ne dedim.. İyice bozuldu, telefonu kapattı. bende içimden hatta pek de içimden sayılmaz baya baya sokağın ortasında dışımdan, "s..kerim lan böyle evi de, emlakçıyı da" deyip, çıktım ordan...

Kısa bir parantez, bu emlakçılardan nefret ediyorum ve kazandıkları paranın o kadar da haklı bir para olmadığından adım kadar eminim... Kısacası topunun ta ecdadını!....Aldıkları para bi yana çoğusu (arada mutlaka iyisi de vardır) eğitimsiz,cahil ve kaba!

Neyse sonra tanıdığım bir arkadaşım bu işleri official olarak değil arada denkgelirse şeklinde yapıyor, ona gidip haber bırakacaktım, o da evet kuzenimin evi var sana onu göstereyim deyince hemen atlayıp gittik..

Ev Fatih sultan mehmet köprüsü girişine tepeden bakıyor, her penceresinden güneş alıyor yani neredeyse mükemmel... Sonra evi anneme de gösterip ev sahibi ile anlaştıktan sonra kaporo bırakıp evi tuttum! evet tuttum.. bu hafta sonu taşınıyorum..

Yeniden eski mahallemdeyim, sanki memleketime yerleşiyormuşum gibi hissettirdi...

Çok sevindim ve çok mutluyum... şu aralar hayatımda ki en büyük problem çözüldü diyebilirim..

LikeMind günü ve etkileri...

2009-03-20T17:44:00.009+02:00

İlk kez katıldığım LikeMind topluluğunu çok sevdim, oldukça kalabalık ve mükemmel bir enerji vardı ortamda.. Bundan sonra muhtemelen kaçırmadan takip edeceğim, dahası bundan sonra ki katılımlarımda günün öğlen yemeği kısımlarına da katılacağım.

Müge Cerman tam da yazılarından okuduğumuz gibi şahane biri... Diğer tanışabildiğim herkes de öyle..

Benim bu toplulukta gördüğüm genel görüşüm , mükemmel bir enerji var, herkes birer bomba gibiydi... (insan bazen düşünmeden edemiyor, böyle bir genç nüfusa sahip bir ülke geri vitese takmayı nasıl başarabilir? sayımız mı çok az acaba?)

Toplantıyı kaçıranlara burdan selamlar olsun.. Her ayın 3. cuması sabah saat 8 de Kanyon , Starbucks'da bu toplantı düzenli olarak gerçekleşiyor, katılmak isteyen olursa bekleriz...

Benim bu toplantıdan çıkardıklarım şöyle, Göktuğ Gedik ve Mustafa Tan ile yaptığımız sohbetler sonucunda iPhone develop etmeye karar verdim, bakarsınız belki yakında www.yazarbozar.com adresinde bir kaç makale bile yayınlama fırsatımız olur..

Ve son olarak ideshot kurucuları ile sohbet ettik, daha yeni onaylanan üyeliğimin gecikme sebebinin hesabını sordum:-) Hepsi de çok keyifli arkadaşlar...

Enver ile de yeniden görüşme fırsatımız oldu, seviyorum bu adamı ya, muhabbeti süper! ilk görünüşte anlaşılmayacak bir potansiyel ve girişimciliği var.. Enteresan bir adam..

Sonra merak ettiğim devletşah ve pazarlama cadısı ile de tanıştık, online tanıdığın kişilerle el sıkışmak şahane..

LikeMind çıkışı hastaneye gidip seyyar serumumu çıkarttım, sonra şirkete uğradım, tramer falan işler biraz karışmış, çok da geyik yapamadan birşeyler atıştırıp kaçtım eve....

Bugünün adını da LikeMind koymuş olduk böylece... Tüm tanışmış olduğum arkadaşlara selamlar burdan..

Not: Artık yaş itibari ile mi yoksa kemoterapilerin etkisi ile mi nedir bilmiyorum hafızamda ki istediğim loblara tam erişemiyorum:) Ama bir Simto var ki hızır gibi yetişiyor imdadıma... ve bütün isimleri sektirmeden sayıveriyor... işte benim de tanışıp da hatırlayamadığım çoğu isim Simto'nun blogunda! http://www.simtoalev.com/index.php/2009/03/20/bir-likemind-gunlugu/

Bir kanser hastası neler yaşar? neler hisseder?

2009-03-19T21:09:00.004+02:00

Benim..., bir kanser hastasının, başka bir kanser hastasının... ya da benim bilmediğim herhangi bir ülkenin herhangi bir yerinde yaşayan bir kanser hastasının dilinden dökülen kelimeler bunlar olabilirdi sadece....

sabahları uyanınca herkes dersliğe giderken, senin onkoloji binasına gitmen gerekir. ilk başlarda bunu kendi başına yapabilirsin ama sonraları 50 metre bile yürüyecek halin kalmaz. herkes öğle arasında yemek yerken sen mide bulantının ne zaman geçeceğini beklersin umutla.eğer şanslıysan akşama doğru geçer biraz o arada belki bir şeyler atıştırabilirsin ve hatta daha şanslıysan o yediklerini kusmazsın.sonra gidip uzanırsın yatağa ama vakit bir türlü geçmez, kolunu kaldıracak gücün dahi olmadığı için vakit geçirmek için kitap bile okuyamazsın, birileriyle sohbet de edemezsin güçsüzlükten.saatlerce uzandığın yerden zar zor tutabildiğin kumanda ile televizyon kanallarını dolaşırsın ilgini çeken bir şeyler vardır ümidiyle böylece onu izleyip en azından biraz daha kolay vakit geçirirsin. ilk başlarda vücudun çok yıpranmadığı için ne olduğunu anlamazsın ve çok da zor değilmiş dersin ama sonraları tuvalete bile gidecek gücün kalmadığı için yeter artık bitsin bu diye düşünerek geçirirsin zamanını.keşke uyutsalar beni de her şey bitince uyansam diye düşünürsün. hava çok sıcaktır, o kadar bunaltır ki seni kelimelerle anlatamazsın.yine de eğer kış olsaydı vücudun çok zayıf olduğu için salgın hastalıklara kapılma riskin daha fazla olacağından yaz daha iyidir diye avutursun kendini. günlerce geçmeyen bulantı ve her an kusabilme ihtimali sebebiyle bir an bile yanından ayırmadığın plastik kapla gezersin evin içinde, arada sırada kafanı yataktan aşağı çevirerek nerede olduğuna bakarsın iyice. eğer kusarsan onun içine tutturabilmek için.halsizliğin giderek artmaya başlar, sorulara bile çok zor cevap verirsin, yerinden kalkamazsın yumruğunu sıkmaya dahi gücün kalmaz. bunların yanında zamanla bir de kimsenin koklamadığı ama seni inanılmaz derecede irrite eden kokular almaya başlarsın. sigara, yemek, oda her şey çok kötü kokuyordur. bunun için yapabilecek hiçbir şey yoktur.üzerine giydiğin her şey kötü kokuyor gibi gelir sana hiç giyilmemiş yeni yıkanmış t shirt bile o kadar rahatsız eder ki seni kokusundan uyuyamazsın. cam açılır odada çok az bir hava değişimi olduğu anda senin için kalkar direk, miden kasılmaya başlar sürekli öğürürsün. yatağın kenarındaki kaba eğilmiş şekilde beklersin uzun süre çıkarabilecek bir şeyler olmadığı için midende sonra yavaşça azalır öğürmeler yeniden uzanırsın yastığa.evdekiler bu sesleri duymamışlarsa ve yanı başında değillerse o anda gözlerini kapatırsın önce sonra sıkarsın iyice böylelikle artık senin kontrolünde olmayan göz yaşlarına biraz olsun hakim olabilirsin. gözlerini açarsın yaşlar sebebiyle bulanık görürsün başta sonra onlar yanaklarından süzülürler ve giderler sen derin derin nefes alırsın rahatlamaya çalışırsın, kanalları değiştirirsin, dikkatini dağıtmak istersin. fiziksel ve ruhsal olarak bu kadar çökmüş birinin ağlaması garip değildir asla ama anne ve babanın seni öyle görüp morallerinin bozulmasını istemediğin için hakim olmak zorundasındır kendine. geceleri uyuyamazsın, ekrana bakmaktan gözlerin artık bulanık görmeye başlamıştır. gecenin bir vakti uyuyakalırsın uyku çoğunlukla en huzurlu zamanlarındır ona rağmen uyurken bazen inanılmaz bir bulantı ile uyanırsın. gücün varsa yataktan iner dizlerinin üstüne çöker, önüne çektiğin kaba akşam zor zahmet yediğin şeyleri çıkarıverirsin. onları yiyebilmek için ne kadar da çok beklemişsindir halbuki. kusmak zoruna gitmez asıl zoruna giden zaten 3-5 saat uyuyabildiğin uykunun bölünmesidir.saatlerce beklersin gündüz ve akşam çıkarırsam diye midemdekileri bir şey olmaz ama tam uyursun ve yarım saat sonra bunlar olur. sonra sabah olur günün ilk ışıklarına eşlik edersin sen de yapacak bir işin gidecek bir yerin yoktur ama uyanırsın erkenden.tedavi almıyorsan yavaş yavaş toparlanmaya başlarsın. ayağa kalkmaya başlarsın, yemek de yersin tabi ki eskisi gibi değildir sürekli yanan miden seni inanılmaz rahatsız ediyordur. yine de zorla yemen gerekir çünkü bir daha ki kür başladıktan sonra film başa sarılacak ve saniyeler yine geçmeyecektir. sen bu duruma ne kadar hazırlıklı olursan o kadar iyidir.4 perdelik bu oyunun son 2 perdesi çok zordur özellikle.yeni kür için kemoterapi aldığın odaya geçersin günde en az 3 saat ve 2 litre serumu alırsın damarlarından. tek tek, yüz binlerce damla, onlarca saat . günler ilerledikçe damarların da sertleşir, yeni damarlardan verilmeye başlanır tedavi ama onlar da bozulur bir süre sonra. hayret edersin sen de o iğne nasıl delemez o damarı diye ama girmiyordur içeri, çok canın acır. sana damar yolu açmaya çalışan hemşirelerin de senin kadar bu duruma üzüldüğünü ve canını acıtmak istemediklerini yine de sana bir şey hissettirmemeye çalışmalarını izlersin ve tebessüm edersin sadece ve ne kadar şanslı olduğunu hatırlarsın bir kez daha. bunlar olurken sana, diğer yandan da hayat devam eder tüm hızıyla ve sen artık iyice uzak kalmışsındır ondan. en çok moralini bozan şey de budur aslında . iyileşeceğinden en ufak bir şüphen dahi yoktur ama hayattan geri kalmak seni çok üzer.zamanla önceki yıllarda yaz aylarında ne yaptığını anımsamaya başlarsın, içini çekersin yukarıdaki serumlara bakarak. kemoterapin biter sonra koltuktan kalkarsın içlerinde en genci olduğun diğer kemoterapi alan insanlara “geçmiş olsun” diyerek yavaş yavaş çıkarsın odadan.en son hemşirelere de “yarın görüşürüz” dersin.bir seans daha geride kalmıştır. binadan çıkarsın gücün varsa kendi başına yoksa arkadaşlarının yardımıyla yatağına doğru ilerlersin. yoldayken telefonun çalar, muhtemelen nasıl olduğunu sormak için annen ve baban aramıştır.genelde aynı cümleleri kurarsın, kısa bir süre konuşursun ve mutlaka “iyiyim, midem bulanmıyor ” gibi sayısız yalanı sıralarsın. onların böyle olmadığını bilmediğini sanarak kendini rahatlatmaya çalışırsın aslında.yatağa uzandıktan sonra orada gördüklerini düşünmeye başlarsın. kendin için değil daha çok ailen için üzülmüşsündür zaten.onların yerine koyduğunda kendini çok kötü hissedersin. yine kendin için üzülmediğin kadar sabah 3-4 koltuk yanda oturan 2 çocuklu bayan için üzülmeye başlarsın bu sefer. bu sabah daha yeni gelmiştir evde 2 çocuğunu bırakarak.kendini o ufaklıkların yerine koyarsın çok ağır gelir, düşünmek dahi istemezsin. bu sırada bayanın etrafındakilerle umut dolu konuşmasını gözlerinin içi parlayarak izlersin ve biraz olsun için rahat eder ufaklıklar için. bayan konuşurken “ben uzun süreli bir grip oldum ama sonunda geçecek bu ” diye bir cümle kurar ve hayretler içinde daha 1 ay önce tedaviye başlarken senin de aynı şeyleri düşündüğünü hatırlarsın, içinden “evet teyzeciğim geçecek” dersin.sonra sol tarafında oturan orta yaşlı ağabeyin yanındaki ağlamaklı eşinden nasıl da moralinin daha yüksek olduğunu görürsün. hiç de yapmacık değildir bu durum bunu çok iyi hissedersin. aslında farklı bedenlerde 3 aşağı 5 yukarı herkesin aynı şeyleri hissettiğini anlarsın. insanoğlunun ne kadar güçlü bir yaratık olduğuna inancın artar.savaşçılığın ve azmin ne boyutlara varabileceğini görürsün. o insanları gördükçe bazen kırılan umudun ve moralin yeniden tavana vurur. bu şekilde günler günleri kovalar ve eğer yeteri kadar iyi direnmişsen hayata ve yenmişsen kanseri sen artık bir kahramansındır, kendinin kahramanısındır ve belki 1 yıl sonra önceki yıl bunları yaşadığın günlerde kimi zaman göz yaşlarınla kimi zaman gülümseyerek bunları kağıda dökersin ve aynı duygularla o anları anımsayarak okursun bunları.çoğu kanser hastası gibi sen de başına gelen en iyi şeyin bu olduğuna eminsindir çünkü hayatta sana başka hiçbir olayın bu kadar çok şey öğretemeyeceğinden eminsindir.

source: sozluk

Yarın öleceğinizi bilseniz, Bugün ne yapardınız?

2009-03-18T01:05:00.007+02:00

Kemoterapi alanlar bilir, her bir kemoterapi bir ölüme eşdeğerdir.. Hücrelerinizin teker teker yokolduğunu hissetmenin verdiği acıyı tarif etmem ne yazık ki mümkün değil. Ancak bunu yaşayanlar bilebilir ve yaşamayanlar da umarım ne olduğundan habersizce hayatlarını devam ettirirler!

Kemoterapi eşittir ölüm demek oldu artık benim için ve her kemoterapi gününden bir gün öncesini sanki ömrümde ki son gün gibi geçiriyorum...

Bir düşünün siz olsanız ne yapardınız, yarın öleceğinizi bilseniz..? lütfen fikirlerinizi yorum veya email ile paylaşın benimle... gerçekten merak ediyorum eğer başkaları benim yerimde olsa ne yapardı?

Ben neler yapıyorum?

Mesela yarın kemoterapim var, 5. seans! ve bugünü kendime ömrümde ki son gün gibi hediye ediyorum. Bugün de öyle yaptım, sevdiğim arkadaşlarımdan biri ile görüştüm sabah, sonrasında sevdiğim yemekleri yedim, akşam oldu en kafa arkadaşlardan biri ile milongaya(tango gecesi) gidip dans ettik.. Sonra çıktık bambi'de ıslak hamburger yedik, ardından kırdık direksiyonu ortaköye, Golden Kokoreç'ten sıcak midye dolmalarımızı yedik... (gerçekten şiştim, mide olmayınca bağırsaklar zorlanıyo cidden..)

Mutlu muyum? hem de çok...

Ve evet bugünü mükemmel geçirdim... yani yarın ölebilirim...!

Ve ve tam olarak altta gördüğünüz fotoğraftaki gibi yapıyorum, son günümde hayata... ve kansere...

Bilmem anlatabiliyor muyum?

Buena Vista Social Club Concert

2009-03-17T02:52:00.008+02:00

I have a plan for next month, There is a Buena Vista Social Club concert in 28.04.2009!.. I will going to this concert, cause I know already this group is very nice.. I went to buena vista concert at 2007 with b and her's friend john (hi is american!) We enjoyed a lot... really!

This group is awsome! I went, seen and believed!!!

Also , this event is more then just a concert.. !! you can dancing in event and in after party.. and advice for you...

These are a few music.. listen...

buena vista social club - chan chan This is my favorite part!
buena vista social club - el cuarto de tula
buena vista social club - candela

I hope you are coming and we can together enjoy..

For event details: http://www.biletix.com/event.htm?id=KLBV1

Dans için çekilmiş filmler..

2009-03-17T02:18:00.006+02:00

Bu yazıda biraz danstan bahsetmek istiyorum, dün Ana ile muhabbetimiz ve izlediğim bir video sonrasında canım bir dans filmi izlemek istedi, "Step Up" filmini sabaha karşı izledim ve inanılmaz keyif aldım, artık uzun zamandır dans etmeyişimin de bunda muhtemelen büyük etkisi olduğunu düşünebiliriz.

Bugün de oturup dans için çekilmiş filmleri listelemeye karar verdim, bu araştırmam ile bende olmayan filmleri de bir yerlerden bulup dans filmleri arşivi oluşturacağım kendime..

Dün Hande ile de yaptığımız muhabbet (she said that: shall we dance with me?) sonrası dans aktiviteme tekrar geri dönme kararı aldım.. Hande ile tanışıklığımız çok eski, neredeyse 2006'dan beri tanışırız. Birlikte Tango dersleri alıyorduk galatasaray üniversitesinde o dönem, tekrar dans etmek bu zamana kısmetmiş.. -evet yeniden tango ile devam edeceğiz-

İzlediğim filmler neticesinde ve eskiden latin gecelerinden sonra arkadaşlarla birlikte hip-hop club'lara gidişimizi hatırlayınca latin dansları ve hip-hop arasında ciddi bir bağ olduğunu anladım. Dün izlediğim filmde de çılgın hip-hop yapan çocuklar meksikalı bir arkadaşlarının barbekü partisinde çılgınlar gibi salsa yaparak benim de gönlümü derinden fethettiler.. Salsa ve Hip-hop başlığında bir yazı yazacağım daha sonra.

Konu dağılmadan gelelim filmlere..

Şimdiye kadar çekilmiş en iyi Tango filmleri şöyle;

Adiós Buenos Aires (1938)
The Tango Bar (1988), starring Raúl Juliá
The Tango Lesson (1997), starring Sally Potter and Pablo Verón, directed by Sally Potter
Tango (1998), starring Cecilia Narova and Mía Maestro, directed by Carlos Saura
Assassination Tango (2002), starring Robert Duvall, Luciana Pedraza, Rubén Blades and Kathy Baker, directed by Robert Duvall
Orquesta Tipica (2005), documentary film about typical orchestra Fernandez Fierro, directed by Nicolas Entel
12 Tangos - Adios Buenos Aires (2005), directed by Arne Birkenstock
El Ultimo Bandoneon (2006), directed by Alejandro Saderman

içinde Argentine tango geçen filmler ve tv şovları;

The Four Horsemen of the Apocalypse (1921) - In quite possibly the very first film ever to include a tango scene, Rudolph Valentino dances an Argentine tango in this silent film.
Scent of a Woman (1992) - Al Pacino's character, who is blind, dances the tango with a beautiful woman and is captivated by the scent of her perfume during the tango's close embrace.
Moulin Rouge (2001) - Two minor characters perform a tango while Ewan McGregor's character sings "Le Tango De Roxanne".
The Tuxedo (2002) - Jackie Chan used a dance-double for the tango scene.
Shall We Dance? (2004) - Richard Gere and Jennifer Lopez dance an Argentine tango by a rain-streaked window in a darkened dance studio.
Nip/Tuck (2005) - In the 3rd season episode titled "Tommy Bolton", Bruno Campos and Joely Richardson dance a tango while out to dinner at an upscale restaurant.
Take the Lead (2006) - Antonio Banderas dances the tango with Katya Virshilas.

Hip Hop/Street yani sokakta hip-hop! filmleri

Honey (2003) - Honey (Jessica Alba) is a street dancer.
You Got Served (2004)
Step Up (2006) - The male lead is a street dancer.
Take the Lead (2006)
Stomp the Yard (2007)
Feel the Noise (2007)
Step Up 2 the Streets (2008)- As she struggles, Andie meets new friends, and loses old ones and battles in "The Streets" competition.
How She Move (2007/2008)

Bu filmlerden Step Up, Step Up 2, Take the Lead filmlerini izledim bence mükemmellerdi kesinlikle tavsiye ederim. Aslında bu tarz filmlerde konular hep aynı, çevresi tarafından ciddiye alınmayan bir bireyin aslında onun tutkusu olan dans ile kendini ifade etmesi ve kabul görmesi üzerine geçiyor..

Salon dansları -salsa ve diğer latin dansları- ile ilgili filmler;

The Story of Vernon and Irene Castle (1939) - documentary-style biopic about early ballroom dance stars Vernon and Irene Castle.
Roseland (1977) - The film is made up of three connected short features, The Waltz, The Hustle and The Peabody. All three stories share a theme of the protagonists trying to find the right dance partner, and all are set in the Roseland Ballroom in New York City.
Strictly Ballroom (1992) - plot based on competitive ballroom dance.
Shall We Dance (1996) - Japanese movie.
Dance with Me (1998) - starring Vanessa L. Williams and Chayanne - plot based on Latin dancing: ballroom vs. street.
Dance with the Wind (2004) - South Korean film about a man who falls in love with ballroom dancing, but finds himself drawn into the sordid and corrupt world of "cabaret bars". After he seduces the police chief's wife, a female detective is assigned to go undercover to collect evidence against him. Once the two get to know each other, she asks him to teach her how to dance.
Shall We Dance? (2004) - remake of the 1996 Japanese movie, starring Jennifer Lopez and Richard Gere.
Mad Hot Ballroom (2005) - a documentary about a ballroom dance program for fifth graders in the New York City public school system.
Marilyn Hotchkiss' Ballroom Dancing and Charm School (2005)
Take the Lead (2006) - starring Antonio Banderas as a ballroom dance studio teacher who volunteers to teach dance in a New York public school.
Grease (1978) starring John Travolta! (this is my best film, and I read again again again.)
Dirty Dancing (1987) - plot based on club/performance partner dancing.

Bu filmlerden Shell We Dance , Dirty Dancing ve Grease 'i izledim ama Grease muhtemelen hepimizin babaları anneleri dahil izlemiştir... gerçekten mükemmel bir filmdir... John Travolta'ya tekrar tekrar hayran olmamıza sebeptir.. 1978 yapımı için filmin bu zamana kadar ününü koruması gerçekten ciddi bir başarı... Ve eminim ki bu film bir çok dans tutkununun arşivinde yer alıyor!

Eğer dans'a ilginiz varsa bunlardan bir kaç tane izleyin sonra kendinizi bir dans okulunda bulmanız an meselesi diyebilirim...

Keyifli seyirler şimdiden...

Hayatımın birinci tekil şahsı

2009-03-15T21:06:00.005+02:00

Seni biliyorum ben, sever de söyleyemezsin ya... cümlelerin de yok senin, karşımda oturup kafanı başka yönlere çevirme, yüzünde kaçamak bir gülümseme de oluşmasın!

İkimize dair bir masalın parçasıyız biz, ama her ne sebepse yazarlar tanımıyor bizi ve masalın birinci tekil şahıslarıyız.. ben biliyorum bu masalı biraz ama içinde sen varsın ya, anlatılacak kadar kısa değil bu yüzden..

Dedim ki bir masal yazayım ben, içinde biz kaçıncı şekil şahıs olursak olalım, önemi yok bunların. ama ikimize dair bir köşede huzur içinde elinden tutabildiğim hikayeler geçsin içinde... Ana karakterler yesin birbirini hiç umrumda değil..

Masalları boşver... Seni sevmenin binbir çeşit yolu var elbet, öğrendiğim bir kaç yol seni sevmeye yetmez biliyorum, sana dair hikayeler yazmalıyım, destan olmalı tüm bunlar, dilden dile dolaşmalı..

Ve seviyorum seni , hikayemin birinci tekil şahısı, hayatımın öznesi.. kadınım!

Yeni tasarım!

2009-03-15T00:33:00.001+02:00

Yeni tasarımım hakkında ne düşünüyorsunuz?
Sizce nasıl olmuş?

"Ben büyürken yaşadıklarım kaybolmasın diye..." - Barış Zengin!

2009-03-13T20:42:00.003+02:00

Barış kaç gündür bir bomba patlatacağım diye ortalığı birbirine katmış, herkesi ayaklandırmıştı, benim bloglarımda yazdığım yazıların havasını bir anda söndüreceğini söylemişti... "Nedir?" diye günlerdir beklerken bugün sonunda oldu!

Adamın kitabı çıkmış!... gerçi artık ona adam falan dememek lazım Yazar Barış Zengin diye hitap etsek daha uygun gibi..

Kendisi iş arkadaşım olduğu için parça halinde şiirlerini 2005'den bu yana gönderiyor ve okuyordum lakin kitap basma derecesine geleceğini düşünmemiştim hiç,.. Okuduklarım kadarıyla şiirleri gerçekten mükemmeldi.

Barış'ı bu girişiminden dolayı yürekten tebrik ediyorum... umarım kitap yeterli kitleye ulaşır ve yeni kitaplarıyla karşımızda olur...

İşte o kitaptan ilk görüntüler,, bu blog'dan başka hiçbir yerde yok:)

Kitap pazartesi (16 Mart 2009) itibariyle,

sitelerinde satışa sunulacak... eğer şiirle ilginiz varsa kesinlikle tavsiye ederim...

Tebrikler Yazar Barış Zengin!!!

Yemeksepeti siparişine yazılan süper not ve sonuç

2009-03-13T16:46:00.005+02:00

Yazılan Not;

Sonuç;

Ekstrem Davranışlar

2009-03-13T13:16:00.004+02:00

Altta ki video'u vimeo'da yakaladım bugün ve çok hoşuma gitti. Ekstrem sporlar nedense bana hep çok ilgi çekici gelmiştir. Zaten bu ilgiye paralel bir hayat yaşadığımı söyleyebilirim.

Deneyim: Küçükken bir keresinde -köy ortamı- bir yokuştan aşağı doğru bisikleti bırakıp uçmayı denemiştim.. -sonuç ciddi canım yandı ama uçmuştum:)-

Büyüdüm gene sonuç değişmdi, araba ile extrem hareketler, motosiklet ile 280 km/h hız yapmak, motosiklet ile tek teker yapmak.. hayat böyle güzel:-)

Tabii tüm bu hareketlerin bir de bedeli olabiliyor, bunlara katlanmayı bilmelisiniz. Öncelikle acı eşiğiniz ne kadar yüksek bunu sorun kendinize... Geçen yaz yaptığım motosiklet kazasını yazmıştım, kaza yaptığım sırada hiç bir şok etkisi yoktu mesela, sadece ayağa kalktım, o anın sıcaklığı ile kırıklarımı farketmemiştim, ama ayağa kalktığımda anladım ki ayakta duracak kadar sağlam değilim, hemen yere uzadı, vücudumda ki kemikleri kontrol etmeye başladım.. En ciddi kırık omzumdaydı, başıma toplananlara dokunmamalarını söyledim. Ambulansı arıyorlardı zaten. Ambulans gelene kadar su döktüler yüzüme falan. Sonra ambülans geldi görevlilere durumu anlattıktan sonra hastaneye kaldırdılar... (bu işin özetiydi, bir ara bunun komik estantenelerini de anlatacağım)

Burada söylemek istediğim soğuk kanlı olma meselesi..! Başınıza her ne gelirse gelsin, diş sıkmayı bilmek gerek sanırım... Ve en önemlisi de sen kendin isteyerek yaptığın bir işin sonucunda bir kaza olmuşsa , sorumlusu da sen olduğun için kalkve hayatına devam et.. kimseye ağlama..

Parça parça yokolmak... ve Parça parça hayal kurmak..

2009-03-12T22:44:00.005+02:00

Her daim eğlenceli yazılar yazamayız , hayatın bütünü eğlenceden oluşmuyor malum...

Hani filmlerde izleriz ya, genç bir adam veya kadın vardır ve hastadır, günlerini düzgün yaşar ama arada ya bayılır ya da ağzından, burnundan kan gelir... İşte kendimi öyle hissediyorum bazen. Tüm gücümle hayata tutunmaya çalışırken, çevresel etkenler her ne kadar beni yaralamaya çalışsa da hayatta kalmak için elimden geleni yapıyorum günlük.

Bugünlerde elimde peçeteyle dolanıyorum sürekli, burnumda kanamalar arada bir.. seyrettiğim filmler geliyor aklıma, gülüyorum... Gözlerim dolmuyor gerçekten. Üzülmüyorum. İyileşeceğim!! Yaşayacağım!! ya da öyle birşeyler işte...

(foto: murat suyur)

Ama bildiğim birşey var ki, çok uzun yıllar burada bu yazıları yazıyor olamayacağım. Bu gerçekle barışalı çok zaman oldu.

Bir defterim var günlük. (bilgisayar ortamında değil:) ) Oraya banka şifrelerimi, blog şifremi, bütün bana bağlı ne varsa yazmaya başladım. Hani olur da.....

Hastalanmamıştım o zamanlar daha sene 2006 idi, telefonum çaldı, babam arıyordu. "Efendim baba" dedim, müjdem var oğlum demişti, "hayrolsun baba" dedim, --ailemiz beş kişi bizim, 3 kardeş ve anne , baba-- yerlerimizi aldım oğlum dedi.. -defin yerleri- hayallah baba demiştim. Sonra bir hafta sonra onları ziyarete gittiğimde , beni mezarlığa götürdü ve bizim için aldığı yerleri göstermişti. Baba dedim neden bunu yapıyorsun... "Oğlum" dedi, "bizim yaşımız yerine geldi, bir gün bizden kötü haber gelirse yerimizi mekanımızı bil ki, çok zorlanma" ... Gözlerim dolmuştu aklıma kazımıştım Manisa'da ki o mezar yerlerini...

Günler geçti, zaman durmadı ve geldiğimiz noktada babam artık yanımda ölüm lafını ağzına bile almıyor... Ama ben biliyorum ikimizden biri gerçekten zorlanmayacak... hayata bak... eğer bir dünya tersine dönüyorsa , olayın tanımı bu olmalı..

Ama o kadar kısa değil, F ile bir plan yaptık dün, bu yaz ben iyileşince tam anlamıyla survivor'lık yapacağız, arabaya, bir adet mini buzdolabı, bir çadır, F'in yapacağı börek çörekleri de alıp çıkacağız yola.. Nevşehir şimdilik en belirgin durağımız.. Çok deli plan yaptık çok..

Diyelim ki yoldayız.. yol kenarında süper bir yeşillk gördük, hemen çekiyoruz arabayı, seriyoruz yere sergimizi, uzanıyoruz çayırlara.. Geceleyin otel aramayacağız, ikimiz için bir battaniye olacak yanımızda, üzerimize battaniyeyi örtüp gecenin sessizliğinde testi şarabımızı içip uyuyoruz...

Ya da canımız sıkıldı iniyoruz arabadan deliler gibi dans ediyoruz.. Bachata salsa CD leri ile doldurmak lazım arabayı... biraz da tango...

Bazı akşamlar kendimize süper bir kıyak yapıp her neredeysek oranın en güzel restaurantından bir akşam yemeği çalıyoruz kendimize.

Manyaklığın sınırlarını zorluyoruz kendimizce, yer yön yok... tam bir hafta rüzgar ne tarafa eserse o tarafa kıracağız direksiyonu...

Bakalım kaç kilometre yapacağız..

(yolculukta kullacağımız resmi aracımız da budur, abbas!)

İnsanız işte , biraz da deliysek ölüm bir yana biz yaşayacaklarımızı yaşıyoruz ve hayal kurmaktan vazgeçmiyoruz... belki de son nefesimiz de bile bu böyle olacak.. kimbilir?

Kızsız Adam!

2009-03-12T19:33:00.002+02:00

Süper başarılı değil ama amatör gençler tarafından yapılmış ve Issız Adam filmini dalgaya almış güzel bir çalışma... Çocuğun suratında ki ifade de neyin nesi anlamış değilim ya:-) Bu çalışma da güzel memleketimde ki ıssız insanlarıma gitsin...

ada : ingiltereye taşındım, evlendim
iç ses : aslında ingiltereye hiç taşınmadım alper. bağcılara yerleştim bir konfeksiyon atölyesinde çalışıyorum. öğle aralarında kral fm e senin için istek şarkılarda bulunuyorum.

alper (içses): "çaresizlikten yemekteyiz programına katıldım, onda da sonuncu oldum zaten..."

Nereden Nereye (via FF)

2009-03-12T18:10:00.003+02:00

Bu fotoğrafla beraber ff'de başlayan "nereden nereye" furyasına biz de katılmış olalım...

Faili Meçhul Kıyak!

2009-03-12T13:25:00.004+02:00

Hadi bir oyun oynayalım :)
Adı da “Faili Meçhul Kıyak” olsun. Veya “FMK Hareketi!”

Ufak şeylerle insanları mutlu ederek mutlu olmak… Hem de anonim biri olarak!

Tanımadığımız birilerine ufak bir iyilik yapıyoruz ve o kişi bunu kimin yaptığını bilmiyor. Çıkar düşünmeksizin kıyak yapmak ve o kişinin mutlu olmasını sağlamaktan söz ediyorum.

Demiş fikiratolyesi.com ve bence de kesinlikle desteklenmesi gereken bir hareket. Düşünsenize bu hareket yeterince yaygınlaştığında sizin de bir kart ile birlikte kimden geldiğini bilmediğiniz sürprizlerle yüzünüzün gülmesi an meselesi olacak.. Fikri ve fikir sahibini tebrik ederim.

Fikrin detaylarında ise şunlar var,

Basitce tasarlanmış bu kartın sekiz adetini bir A4′e yerleştirdik. Dilerseniz bu A4′ü basıp sekiz tanesini aynı anda elde etmek mümkün. [Standart yazıcılar keşke lamine baskı da yapabilse!]

Baskı alabileceğiniz A4 boyutundaki dosyanın Word ve pdf formatları bu linklerde. Resim (.jpeg) olarak ise bu linkte bulabilirsiniz. (Yukarıdaki üç linkten birine sağ tıklayıp “save link as” veya “hedefi farklı kaydet” yaparak bilgisayara almak mümkün.)

Kart oyunun bulaşıcılığı ve devamı için gerekli. [Bir de "aa bak birisi burada ne unutmuş" denmemesi için!] Kime, ne zaman, hangi şartlarda bir kıyak yapacağımız da zaten belli olmaz. O yüzden bunları kesip cüzdanda taşıyoruz :)

Ve fikri hayata nasıl geçirebileceğinize dair ufak örnekler de şöyle;

Köprü gişesinde arkadaki arabanın parasını vermek ve hızla uzaklaşmak. Gişe görevlisinden kartı arkadaki arabanın şöförüne vermesini rica ediyoruz.
Yaz sıcağında kalabalık bir belediye otobüsünün içinde buz gibi bir kasa kolayı unutmak (kartlar kolalara iliştirilmiş.)
Uzun yıllar bakımsız kalan bir mezarı temizlemek ve çiçek dikmek. Kartı mezara bırakıyoruz. Oradan geçen birilerinin belki dikkatini çeker.
Karta ataçlanmış 10 TL’lik bir banknotu yolda düşürmek.
Birinin posta kutusuna gelen elektrik veya su faturasını alıp, ödemek. Sonrasında faturayı makbuz ve kartla beraber posta kutusuna geri koymak.
Haftalardır pis kalmış bir arabayı gece yıkamak ve sonrasında kartı sileceğe iliştirmek.
Vapur iskelesinde veya metroda turnikelerden birinin üstüne karta ataçlanmış bir jeton bırakmak.
Sipariş verdiğimiz (bir alana ikincisi bedava) pizzayı komşumuzun zilini çalarak kapısına bırakıp kaçmak (kart pizza kutusunun içinde.)
Apartmanda kapı önlerine konan çöp torbalarını kapıcıdan önce toplamak ve kartı kapıcının oturduğu evin kapısının altından içeri atmak.
Görme engelli bir kişiye, yolda ona etrafındakileri anlatarak yardımcı olmak. [Bunu Amelie filminde gördüm!] Kartı o kişinin cebine atıyoruz. Belki bir yakını bulup okur sonradan ona.
Desteğe muhtaç (lösemili çocuklar gibi) bir derneğin kapısına sabaha karşı içi oyuncak dolu bir sandık bırakmak (kart sandığın içinde.)
Otomat, ankösörlü telefon veya atari salonlarındaki oyunlara karta ataçlanmış bir jeton bırakmak.
Bakımsız bir bahçeyi tertemiz yapıp ortasına iki çiçek dikmek ve kartı sonradan çiçeğe bağlamak.

Tabii fikiratolyesinin'de dediği gibi bu örnekleri çoğaltmak , çeşitlendirmek tamamen sizin elinizde..

Tekrar tebrikler fikiratolyesi.com!

Ve son olarak eğer bir internet siteniz, blog'unuz var ise sizleri de bu kampanyaya katılmaya davet ediyorum...

Sarelle Fındık Ezmesi

2009-03-12T00:39:00.007+02:00

Sarelle Fındık Ezmesi, ne desem bilmiyorum... eğer bu tarz şeyleri seviyorsanız bunu mutlaka deneyin.. Kahvaltıda yemesi mükemmelken, gün içinde de dayanamayıp içine parmak daldırmak kaçınılmaz birşey:) (Bundan dolayı reklam parası falan almadım)

Arkasında kocaman, (Trans Yağ, Renklendirici Madde, Koruyucu Madde YOK) yazıyor... Bu bu ürünü tanıtmam için yeterli birşey.. sağlık için tehdit olmaması yani..

Doğallığın keyfini sürün...

Dest-i İzdivaç dialogları..

2009-03-11T22:49:00.003+02:00

(solda ki teyze soruyor, ortada görülen amca cevaplıyor)

Bugün televizyonda kanal değişimleri esnasında yakaladım, star ekranında Dest-i İzdivaç denilen bir program var, eskiden bir kaç bölümünü izlemiştim, komikti bugün izlediğim kısımda ise resmen yerlere yattım...

Programa katılan süper yaşlı amca ve nineler oluyor, amcam gelip evim, emekli maaşım var gibi şeyler söyleyip ninemin gönlünü çalmaya çalışıyodu... Ama bugün ki amca tam bir komedi, biraz Recep İvedik idi..

Teyze vardı karşısında oturmuş çalışmış didinmiş, bir kağıda soracağı soruların tamamını yazmış. Arada bir paravan var ve teyzem paravanın ardından elinde daha önceden yazdığı kağıdı okuyup okuyup soruyo amcaya , işte komedi tam bu noktada başlıyor, işte o sorular ve amcanın verdiği cevaplar;

teyze: bene aşkı tarif eder misiniz? amca: edemem çünkü aşık değilim

teyze: eve geldiğinde masaya çiçek koyar mısınız? mum yakar mısnız yoksa karşınızdan mı beklersiniz...?
amca: karşı tarafın yapmasını beklerim çükü vazifem değil

teyze: çapkınlık yapar mısınız?
amca: çapkın olsaydım sekiz senedir beklemezdim

teyze: içki sigara içer misiniz? ne düşünüyorsnuz?
amca: paravan açılınca ne kadar sarhoş olduğumu görürsün..

teyze: sn bayram bey, evliliğini rutitlikten kurtarmak için ne yaparsınız?
amca: hanımıma uymak isterim. nereye gidersem oraya uyarım..

teyze: ben temizlik severim.. vs vs temizlik sever misiniz? ayaklarınızı yıkatır mısnız? amca: hepsi var bende

teyze: işkembe çorbası sever misini?
amca: sevmem

teyze: boks yapmayı severim demişsiniz, sizin boksunuz kaç raund sürüyor.
amca: hanımlara geçerl değil

teyze: ben çankırılıyım madımak severiz. siz sever misiniz?
amca: yemem yapmadığımdan bilmem

teyze: hayvan sevgisi var mı? bende hayvan sevgisi vardır.
amca: o zaman sizi daha çok severim..30 dane hayvanım var hangisinin ismini çağırsam gelir.

teyze: günde kaç kez seni seviyorum dersiniz eşinize..
amca: sevgiyle yaklaşırsa ona göre..

teyze: kadın dediğin "...." boşluk orasını sen tamamlaycaksın... nasıl olmalı?
amca: annaddığına göre istediğim gibi bir kadın.(senin gibi)

teyze: her yere giderken size haber vermeli miyim? buna kontor dayanır mı?
amca: evet! bende ona göre kontor alırım!

teyze: çamaşır yıkarken suya beyaz karıştı çamaşır bozuldu bana kızar mısınız
amca: hayır o an kızmam! olmadan kızarım.. zamanında kızacaksın ki hata yapma.

teyez: ben dizi izlemeyi severim, dizi izlerken kahve yap der , çeneniz düşer mi? rahatsız eder misiniz yoksa ağır başlımısınız? yani laytmı taş fırın mısınız?
amca: onu gelince görecez..

teyze: sizce altın yere düşünce kum olur mu? çeyrek altın olurmu
amca: sizinle ne ilgisi var anlıyamadım..

teyze: gene aşkla ilgili bi soru
amca: bu gece uyumadınız bunları mı yazdınız..

teyze: siz yalan söyler misiniz? söylerseniz büyük mü küçük mü, yılandan korkmam yalandan korktuğum kadar.
amca: ben yılandan çok korkarım..

Aşk 2.0

2009-03-11T19:23:00.002+02:00

Bugün okuduğum en ilginç yazıydı sanırım.. Tadı ağzımda kaldı resmen...

AŞK 2.0

...

Sosyal iletişim ağları vs.. diyecek birşey yok!

Macbook almak isteyenlere not..

2009-03-11T16:37:00.006+02:00

Yaklaşık bir yıldır şirket bilgisayarım hariç her platformda Apple ürünlerini kullanıyorum, cep telefonum iPhone , laptop'um Apple Macbook. Bunları tercih etmemin çeşitli nedenleri var tabii ama son bir haftada yaşadığım ufak bir hayal kırıklığını ve sonrasında Apple 'dan gördüğüm desteği paylaşmak istiyorum.

Problem üstteki resmin sağ alt köşesinde gördüğünüz gibi kasada bir parça kopmasıydı. Bunun sebebi de Apple yetkili servisinden yapılan açıklamaya göre, laptop kasasının tasarımından kaynaklanıyormuş, Macbook kapağının ekran kısmının kapanmasından dolayı böyle bir sorun yaşanıyormuş.

Macbook'u geçen yıl İstinye Park içinde yer alan Pupa Bilişim'den almıştım, o zaman ki mevcut laptop fiyatlarına göre de nerdeyse bin lira gibi daha fazla para vererek aldığım laptop'un kasasında kırılma olunca toparladığım gibi İstinye Park Pupa'ya gittim.

Burada kalite ve verilen paranın karşılığını alma kısmı başlıyor..

Pupa Bilişim'in kapısından girer girmez , ciddi bir mac os x, macintosh havası solumaya başlıyorsunuz, başınız dönüyor, ben seviyorum bu havayı ve baş dönmesini.. Ortamda ki oyuncakları ufak bir göz attıktan sonra yetkililerin yanına gittim, sorunu anlattım, hiç uğraştırmadılar beni. Daha önce bu sorunla karşılaştıklarını ve ön paneli sipariş edeceklerini, yeni panelin de bir hafta içinde geleceğini söylediler ve yeni panel geldiğinde beni arayıp macbook'umu getirmemi isteyeceklerini söylediler. Hepsi bu kadar sürdü. Hatta garanti belgemi falan da kaybetmiş olmama rağmen ellerinden geleni yaptılar.. Şimdi macbook'um için sipariş edilen yeni panelin gelmesini ve beni aramalarını bekliyorum.

Sonuç olarak aldığım macbook'un bir yıl içinde çıkarttığığı tek sorun bu oldu, tabii bu da benim işlerimi yapmama engel bir problem değil ama macintosh kullanıcıları bilir, bizler görselliğe çok fazla önem veriyoruz ve hem işletim sisteminin (mac os x) hem de kasanın görüntüsü bizler için çok önemli... Ve verdiğim fazladan paraya ve çıkan bu soruna rağmen Apple ve Satış sonrası destek hizmetleri benden tam puan almayı başardı...

Macintosh kullanımım hakkında geçmiş zamanda yazdığım bir yazı da şurada mevcut o yüzden işletim sistemi konusuna çok fazla değinme gereği görmedim.

Burun kanamaları...

2009-03-11T00:33:00.003+02:00

Bugün durduk yerde burnum kanayıp durdu.. noluyo lan? bu moral olaylarının hakkaten hasta (o ben oluyorum) üzerinde etkisi çok galiba... hay allam ya... yatmadan önce yanıma peçeteler koydum..

iyi geceler herkese...

Issız adam!

2009-03-10T14:08:00.009+02:00

“Uçurumun kenarındaydım. Düşmeme ramak kalmıştı. Elimi uzattıklarım “Tutarsam acaba ben de gider miyim?” dediği gün o çocuğu bırakmıştım.. O, uçurumun en dibine yuvarlanırken, bu “adam” ortaya çıktı.

Son deneyimlerimden sonra gördüm ki memleket ıssız insanlarla dolup taşmış... herkes bir buğu yaratma derdinde kendisine, herkes kendini bir uzakta tutma çabasında...

Alın ulan bende ıssız adamım artık, hemde kanserli ıssız adam, isim çok fiyakalı.. pikapımı çıkarttım yerinden, eski plaklarımı yerleştiricem yeni eve gidince...

Oldu mu? oldu...

bundan sonra hayatımda _özel_ olarak hiçkimse yer alamaz muhtemelen...

Abi şöyle bi durum var şimdi, kansere yakalanmışsın, hayat zaten vurmuş , afedersin z.kmiş belanı.. kemoterapiler alıyorsun.. dahası kanser tekrarlamış.. ne kadar yaşayacağını bilmiyorsun.. birileri çıkıp hızdan/yavaşlıktan bahsediyor... öbürküsü ev arkadaşım evden çıktı deyip basıp gidiyor... yani kısacası bu ülkede iyi niyetli adam olursa z.k.l.y.rsun... en güzeli, kötü adam olmak... ve en doğrusu sanırım.

Profesyonel olacaksın.. hayatına biri girdiğinde yatağa atıp ertesi sabah, ben sana layık deyilim deyip, onun kahvesini hüplettikten sonra koyacaksın kapının önüne..

Bu mu yani? evet kadınların anladığı dil ve aşık olduğu adam portresi bu!

Sonuç olarak hayatımda özel mözel biri yok, kendimi de sizi de yemişim:) dahası hepimizi yemişler.. abbasla güldük. siz de gülün. hayat böyle.

Edit: Sadık okuyucularımdan Hasan az önce arayıp kutladı:), olay şöyle gelişti.. telefon çaldı, açtım , Hasan gülüyor.. "dur gülmem geçsin konuşcam" dedi.. bekliorum.. Olm dedi "en sonunda ben senin kız arkadaşın olucam" :))) tamam dedim olur.. sana çiçek de alırım.. ama birbirimizi hiç bırakmıcaz di mi dedim , asla teketmiycez dedi.. Barış da katılsın üçümüz sevgili olalım dedim.. telefon huhahalarla kapanıp gitti..

(soldan sağa doğru: Barış, Hasan, -beni zaten biliyorsunuz-)

(hasan , ben, barış) bu fotoların devamı gelecek, üçümüzün tam net çıktığı lovely bi foto bulamadım yav..

gece gece

2009-03-10T01:20:00.003+02:00

Günde 3 post yayınlamak mantıklı değil, bir zaman sonra insanlar sizi arayıp iletişim kurmak yerine blog adresinize girip ha bu herif iyidir deyip kapatıyorlar olayı. Sosyal iletişim sıfır. Bilişim ile bu kadar iç içe olup insanlar arası iletişimi bu denli tehdit ediyor olmasını kabullenemiyorum.. Hiç bir blog girdisi, telefonda sizi arayan sesin "naber lan.." demesinin yerini tutar mı.. tutmaz.

Hayata dair deneyimlerim var benim. Elbette burda bedavaya sizlerle paylaşmayacağım bunları:) Email atarsanız belki ipuçları veririm.

Kafam bozuk bu akşam biraz.. bozuk lan kafam benim. bozuldu işte. tamircisi yok bunun.. Bir sürü kötü haber aldım ve en son da günü kötü noktaladım..

Günün tek ilginç yanı da Londra'dan birinin beni arayıp iş teklifi yapmasıydı heralde.. Tabii ki kabul etmedim. Php developer lazımmış, yok kardeşim dedim. benim işim gücüm var zaten. Mail ile bi sürü şey geliyodu geçen yıldan kalma ama adamlar kayıtları saklamışlar demek ki, ilk kez tutup aradılar..

günün bir şarkısı var... buyrunuz dinleyin.

http://fizy.org/yPfHHcMJw0mW

Dilime takıldı ya, hele şu sözler çok can yakıcı...

"Sinirle topladım tüm eşyalarını! Noğlur almaya gelme, bırak izlerin kalsın bendeeee."

Güzel gün...

2009-03-09T17:11:00.010+02:00

Ne güzel gündü bugün, börek faslından sonra hisarüstüne gittim, ordan şirketime gittim, Ege bey'i kısa gördüm Ege bey Ege bey! kebap borcunuzu unutmayınız..:) Toplantıda olmanızdan dolayı yakalayamadık sizi , tamam bugünü es geçelim... ama havalar ısındı bi dahakine kaçmaz..

(ortaköy beşiktaş arası ağaçlar arası..)

Tabii bir de Barış & Hasan faslımız var.. Hasan seviyor iğrenç hikayelerimi de barışın karnı ağrıyor anlatınca... Barışın bir sitesi var yakında tanıtıcam kendisini ama haftaya perşembeye kadar beklemek niyetindeyim.. Keza Barış perşembeye kadar bir bomba patlatacakmış.. Bomba patlayınca benim bütün karizmam yok olacak, kızlar artık bana bakmayacak, herkes barışı sevecekmiş.. Yahu Barışım hepsi senin olsun.. korkutma beni:) nedir ulen planın!!! hasan da bıyık altndan güldü.. tırstım harbiden...

Sonra çıktım kuruçeşmede koç grubunun işlettiği Divan Pub'a gittim. Arkadaşım çalışıyor orda.. Aziz kardeşim.. her neyse şahane oldu bugün boğazın deniz tuzuyla karışık havasını ciğerlerimin teaaa derinlerine kadar çektim... bıkmışım ben bu soğuk havalardan yahu...

(Kuruçeşmeden yatların olduğu yere doğru manzara Divan Pub terasından çekildi)

(Karizma bir yerlerimizde ama neremizde? Aziz & ben)

En son olarak Hasanı askere gönderdiğimiz için ona bir gece düzenliyorum... 27 mart cuma akşamı olarak belirledik tarihi ve mekan da Yıldız Üni. Sosyal Tesisleri olacak... mükemmel bir manzara, süper bir servis, canlı müzik ve limitsiz içki.. ve ve en önemlisi de neredeyse tüm bunlar bedava:) gidip oranın organizasyon müdürü Ayşe hn ile görüştüm, şimdi kişi sayısını belirleyip haber vereceğim...

(Yıldız Üniversitesi Sosyal Tesisleri giriş kısmı)

Tarihi Yeniköy Börekçisi

2009-03-09T12:39:00.011+02:00

Bugün uyandım ben. hergün uyandığım için alışkanlık olsa gerek. çok inat etmedim uyanırken, rüyamı düşündüm acı çekerken. çok düşünmedim. aklıma tarihi yeniköy börekçisi geldi. eşofmanımın üstüne giydim deri ceketimi. deri ceketim cok güzel. baharlık bişey. anladım ki sonra bahar gelmiş. baharı seviyorum. kahrolsun soğuk havalar..

Aldım arabamın anahtarını çıktım dışarı. yeniköy sahilde ilerlemeye başladım. gözlerim tarihi yeniköy börekçisini arıyor. sokakta ki evcil olmayan kediler bile biliyor tansu çiller ile yalı komşuluğumuz var. ama çok gürültü yapıyor anlaşamıyoruz bazen. geceleri müzik açıyor. ben dayanamayıp oynuyorum. ertesi gün moraller bombozuk.

Çok çirkinim ben bugün arabam çok temiz, 4 aydır yıkatmadım. daha ne kadar yıkatmayacağım bilmiyorum. bahar gelsin yıkıycaz seni abbas diye söz verdim. arabamın adı abbas. abbas konuşmuyor benle bugünlerde.. konuşması için tekerine iğne batırıyorum işe yaramıyor. yıkatıcam lan söz! belki bugün!!...

Ben bugün abbasla börek almaya gittim. abbas böreklerin yarısını yedi! ben benzin içtim.

Bu sabah ne güzeliz lan. dünya güzel hayat güzel. "mutluyuz de mi sadık.." kıvamındayız abbasla. abbas kırgın. sonra çektik tarihi yeniköy börekçisinin önüne.. abi dedik sizi google'da bulduk biz, börekçi çok mutlu oldu.. $ukela! ne ssssandın saçım tarrağı dedi... öhhüm dedik... abbas kızdı, ben börekle kurabiye istedim. fotoğraf çektirdik bir de... eve geldik.. börekleri yedik.. börekler güzel.. kıymalı börekler güzel. peynirli olanlar değil.. ama en güzel börekler hisarüstünde.. zülfikar börekçimiz var hisarüstünde.. sabah ve gece yarısı sonlarında en durağımız börekçimiz. özledik diğ mi abbas?

bir iki tane fotoğraf çekildik, abbas fotoğraf karelerine girmedi. ben girdim. bazen girmedim.

hisarüstünde ev arıyorum ben.. buralarda bahar var ama hisarüstüne kesin yaz gelmiştir. hisarüstü güzel burası kötü. tansu çiller huysuz. zaten yaşadığım bu davut paşa yalısı da çok büyük. abartıp top oynarken tüm avizelerini kırdık.

kısacası emek, bu yazım sana. bu tarihi yeniköy börekçisinin kıymalı böreği ve kurabiyeleri çok güzel. yemezsen terbiyesiz, tatmazsan ahlaksızsın. numaranı sildim ben senin. zaten aramaya değer biri değilsin. işim olduğunda çağrı atarım sen ara. sana yazsın pis insan...

ha bu arada gel bi haftasonu sabah, sana kahvaltı ısmarlıyım! canın çekmiştir.. çekti mi? sürün adi! ha bir de "pala" nerde lan?

Hava çok güzel bugün beni eve sokana 5 TL vericem.

Börekleri yerken yüzümde ki ifadeye bak emek? böyle mutluluk gördün mü sen?

Öylesine

2009-03-09T00:56:00.010+02:00

Sonra biz Özdemir ile buluştuk, benim canım kelle paça çorbası istedi, Özdemirin karnı tok ama benden fazla yedi. Ben çok itibar etmedim tabii, gözüm kapalı yemem bazen. bazen yerim. uçuk bir yazı yazasım vardı , yazmak için blogger'ın penceresini açtım, özdemir fişi çekti. nanik dedim laptopum elektiriksiz de çalışır. özdemir elinde koca bir çekiçle geldi. anlamsız bakışlarımı yöneltince ona korktu, üzüldü. dayanamadım içim burkuldu haline. gel dedim napıyosun be oğlum buna üzülünür mü deyip bir yumruk attım özdemire. gülmeye başladı. özürdilerim dedim, lafımı olur deyip bir tekme attı bana..

Artık yediğimiz kelle paça çorba mı bizi böyle yaptı yoksa hayatın ters dönen çarkları mı bilemedik. garibandık zaten, cebimizde çorba parasını ödeyecek kadar paramız da yoktu, çorbacı amca acıdı halimize, künefe ikram etti. çorbanın parası kalsın ama künefe için bulaşık yıkatırım dedi. mutlu olduk biz. mutluluk sorusunu sorarsa diye ödümüz koptu özdemirle, bilemezsek fazladan bulaşık yıkatır korkusu sardı dört bir yanımızı.. sonra girdik mutfağa, ben beceriksizim , özdemirin eli çok yatkın. lakin ben tek tabak kırmadım, özdemir ise 4 te dört yaptı (yazıyla dört) sonra çorbacı amca gidin gözüm görmesin sizi dedi. ceketlerimizi dükkanın önünde giydik. özdemir giymedi.

Sonra gittim ekranın karşısına oturdum yeniden, özdemir fişi çekmedi bu sefer. çiçekleri suladı. yanlışlıkla su döktü klavyeme. ben klavyeyi sildim, özdemir allah belanı vermesin! sonra A tuşuna bastım. ekrana a yazdı, (yazıyla aa) , ben biraz buruldum, özdemir çok mutlu oldu. özdemire sebebini soramadım. sorsam da cevaplamazdı zaten. Sonra diğer tuşları denedim, B ye bastım, ekrana bb yazdı... özdemir üzüldü , "noooldu lan?" dedim, eski sevgilimin baş harfi dedi.. olsun dedim, neden üzülüyorsun be oğlum, gider klavyesine su dökeriz, ödeşirsiniz. (hitit dilinde su) olmaz dedi, gene de içim kıyılır.. peki dedim o zaman kelleciye tekrar gideriz bişey olmaz. ama başka kelleciye gidelim dedi, tabak kırmaktan buruldum.

Dedim ki özdemir bu kadar yeter. artık iki satır yazmalıyım. yarın pazartesi yoksa beni hiçkimse işten falan atmaz. dahası bu kimsenin umrunda da olmaz. ama yazmalıyım özdemir dedim. saygıyla eğildi önümde. polisler geldi sonra, beni sivil polis yaptılar özdemiri trafik polisi.. özdemir ilk iş bana ceza kesti, biraz ezildim. kes tabii abicim para benden kazanılır dedim, tokatı patlattım... tabii dedi yamuldu. sonra cezalarımı tekrar yapıştırdı. bende bu yüzden onu içeri tıktım. usulsüzlüğe dayanamazdım ki. ertesi gün demir parmaklıklar arkasında ziyaret ettim özdemiri. yeterince rüşvet verirsen seni çıkartırım dedim. allah belanı versin dedi. güldük. beni de içeri tıktılar.

Sonra özdemirle gidelim dedik bu ülkeden, bu ülke bad (yazıyla kötü) bu ülkede yusuf hayaloğlular ölüyor. napalım nereye gidelim dedi. siber suçların suç sayımayacağı bi yere gidelim dedik.. neresi derken afrika geldi aklımıza.. hemen gittik.. akşam üzeri uçaktan inince çok sıcaktı. özdemir üstündekilerin hepsini çıkarttı, bir çalı yaprağı bulup örttü mahrem yerini. dur olm dedim napıyosun. çok para kazanıcaz abi dedi. peki dedim iki yaprak da bana ver ordan (yazı ile çalı).. Güya siber suçlar işleyecektik. windoz ikspimiz çöktü. internet yoktu. cd istedik maymunun tekinden. orda ki pumalar yedi iki saat önce dedi... pumayı bulduk çok kızdık. bizi sallamadı tabii ama biz tavrımızı koyduk. afrika sınırları dahilinde puma cinsi artık düşmanımızdı. daha konuşmazdık ve girmezdik pumaların bölgesine. sonra iki fil bulduk. özdemir hemen tepelerine çıktı. napıyosun dedim. serin abi burası hem seyahat de bedava , sende gel dedi. peki dedim bi fili de ben ikna ettim. gezmeye başladık. benim filim iyiydi de özdemirin bindiği fil çok lakayıt. su attı üzerimize terbiyesiz. özdemirin hoşuna gitti, benim için ise ballı kaymak kıvamı.. lakin davranış hatalı.

Sonra dedim ki olmuyor! iki satır yazı yazmam lazım benim. uganda cumhurbaşkanı bu duruma çok içerliyor dedim, özdemir baktı. peki ya dedi peki.. panamada ki muhalif parti liderini napacaksın? düşündüm haklıydı. bilgisayarımı da alıp kaçtım. özdemir takip etti. kendimizi barcelona'da bulduk. vize sormadılar bize. bize vize sormadılar. sormadılar vizeyi bize. şehir hatlarının uzadığı metro istasyonlarından birinde, bir banka oturdum ben. özdemir yan banka oturdu.. ben açtım laptopumu yazmaya başladım.. (yazıyla yazı) özdemir sarı şeriti geçti istasyonda yürürken. sonra raylara tükürdü. yapma dedim, arkasından sesli mikrofondan uyarıyı aldık. ne tesadüf türkçe konuşuyordu. lütfen sarı çizgiyi geçmeyin.. ayılık yapıp tükürmeyin.. (yazıyla : please don't pass yellow line and hayvansınız) deyince özdemir anlamadı tabi.. yurtdışına çıkınca türkçeyi unutuyor. kalbi kırıldı nedense, bir kaç volt elektirik verince kendine geldi.

Sınır dışı edilmemize beş varken, özdemir çok kötü tavır takındı. afrikadan kalma bir hırlama sesi çıkardı. ben ses etmedim. tren istasyonuna gittik ve gemi ile uzakalaştık ülkeden. ben güvertenin ortasına bağdaç kurup oturdum ve yazımı tamamladım. ugandaya selamlar ve panamanın muhalif liderlerini seviyoruz diye bitirdim cümlemi. deniz baykal çok içerledi. tayyip gelmedi bi daha benim siteme. olsun ben gene de yanda ki fes takan müslüman tavırları içinde ki komşumun teaa..... (yazıyla : siz anladınız onu...) özdemir tutamadı kendini. tükürdü yan komşuya, benim içim ısındı.

Attığımız goller yediğimizden fazla olsun.. elhamdülillah deyip tangomuzu yaptıktan sonra kelle paça çorba içmeye gittik. kızlara ısmarlattık çorbacı amca kızmadı.

öyle işte.. seviyoruz seni günlük.. sen de bizi sev! (yazıyla love)

KanseriTedaviEt.com kanserle ilgili güzel bir site...

2009-03-08T16:26:00.004+02:00

Yakın zamanda haberdar olduğum bu siteyi paylaşmak istiyorum bu yazımda. KanseriTedaviEt.com'un kurucusu olan Deniz Akay, 1979 İstanbul doğumlu. Herşeyden önce yaptığı işin faydasını herhalde tek tek saymaya gerek yok, gerçekten özverili ve araştırma gerektiren bir iş yapıyor. Yer yer ingilizce çeviriler ile dünyada neler olduğunu ve bizlere kanserle ilgili son gelişmeleri aktarıyor.

Öncelikle ben sitenin çizgisini çok beğendim, çünkü tamamen bilim ışığında yürüyen bir çizgiye sahip. Kendisi de bu çizgiden ayrılmayacağına dair bizleri temin ediyor zaten.

Deniz Akay'ı yaptığı bu çalışmadan dolayı tebrik ediyor ve başarılarının devamını diliyorum. Umarım en kısa zamanda yaptığı bu çalışmalar hasta olsun olmasın herkese ulaşır ve insanlar daha bilinçli olarak hayatlarına devam edebilirler.

Kanser hakkında ki en büyük gerçek şu ki, kanser sizi ziyaret etmeden siz onun kapısını çalın. Erken teşhis hayat kurtarır.

Siteye http://www.kanseritedaviet.com adresinden erişerek detaylı bilgi sahibi olabilirsiniz.

no gonna sleep tonight...

2009-03-07T20:19:00.002+02:00

Öyle bir uyku gelir ki bazen uyumaktan korkarsın, gözlerini kapamamak için çırpınırsın... lakin ne yapsan direnemezsin, vücudun alması gereken bilmem kaç yüz kaloriyi almamıştır ve beyin kendini yaşamaya programlar, en düşük enerji moduna geçirir tüm vücudu ve çaresiz uyursun...

İşte böyle zamanlarda nefret ettim uyumaktan... Uzun zaman odanın aynı köşesine bakmak ve birden köyünün taşlı yollarında yürürken bulmak kendini... ya da ne bileyim rumeli fenerinde dalış yaparken yeniden sabaha karşı 4 de..

Güzel günlerdi şimdi hatırladım bak.. 2006 yazıydı, çeşmede kumru yiyorduk o vakit, ben yiyordum arkadaşım ardı arkasına patlatıyordu fotoğrafları.. inadına ve gıcığına işte.. ama makina ne güzel fotoğraflamış olayı... kömürde pişmiş bir çeşme kumrusu böyle yenilebilirdi ancak...

4. kemoterapi ve güzelll bir portakal!

2009-03-04T01:56:00.004+02:00

18 yaşından küçük kızlar bakmasın bakim:) çok seksi bir vücudum var değil mi? evet bende öyle düşünmüştüm...:)

bu aralar ne güzel geçiyor be günlük... hafiften kaybettiğim kiloları almaya başladım, herşey pek bir yolunda, dün doktorumla randevum vardı, 4. kemoterapi öncesi rutin kontrol. Muayenem yapıldı ve herşeyin mükemmel gittiğini söyledi.. (çok mutlu oldum lan) Eski kız arkadaşımı sordu nerden aklına geldiyse.. bende kansere yakalanınca bırakıp gitti dedim.. Güldük.. Ama dedim hayat böyle değil...

Gün ve gün yazdığım kemoterapinin yan etkilerini, yazıcı çıktılarını alıp götürdüm verdim doktoruma, okudu.. Güldü.. böyle devam et dedi ve dosyama koydu yazıları:)

Yarın 4. kemoterapi var ama kimin umrunda..

Seminer: Web Uygulama Güvenliği(Hacking Teknikleri ve Korunma)

2009-03-03T14:20:00.005+02:00

Buluşma Kapsamı: Web Güvenlik Topluluğu ve OWASP/TR olarak dönem dönem gerçekleştirdiğimiz buluşmalar ile yazılım geliştiricilerin, öğrencilerin, bilişim güvenlik uzmanlarının ve diğer ilgililerin web güvenliği standardları, atak teknikleri, analizleri ve web güvenliğinin hukuk boyutu ile ilgili olarak bilgilendirilmeleri amaçlanmaktadır. Ayrıca bu buluşmalar yoluyla konu ile ilgili bireylerin birbirini tanıması ve bilgi paylaşmaları sağlanmıştır.

OWASP-TR ve Web Güvenlik Topluluğu (WGT) Hakkında Genel Bilgi: Dünya çapında uygulama güvenliği konusunda lokomotif görevi yapan OWASP topluluğunun, Türkiye bölümü (OWASP-TR) işleyişine 2007’nin ortalarından sonra aktif bir şekilde devam etmektedir. Türkçe yayın yapan Web Güvenlik Topluluğu’nun (WGT) yine aynı dönemde çalışmalarına başlaması ülkemizdeki, genelde siber güvenlik özelde ise web güvenliği bilincine katkı sağlamaktadır.

Konu : Web Uygulama Güvenliği(Hacking Teknikleri ve Korunma)
Konuk :Web Güvenlik Topluluğu
Tarih :08 Mart 2009
Saat :13.00
Org. :Bilişim Komisyon

Eğer kemoterapi yan etkilerini atlatabilirsem , bende katılacağım. Rezervasyonumu yaptırdım. Katılım ücretsiz ve kayıt için şuradan form doldurmak yeterli. Ev sahipliğini de Genç Girişimciler Klübü yapıyor..

Kadın ve Öküz ilişkisi..

2009-03-03T12:55:00.003+02:00

"Her kadın, hayatının bir bölümünü budist olarak yaşar. Çünkü mutlaka bir öküze tapmışlığı vardır.."
Not: Alıntı Müge Cerman (via FriendFeed)

Beni öyle sev ki, canından bir parça kopsun yokluğumda!

2009-03-02T01:22:00.004+02:00

Evet, tam olarak bunu istiyorum, antik bir aşk hikayesi olsun, annenin yavrusuna düşmesi gibi düş bu aşkın üstüne. Kalbinden bir parça kopsun arkamı döndüğümde, bunu bildiğim için arkamı dönmek geçmesin hiç aklımdan.

Sevgi kelimesini duyduğunda sadece yüzünde bir gülümseme oluşsun, o virajın çok ilerisinden gelen alaycı bir gülümseme...

Bir gece vakti aklına düşeyim, nerden düşeceksem ve o an bir bağımlının maddeye duyduğu ihtiyaç gibi çıldırmalısın, o an oradan kopup gelmenin bir yolunu bulmalısın! Sancılar girmeli karnına, yerinde duramamalısın, görenler korkmalı o özlemişlik halinden.

Mantığın dışına çıkmalısın bazen, bazen neden olduğunu anlayamadığın saçma sapan bir damla yaş süzülmeli gözlerinden. O an ben belirmeliyim aniden... elini gözlerine götürecekken benim ellerim uzanmalı , usulca elini avuçlarımın arasına almalı ve yüzünü okşayarak silmeliyim o bir damla gözyaşını... Sen gülümsemelisin! kim olduğumu avuçlarımda ki şevkatten anlamış olmanın verdiği bir gülümseme bu... Özlemi bitirip kavuşmanın gülümsemesi..

Uzun uzun bakmalısın bana.. sanki son kez bakıyormuş gibi, her karesini ezberlercesine yüzümde ki hatların. Çünkü ben öyle yapıyorum. Giderken yanıma alacak gibi kazıyorum aklıma.. sonra sözlerin geliyor aklıma.. "Sen" diyorum... sonbahardan kalma son yeşil yaprak gibi düştün diyorum gönlüme.

Sonra düşünüyorken buluyorum kendimi sensizliğin saçma sapan uzamış bir saatinde. Akrep yelkovanla seviyesiz ilişkisine devam ederken sen yoksun. aklıma düşüyorsun birden, yeniden ve aniden. birden bir cümle kuruluyor beynimin bilemediğim bir kıvrımında..seni soruyor bana.. seni sevmek neye benziyordu.. kendi kendime konuşmaya başladığım saatler başlıyor sonra.. diyorum ki onu sevmek nasıl birşey. hani birşeyler eksiktir ama neyin eksik olduğunu bilmezsin. bakarsın sağa sola.. ama bulamazsın.. neyi aradığın da belli değildir.. ama eksiktir, yoktur ve en büyük ihtiyaçtır.. galiba bilmiyorum. seni sevmek içimde bir yerlerde ritim bozukluğu gibi düzensiz çarpıntıların toplamı galiba.. bazen canını yakar ama o can yakmasını da seversin.. galiba seni sevmek senden vazgeçememek gibi birşey.

Sana senin bilmediğin birşey söyleyemem.sen biliyorsun, farkındasın!

Galiba mecidiyeköye taşınıyorum?!?!

2009-03-01T16:01:00.004+02:00

Mecidiyeköyde temiz bir ev buldum, yarın ev sahibi ile görüşüp anlaşacağız muhtemelen.. Eğer herşey yolunda giderse yarından sonra taşınmak niyetim.. Mecidiyeköye taşınıyoruz:-) Merkezi bir yer ve ulaşım açısından rahat olur diye tahmin ediyorum...

hadi bakalım hayırlısı..

Not: Şu an oturduğum evden taşınmak için yaklaşık bir milyon tane sebebim var...

Öylesine...

2009-03-01T03:16:00.003+02:00

Hani bazen [b]öylesine bir başlık atıp başlıyorum yazmaya... böyle yazıların herhangi bir amacı olmuyor genellikle.. sadece kafamın içinde ki dışa vurulmayı bekleyen cümleleri serpiştiriveriyorum... Bu kadar..

Saat 03:18 ve uykum yok, nedendir bilmiyorum... güzel bir gün geçirmenin etkisi vardır belki.

Annem süper bi ev ekmeği yapmış bugün. Marketlerde satılan ev ekmekleri annemin yaptığına hiç mi hiç benzemiyor. (anne eli değmiş muhabbeti yapmayacağım) Ama kadın bi farklı yapıyor. Tadı bi başka güzel oluyor... mmm sabah olsa da yesem:)

İstinye carrefour'un karşısında ki balıkçılardan biri ile ahbap olduk, sıranın en başında yaşlı/babacan bir balıkcı amca var ve artık gittiğimde amcam hangi balıklar taze ve uygunsa onları öneriyor, sonra temizleyip verirken fiyatta da bişeyler yapıyor... Ticarete değil de daha çok güven ilişkisine dayalı alışveriş yapmak iyi hissettiriyor ve endişesiz bir şekilde tüketebiliyorum...

Canan teyzem(eski ev sahibim) aradı bugün, dert yandı kaç gün oldu gelmiyosun diye... Tamam dedim söz yarın sizdeyim, yalnız bişey hazırlama gelince beraber yaparız dedim. tamam dedi. Kadın müthiş yetenekli ya.. Hiçbişey yapmıyormuş gibi duruyo, geliyo bizle birlikte muhabbet ediyo falan sonra bi geliyo bi sürü çeşit yemek yapmış...

Biyoenerjiye inanır mısınız? ben bilmiyorum ve aslında ne olduğu, nasıl olduğu konusunda da hiçbir fikrim yok, lakin Canan teyzemin bir tanıdığı (bunu iş olarak yapmıyor gayet zengin biri) Canan teyzemin vasıtası ile bana bir ilaç göndermiş, bi kavanoz içerisinde limonlu su.. O bişeyler yapıp buna enerjisini katıyormuş sanırım... içsin demiş. İçeriğinde zararlı bişey olmadığı için günde üç kez birer kaşık içiyorum.. Bunu alternatif kanser tedavisi olarak görmüyorum. iyi gelebilir birşey sadece. Bunu hazırlayan kişi ile hiç yüzyüze görüşmedim. Canan teyzem gidip halledip geliyor.

Lakin bugün tuhaf birşey oldu. Bu kişi Canan teyzemi arayıp şöyle demiş, Davut'un karnında bir yanma var, şimdi iyi olmalı demiş.. (sanırım enerji ile ilgili birşeyler yapmış) Muhtemelen tesadüf fakat nasıl bir tesadüf bu? Ve bu konuda yakın zamanda görüşmediğim için Canan teyzemin de bilgisi yok.. Neyse ben buna istisnai bir tesadüf deyip geçiyorum.

Lakin bu biyoenerji olayını da ayrıca bir araştırmakta fayda var.

Güzel bi insanla güzel saatler geçirdim bu akşam. Günümü güzelleştiren faktörlerden biri de bu zaten.

Düşünüyorum da hayat güzel be günlük.. kötü zamanda(yani kötü derken ölüm meselesi kadar kötü bir zamandan bahsediyorum, dünyevi meseleler değil) kötü şeyler olur... Ama bunu iyiye çevirmek galiba insanın kendi elinde... Düşünüyorum da dünyaya ait herhangi bir problem , problem değil... Tek bir gerçek problem var, ölüme dair sisli bir yolda yürümek. Aslında bırakıp da gitmek istemediğin dünyanın arka kapısını uzaktan görmektir problem. Çözümü de pek kolay olamıyor malasef...

Ve galiba kendimi temize çektim... geçmişte yaptığım hataları tekrarlamayacağım sanırım.

Havalar biraz daha ısınsa da arkadaşlarımla daha sık görüşebilsem.. şirkete gitsem kel kafamı koysam departmanın ortasına,milletin gözünü alsa... ne güzel olur lan...:)

Bugün görüştüğüm güzel insana ve kendime bir lakap taktım bugün. O kışı sevdiği için kış meyvesi, portakal, ben ise yazı seven biri olarak ancak kavun olabilirdim..

Birde aklımda bir fikir var bugünlerde, iyileşince bir ege lokantası açacağım.. ablam ve ben gireceğiz mutfağa. Adı belki Ege Life olacak... Bunu başka bi yazımda anlatayım.. çooook güzel fikirlerim var bu konuda. ( Ne güzel olur di mi, tüm arkadaşlara bedava yemek, parası olmayanlar müesseseden. )

Bir iyileşsem günlük bir iyileşsem... çok güzel fikirlerim var:)

Bugünlük öylesine yazacaklarım bu kadar... bir daha ki öylesine de görüşürüz..

3. Kemoterapi sonrası 11. gün (cumartesi)

2009-03-01T00:33:00.003+02:00

:-)

stant noktasında ki acı neredeyse yok gibiydi..

kilom : 59.3 (elbiselerle birlikte)

sanırım bu kadar:-)

bugün

2009-02-28T14:39:00.002+02:00

Bugün güneşli ve güzel bir gün.. çok seviyorum böyle havaları... güzel bir insanla da görüşüp çay içeceğiz... belki bişeyler de yeriz.. 16:30 mecidiyeköy profiloda başlayacak gün, hangi balıkçı lokantasında devam eder bilmiyorum...

3. Kemoterapi sonrası 10. gün (cuma)

2009-02-28T00:16:00.003+02:00

çok kısa yazacağım.. stant geçiş noktasında ki acı/yanma hissi bugün oldukça rahattı.. çok fazla acı hissetmedim ve düne oranla daha fazla yemek yedim... genel olarak sağlık durumum iyi..

Şeker ile kanser hücresi avı (PET-CT Çekimi)

2009-02-27T21:05:00.005+02:00

Evet kulağa komik geliyor farkındayım ama durum gerçekten böyle. Kanser hücreleri glikoz ile besleniyor, seviyor artık ne derseniz.. Bundan yola çıkarak kanser hastalığının ameliyat edilemediği ve biopsi yapılamadığı durumlarda tespit edilmesi gerçekten çok zor.

İşte böyle durumlarda PET-CT denilen bir radyasyon grafisi var. Nedir ne değildir şeklinde değil de kendi başımdan geçen şekilde anlatırsam sanırım daha iyi olur...

Bu PET-CT çekiminin ücreti halk standardı bir klinikte yaklaşık 3000-5000 TL arasında, hal böyle olunca SSK önüne gelene PET-CT çekilmesine izin vermiyor. Eğer PET-CT çekimi olacaksa öncelikle doktorunuzun bunu isteyen bir yazı yazması gerekiyor.

Sonrasında kanser hastası ve ne hastası iseniz, hastalığınızın başlangıcından itibaren ne işlem gördüyseniz mutlaka hepsinin resmi olarak çıktılarını alıp dosyalayıp kliniğe götürmelisiniz... Bu belgeler genelde şöyle;

Patoloji raporları,
Tomogrofi filmleri ve raporları,
Röntgen ve ultrason filmleri ve raporları,
Kemoterapi alınmışsa hepsinin raporları (her seans için),
Radyoterapi alınmışsa raporu,
Eğer olmuşsa ameliyat raporları.

Bu belgeleri kliniğe teslim ettikten sonra , klinik bunları SSK'ya gönderip hasta için onay istiyor, SSK belgeleri inceledikten sonra (eğer bir hastalık ve hikayesi belgelenmişse) genellikle onay veriyor. Sonrasında PET-CT çekimi için hastanın hazırlık süreci başlıyor.

PET-CT çekimi yapılacağı günün bir gün öncesi akşamından çekime kadar olan sürede birşey yememek gerekiyor. Klinik size bir ilaç ismi söyler adını tam hatırlamıyorum ama kendisi iyottur, 1,5 litre su ile karıştırılarak çekim öncesi yaklaşık 5 saat önce içilmeye başlanır, her yarım saatte 1 bardak. dibinde iki bardak kalacak şekilde su tüketilir.

Çekim için kliniğe 3 saat önce gitmek gerekiyor. Oraya vardığınızda size önce şeker hastalığınızın olup olmadığı soruluyor.. bu kısım önemli, çünkü kolunuza takılan kataterden çekime 1,5 saat kala size damardan bir ilaç enjekte ediliyor... bu sıvının adı FDG ve içeriğinde anladığım kadarıyla yoğun şeker var.

Bu ilaç kolunuza enjekte edilir edilmez bir de Xanax yutturuyorlar, bunun amacı da dolaşım sistemine enjekte edilen ilacı minimum gereksinimle haraketsiz olarak duran bir bedende hangi organların çekeceği.. xanax sayesinde zaten çekim saatine kadar uyuyorsunuz haraketsizce. o sırada uyansanız bile sıkı sıkı tembih ediyorlar haraket etme diye..

Sonra görevli sizi bekleme/uyku odasından alıp şişede kalan iki bardak iyotlu suyu içirdikten sonra 40-45 dakika kadar süren bir çekime giriyorsunuz... Klasik tomografi cihazına benzeyen bir cihaz bu PET-CT cihazı.. lakin tomogrofi çekiminden farklı olarak yattığınız yere sizi güzelce sabitleyerek bağlıyorlar. Çekim sırasında özellikle kafam baya bi acımıştı...

Çekim bittikten sonra bazen ististani olarak tekrar kısa bir çekime daha alıyorlar...(beni aldılar..)

Bu çekim biraz daha basit, ama farklı... Doktor yanıma gelip nefesini tutabilir misin? dedi,, sorun değil eski dalgıçlardanım dedim, güzel dedi sana söylediğimde tut ve tekrar söyleyene kadar bırakma dedi. Peki dedim o zaman siz de benim şu telefonuma mukayyet olun o arada...

Sonra içerden ses geldi (derin nefes alın ve tutun!) tuttum.. yaklaşık 2 dakika falan sürdü , (bırakabilirsin) diye ses geldi tekrar.. sonra çekim bitti, doktor geldi.. iyi tuttun nefesini dedi. tebrikler! teşekkürler dedim söylemiştim, eski dalgıçlardanım...

Ve sonuç kısmı,,, sonuçlar genellikle en erken bir gün sonra, sıkışık durumlarda da iki güne kadar çıkıyor...

Benim sonuçlarım bir gün sonra çıktı ve raporda malasef iyi şeyler yazmıyordu, problem yaşadığım bölgelerde FDG tutulumu görülmüş.. yani vücuduma verilen şekerli ilaç kanser hücrelerinin çevresinde toplanmışlar...

Tam olarak şöyle yazmaktaydı..;
"Özofagus distal kesiminde izlenen stenti çevreleyen ve yoğun FDG tutulumu gösteren anuler tarzda doku kalınlaşmaları izlenmektedir(SUDmaks=7.8) "

Böyle işte.. ve çekim sonuçlarının gözle görünen fotoğrafları var onu da tarayıp koyuyorum;

3. Kemoterapi sonrası 9. gün(perşembe)

2009-02-27T01:56:00.003+02:00

Doktoruma verilmek üzere yazılan bloglardan biri daha...

Evet, gene fena sayılmayacak bir uyku uyudum dün gece, allahtan uyku düzenimde problem yok gibi...

Hemoroid gibi bir sıkıntı söz konusu oldu fakat ulrtaproct vs ile tedavi etmeye başladım... bir kaç güne problem kalmaz... kemoterapinin bende ki en belirgin yan etkilerinden bu...

Şu anda tek problem stant geçiş noktasında ki acıma, rahat yemek yiyemiyorum. bu çok ciddi problem olmaya başladı, lokmalarımı yuttuğumda stant geçişinde çok ciddi canımı yakıyor... ve bugün de aynı problem devam etti... galiba kemoterapinin bitmesini beklemeden buna acil çözüm bulmamız gerek...

bugün itibariyle başka problemim yok fakat stant problemi gittikçe daha da ciddileşiyor...

Not: henüz ölemem... daha inadına yaşayıp göreceğim günler var...

Glucerna SR ihtiyacı olan var mı?

2009-02-25T21:21:00.007+02:00

Elimde tüketemediğim bir miktar fazla Glucerna SR var ihtiyacı olan bana ulaşırsa yardımcı olmaya çalışırım...

(Ama lütfen gerçekten ihtiyacı olup, para verip alamayan birileri olsun...)

Nedir bu diyen olursa şöyle izah edeyim, genellikle midesi olmayan ya da beslenme problemi olan ve yediği besinlerden ihtiyacı olan ABCDE, vitamin, protein ne varsa almanızı sağlayan tıbbi içecektir.. Tadı o kadar kötü değildir, yani daha önce kullandığım Resource Support'a oranla daha içilebilir...

SR ibaresi ise diabetik hastalarına yönelik olduğunu anlatmaktadır, ben neden SR olanını kullanıyorum.. bu ayrı bir başlığa yetecek bir konu fekat kısaca anlatmak gerekirse, şöyle;

Midesi olmayan insanların yedikleri doğrudan ince bağırsağa, sonra da devam eden bağırsaklara doğru ilerler, arada mide olmadığı için yedikleri direkt sindirime geçer, bu sebepten dolayı midesi olmayan insanlar tıpkı şeker hastaları gibi yediklerinin hızlı sindirilen ve yüksek enerji veren yiyeceklerden olmamasına dikkat etmeleri gerekir... Aksi takdirde dumping sendromu denilen hadise meydana gelir.. kan şekerinin hızlı düşüp/yükselmesi.. (neyse tüm bunları başka bir yazı ile detaylı anlatayım.. konu dağılmasın..)

3. Kemoterapi sonrası 8. gün (çarşamba)

2009-02-25T20:58:00.002+02:00

Bugün nispeten rahat uyuduğum bir gece geçirerek başladım güne... herhangi bir sakinleştirici ya da uyku ilacı kullanmıyorum.

Lakin hey hat, stant geçiş noktası yemek yememi inanılmaz zorlaştırıyor. Acı çekiyorum! bugün de aynı problem devam etti, yemek yemek benim için bir ızdırap. Tam stant'ın olduğu yerden geçerken canım yanıyor/acıyor...

Bunun dışında genel olarak sağlık durumum iyi, halsizlik olmadı bugün, hatta dışarı çıkıp bir arkadaşımla görüştüm...

Bu arada glucerna'ları[1] malasef fazla tüketemiyorum, içerken gene stant noktasında yanma yapıyor...

[1] : Onkoloji hastaları için tıbbi besin desteği vermek amacıyla üretilmiş bir içecek..

Not: Kanser değil de bu yemek yiyememek beni çok üzüyor, korkum o ki, kanserden değil de açlıktan ölmek!...

3. Kemoterapi sonrası 7. gün (salı)

2009-02-25T00:28:00.004+02:00

Bugün, normal sayılabilecek bir uyku ile güne başladım, arada uyandığım oluyor ama sanırım normaldir...

Gün içinde ise iştah problemi yaşamamama rağmen yediğim her lokma stant geçiş noktasını acıttığı/yaktığı için yeterince beslenemedim.

Stant geçiş noktasında ki yanma artık klasik asit geri gelişi olmaktan çıkmış durumda, sanki orada bir yara var ve onun acısını hissediyorum...

Eğer bu etkiler normale dönmezse kilo kaybetmeye hızla devam edeceğim gibi görünüyor...

An itibariyle kilom : 57.5 (giysiler tahminen 500 - 750 gr arasındadır..)

Not: umarım bu kadar saçma bir sebepten ölerek tıb tarihinde bir ilk olmam!

Kansere karşı Gen Terapisi

2009-02-24T23:26:00.003+02:00

Bugün , bu aralar çektiğim acıların da artmasından olsa gerek araştırmalarımı yeniden yoğunlaştırdım. Levent Hocam ziyaretime geldi bugün, Gen Terapisinden bahsetti , araştırıp baktık nedir ne değildir diye.. Sonra Ohio State'de Gen Terapisi konusunda araştırma yapan Prof. Dr. Carlo M. Croce'ye e-mail[1] yazdık, bakalım cevap gelecek mi ? ya da ne gelecek bekliyoruz..

Altta www.genbilim.com adresinden aldığım bilgi var, bilgi pdf formatında olduğu için link vermek yerine kopyalamayı tercih ettim.

------ Gen Terapisi nedir? nasıl uygulanır? uygulanabilirliği tescil edilmiş midir? -----

Hastalıkları tedavi etme ya da fiziksel etkilerini azaltma amacıyla hastanın vücuduna genetik materyalin sokulması, tıp tarihinde bir devrim olmuştur. İlk başlarda genetik hastalıkların tedavisi amacıyla planlanan gen terapisi artık, kanser, AIDS gibi diğer pek çok hastalığın tedavisi için de kullanılmaya başlanmıştır.

Genlerin tanımlanması ve genetik mühendisliğinde kaydedilen önemli gelişmeler sonunda bilim adamları artık hastalıklarla savaşabilmek ve onlardan korunabilmek için bazı örneklerde genetik materyali değiştirme aşamasına geldiler.
Gen terapisinin temel amacı, hücrelerin hastalığa yol açan eksik ya da kusurlu genleri yerine, sağlıklı kopyalarının hücreye yerleştirilmesidir. Bu işlem, gerçek anlamda bir devrimdir. Hastaya, genetik bozukluktan kaynaklanan semptomların kontrol edilmesi ve/veya tedavisi için ilaç verilmiyor. Bunun yerine, sorunun kaynağına inilip hastanın bozuk genetik yapısı düzeltilmeye çalışılıyor.
Çeşitli gen terapisi stratejileri olmakla birlikte, başarılı bir gen terapisi için gereken ortak temel elemanlar vardır. Bunların en önemlisi hastalığa neden olan genin belirlenmesi ve klonlanmasıdır. "Human Genome Project" olarak adlandırılan ve insanın gen haritasını çıkarmayı amaçlayan proje tamamlandığında, istenilen genlere ulaşmanın çok daha kolay olacağına inanılmaktadır. Genin tanımlanmasından sonraki aşamada, genin hedeflenen hücrelere nakledilmesi ve orada ekspresyonu, yani kodladığı proteinin üretimi gelir. Gen terapisinin öteki önemli elemanlarıysa tedavi edilmek istenilen hastalığı ve gen nakli yapılacak hücreleri iyi tanımak ve gen naklinin olası yan etkilerini anlamaktır.
Gen terapisi iki ana kategoride incelenebilir: Eşey hücresi ve vücut hücresi gen terapisi. Eşey hücresi gen terapisinde, genetik bir bozukluğu önlemek için eşey hücrelerinin (sperm ya da ovum) genleri değiştirilir. Bu tip terapide, genlerde yapılan değişiklik kuşaktan kuşağa aktarılabileceğinden, olası bir eşey hücresi gen terapisi hem etik, hem de teknik sorunlar yaratacaktır. Öte yandan vücut hücresi gen terapisi eşey hücrelerini etkilemez; sadece ilgili kişiyi etkiler. Günümüzde yapılan gen terapisi çalışmalarının çoğu vücut hücresi gen terapisidir.
Gen terapisi aynı zamanda bir ilaç taşıma sistemi olarak da kullanılabilir. Burada ilaç, nakledilen genin kodladığı proteindir. Bunun için, istenilen proteini kodlayan bir gen, hastanın DNA'sına yerleştirilebilir. Örneğin ameliyatlarda, pıhtılaşmayı önleyici bir proteini kodlayan gen, ilgili hücrelerin DNA'sına yerleştirilerek, tehlikeli olabilecek kan pıhtılarının oluşumu önlenebilir.
Gen terapisinin ilaç taşınmasında kullanılması, aynı zamanda, hem harcanan güç ve emeği hem de parasal giderleri azaltabilir. Böylece, genlerin ürettiği proteinleri çok miktarda elde etmek, bu ürünleri saflaştırmak, ilaç formülasyonunu yapmak ve bunu hastalara vermek gibi, çok zaman alan karmaşık işlemlere gerek kalmayabilir.

Gen Terapisinin Temel Sorunları
Bilim adamlarına göre gen terapisinin üç temel sorunu var: Gen nakli, gen nakli ve gen nakli. Bu alanda çalışan tüm araştırmacılar, gen nakli için etkili bir yol bulmaya çalışmaktadırlar.
Genleri istenilen hücrelere taşıyabilmek için kullanılan yöntemler genel olarak iki kategoride toplanmaktadır: Fiziksel yöntemler ve biyolojik vektörler. Fiziksel yöntemler, DNA'nın doğrudan doğruya enjeksiyonu, lipozom formülasyonları ve balistik gen enjeksiyonu yöntemlerini içerir. Doğrudan DNA enjeksiyonunda ilgili gen DNA'sını taşıyan plazmit, doğrudan doğruya, örneğin kas içine, enjekte edilir. Yöntem basit olmasına karşın kısıtlı bir uygulama alanı vardır.
Lipozomlar, lipidlerden oluşan moleküllerdir. DNA'yı içlerine alma mekanizmalarına göre iki guruba ayrılırlar: Katyonik lipozomlar ve pH-duyarlı lipozomlar. Birinci gurup lipozomlar artı yüklü olduklarından, eksi yüklü olan DNA ile dayanıklı bir kompleks oluştururlar. İkinci gurup lipozomlarsa negatif yüklü olduklarından DNA ile bir kompleks oluşturmaz, ama içlerinde taşırlar.
Parça bombardımanı ya da gen tabancası olarak da adlandırılan balistik DNA enjeksiyonu, ilk olarak bitkilere gen nakli yapmak amacıyla geliştirilmiştir. Bu ilk uygulamalarından sonra, bazı değişiklikler yapılarak memeli hücrelerine gen nakli amacıyla kullanılmaya başlanmıştır. Bu yöntemde, genellikle altın ya da tungstenden oluşan 1-3 mikron boyutunda mikroparçacıklar, tedavi edici geni taşıyan plazmit DNA'sı ile kaplanır, sonra da bu parçacıklara hız kazandırılarak, hücre zarını delip, içeri girmeleri sağlanır.
Basit olmalarına karşın fiziksel yöntemler verimsizdir; ayrıca, yabancı genler, sadece belirli bir süre fonksiyonal kalabilmektedirler. Bu nedenle araştırmacıların çoğu, genellikle virüs kökenli vektörlere yönelmişlerdir. "Vektör" kelimesinin bir anlamı da "taşıyıcı"dır. Benzer şekilde, gen terapisinde genleri hücrelere taşıma amacıyla kullanılan ve genetik olarak zararsız hale getirilmiş virüslere de vektör denir. Milyarlarca yıllık evrim sonucunda virüsler, hedefledikleri hücrelere kendi genetik materyallerini aktarmak için etkili yöntemler geliştirmişlerdir, ama ne yazık ki bu işlem duyarlı organizmalarda hastalıkla sonuçlanmaktadır.
Günümüzde yapılan araştırmalarda, virüslerin hastalığa yol açan gen parçalarının yerine, hastaları iyileştirme amacıyla rekombinant genler yerleştirilmektedir. Bu amaçla değiştirilmiş hücreler kullanılmaktadır. Bu hücrelere tedavi edici geni taşıyan bir genetik yapı sokulduğunda, tedavi edici geni içinde taşıyan virüsler elde edilir. Bu şekilde değiştirilmiş virüsler hücreye girmek için kendi yöntemlerini kullanırlar ve genomlarının ekspresyonu sonucu, genin kodladığı protein üretilmeye başlanır. Öte yandan, virüsün kendisini çoğaltmak için ihtiyaç duyduğu genler, tedavi edici genlerle değiştirilmiş olduğundan, virüs çoğalıp hücreyi patlatamaz. Bunu yerine, hücrede virüsün taşıdığı hastalığı düzeltici genin ekspresyonu olur, genin kodladığı protein (yani ilaç) üretilir ve genetik bozukluk nedeniyle üretilemeyen proteinin yerini alır.
En çok kullanılan viral vektörler, retrovirüsler, adenovirüsler, herpesvirüsler (uçuk virüsü) ve adeno-ilişkili virüslerdir. Ama her vektörün kendine özgü dezavantajları vardır: Bölünmeyen hücreleri enfekte edememek (retrovirüs), olumsuz immünolojik etkiler (adenovirüs), sitotoksik etkiler (herpesvirüs) ve kısıtlı yabancı genetik materyal taşıyabilme kapasitesi (adeno-ilişkili virüs). İdeal bir vektörde aranan özellikler yüksek titraj, kolay tasarlanabilme, integre olabilme yeteneği ve gen transkripsiyonunun kontrol edilebiliyor olmasının yanında, imünolojik etkilerin olmamasıdır.

Genlerin Vücuda Sokulma Yöntemleri
Genleri vücuda sokmanın çeşitli yolları vardır: Ex vivo, in vivo ve in situ. Ex vivo gen terapisinde, hastadan alınan hücreler laboratuvar ortamında çoğaltılır ve vektör aracılığıyla iyileştirici genler bu hücrelere nakledilir. Daha sonra, başarılı bir şekilde genleri içine almış hücreler seçilir ve çoğaltılır. Son aşamadaysa, çoğaltılan bu hücreler tekrar hastaya verilir. In vivo ve in situ gen terapisindeyse, genleri taşıyan virüsler doğrudan doğruya kana ya da dokulara verilir.

Engeller
Gen terapisinde, nakledilecek genler hücre içi ve hücre dışı engellerle de başa çıkmak zorundadır. Hücre içi engeller, naklin yapılacağı hücreden kaynaklanır ve hücre zarı, endozom ve çekirdek zarını içerir. Hücre dışı engellerse, belirli dokulardan ve vücudun savunma sisteminden kaynaklanır. Bütün bu engeller, gen transferinin etkinliğini önemli ölçüde azaltır. Bunun ölçüsü, geni taşımakta kullanılan vektör sistemine ve naklin yapılacağı hedef dokuya bağlıdır.
Hücre zarı, geni hücreye sokma işleminde karşılaşılan ilk engeldir. Bu engel aşıldıktan sonra sırada endozomlar bulunur. Vektörün lizozomlara ulaşmadan önce endozomdan kaçması gerekir, yoksa lizozomlar taşınan tedavi edici geni enzimlerle parçalar, etkisiz hale getirirler. En son hücre içi engel çekirdek zarıdır. Yabancı DNA'ların çekirdek zarından içeri girmesi kolay değildir. Çapı 10 nm'den az olan bazı küçük moleküller ve küçük proteinler bu deliklerden kolayca geçebilirken, daha büyük moleküllerin içeriye alınması enerji gerektirir. Yabancı DNA'ların çekirdeğin içine girme mekanizması tam olarak bilinmemekle birlikte, mekanizmanın büyük moleküllerin çekirdeğe alınmasında kullanılan mekanizmaya benzediği tahmin edilmektedir. Çekirdeğin içinde ve sitoplazmada bulunan ve nükleik asitleri parçalayan nükleaz gurubu enzimler de ayrı bir problemdir.
In vivo gen terapisinde, tedavi edici genlerin hastaya direkt yolla verilmesi sonucunda vektörler, hücre içi engellerin yanısıra hücre dışı engellerle de karşılaşırlar. Hücre dışı engeller iki kategoride incelenebilir: Dokuların kendilerine özgü yapıları ve savunma sistemi engelleri. Örneğin bağ dokusu, gen transferi için büyük bir engeldir. Eğer kas dokuya enjeksiyon yapılacaksa, kaslarda bulunan bağ dokusu katmanları, enjekte edilen vektörlerin yayılmasını ve enfekte etme yeteneklerini engeller. Epitel hücreleri vektörlerin daha derinlerdeki hücrelere ulaşmasına olanak vermez.
Serumu oluşturan maddeler de çeşitli gen nakli vektörlerini etkisiz hale getirir. Örneğin çıplak DNA, serumda bulunan pek çok pozitif yüklü proteine bağlanıp etkisiz hale gelebilir.
Serumdaki protein ve nükleik asitleri parçalayan proteaz ve nükleaz enzimleri de gen terapisi vektörlerini parçalayabilir.
In vivo gen terapisinde adenovirüs ya da retrovirüslerin vektör olarak kullanıldığı bazı durumlarda, bunlara karşı vücutta antikor üretildiği gözlenmiştir. Savunma sisteminin etkilerinden kurtulmak için, tedavide savunma sistemini baskılayıcı ilaçlar da kullanılmaktadır, ama onların da
bazı sakıncaları vardır.

İlk Gen Terapisi
İnsanda ilk gen terapisi denemesini 1990'da Dr. French Anderson gerçekleştirdi. Ex vivo gen terapisi stratejisinin kullanıldığı yöntemde, adenozin deaminaz enziminin (ADA) eksikliğinden kaynaklanan hastalığın tedavisi amaçlanmıştı. ADA eksikliği, çok seyrek rastlanan genetik bir hastalıktır. Normal ADA geninin ürettiği enzim, savunma sisteminin, normal fonksiyonlarını yerine getirebilmesi için gereklidir. ADA eksikliği olan hastalarda genin yaban tipi kopyası yoktur ve sahip olunan yetersiz ya da mutant kopyalarsa, işlevsel ADA enzimini üretememektedirler. ADA eksikliğiyle doğan çocuklarda, ciddi boyutlarda bir savunma sistemi sorunu vardır ve sık sık ağır enfeksiyonlara yakalanırlar. En ufak bir virüs enfeksiyonu bile yaşamsal tehlike yaratabilir. Eğer tedavi edilmezse, hastalık genellikle çocuğun birkaç yıl içinde ölümüyle sonuçlanır.
ADA eksikliğinin ilk insan gen terapisi denemesi olarak seçilmesinin bazı nedenleri vardır. Bu hastalık, tek bir gendeki bozukluktan kaynaklanır ve bu durum olası bir gen terapisinin başarı ihtimalini arttırır. Ayrıca bu gen, çok daha karmaşık kontroller altındaki pek çok başka genin aksine, basit bir sistemle kontrol edilmektedir: Sürekli ekspresyon. Enzimin çok az miktarda üretilebilmesi bile klinik yararlar sağlamakta, yüksek miktarda üretilmesiyse zarar vermemektedir. Sonuç olarak, üretilecek ADA proteininin miktarının çok doğru şekilde kontrol edilmesi gerekmez.
Bu ilk insan gen terapisi 2 hasta çocuk üzerinde gerçekleştirildi. Terapide, hastaların hücreleri (T-lenfosit) alınarak laboratuvar şartlarında doku kültürü yoluyla çoğaltıldı. Daha sonra normal insan ADA geni, retrovirüs vektörü yardımıyla bu hücrelere nakledildi. Virüs hücrelere girerek genetik materyale geni yerleştirdi. Genetik olarak başarıyla değiştirilen hücreler seçilerek, yaklaşık 10 gün boyunca çoğaltıldı. Son aşamada da, düzeltilmiş bu hücreler kan naklini andıran biçimde damardan hastalara geri verildi. Bu işlem, yani T hücrelerinin hastadan alınması, laboratuvar ortamında düzeltilmesi ve hastaya geri verilmesi, tedavinin ilk 10 ayı içinde her 6-8 haftada bir tekrarlandı. Daha sonraysa bu nakillere 6 ile 12 ayda bir devam edildi. Tedavi sonucunda iki çocukta da iyileşme kaydedildi.
Bu ilk insan denemesinden sonra sistik fibrosis, yüksek serum kolesterolü (hiperkolesterolemi), bazı kanserler, ve AIDS gibi hastalıklarla başa çıkmak için gen terapileri tasarlandı.
Kanser tedavisi için bilim adamları, savunma sistemi hücrelerini gen terapisi yoluyla değiştirerek kanserli hücrelerin üzerine göndermeye çalışıyorlar. Amaç, vücuttan alınan bu hücrelerin, kanserle mücadeleyi sağlayan genlerle silahlandırılıp tekrar vücuda verilmesi ve böylece bu hücrelerin kanserle daha iyi savaşmalarını sağlamak. Bu konudaki klinik deneyler sürmektedir.
Alternatif olarak, kanser hücreleri vücuttan alınıp, daha güçlü bir savunma tepkisi çekebilecek şekilde genetik olarak değiştirilebilir. Bu hücreler daha sonra, bir çeşit kanser aşısı gibi reaksiyon göstermeleri umuduyla tekrar vücuda verilebilir. Bu konudaki klinik deneylere başlanmıştır.
Öte yandan tümörlere, bunları bazı antibiyotik ve diğer ilaçlar için çekici kılabilecek genler de nakledilebilir. Daha sonra yapılacak ilaç tedavisi, sadece bu genleri taşıyan (yani kanserli) hücreleri öldürecektir. Şu anda bu gibi iki klinik deney, beyin tümörlerinin tedavisi amacıyla yürütülmektedir.
Gen terapisi vücudun savunma hücrelerini AIDS virüsüne karşı dirençli hale getirmek için de kullanılabilir.

Gen Terapisinin Riskleri
Virüsler normalde birden fazla hücre çeşidini enfekte edebilirler. Bu nedenle, vücuda genleri taşıyan virüs kökenli vektörler de, sadece hedeflenen hücreleri değil, başka hücreleri de enfekte edip, yeni geni bu istenmeyen hücrelere taşıyabilir. Ayrıca, ne zaman DNA'ya yeni bir gen eklense, bu genin yanlış bir yere yerleşme tehlikesi de vardır. Bu durum, kansere ya da başka bozukluklara yol açabilir. Bundan başka, DNA bir tümöre doğrudan doğruya enjekte edildiğinde, ya da gen nakli için lipozom sistemi kullanıldığında, taşınan yabancı genlerin, çok düşük de olsa istemeyerek eşey hücrelerine girmesi ihtimali vardır. Bu durumda yapılan değişiklik kalıtsal olacak ve sonraki kuşaklara aktarılacaktır. Ancak böyle bir duruma hayvan deneylerinde rastlanmamıştır. Başka bir sorun da, nakli yapılan genin ekspresyonunun çok yüksek oranda olması ve sonucunda da eksikliği hastalığayol açan proteinin yarardan çok zarar getirecek kadar çok miktarda üretilmesi olasılığıdır.
Bilim adamları, bütün bu riskleri ortadan kaldırmak amacıyla hayvan deneyleri yapmaktadırlar. Alınan önlemler başarılı olmuştur, şu ana değin insanlara uygulanan gen terapilerinde bu potansiyel sorunlar görülmemiştir.
Gen Terapisinin Çözüm Bekleyen Sorunları
İlk sorun, genlerin insana verilmesini sağlayacak daha kolay ve etkili yöntemlerin bulunmasıdır. Bir başka sorunsa, nakledilen genin hastanın genetik materyalinin hedeflenen bölgesine yerleşmesini sağlamak ve böylece olası bir kanser ya da başka bir düzensizlik riskini ortadan kaldırmaktır. Bu konudaki başka bir sorun da, yerleştirilen yeni genin vücudun normal fizyolojik sinyalleriyle etkin bir biçimde kontrolünün sağlanmasıdır. Örneğin insülin, doğru zamanda ve doğru miktarda üretilmediği zaman, hastaya yarar yerine zarar getirecektir.
Yukarıda açıklanan yöntemler bugüne değin 300 klinik daneyde 6000 hasta üzerinde kullanılmıştır. Ancak, şu ana değin gerçekten başarılı bir sonuç elde edildiği ileri sürülemez. Bunun bir nedeni, vektörlerin taşıdıkları genin uzun süreli ekspresyonuna izin vermeyişleri, diğeriyse denemelerde etkinlikten çok güvenliğin ön plana çıkmasıdır. Ayrıca, denemelerin büyük bir bölümünün kanser hastalarında yapılmış olması yeni bir sorun yaratmaktadır: Hastaların ölümlerinden dolayı tedaviyi izleyememek.
Şu anki duruma göre, önümüzdeki yıllarda gen terapisindeki eğilim, genleri istenilen hücrelere en etkin biçimde taşıyabilecek vektörlerin dizayn edilmesi yolunda olacak gibi görünüyor. O zaman, gen terapisinin başarılı
sonuçlar vereceğine inabiliriz.

Armağan Koçer Sağıroğlu
Danışman: Bekir Sıtkı Şaylı
Prof.Dr., İntergen

[1] : Gönderdiğim email:

Dear Dr. Croce,

I'm a stomach cancer patient from Turkey. In 2007 I was diagnosed with stomach cancer. I underwent a surgery that removed my stomach, followed by chemotherapy. I year later I was diagnosed again with a repeating condition. I'm receiving a second chemotherapy. I believe you lead a research on gene therapy. I would be greatful if you can direct me to a center where I can apply for (even experimental) gene therapy.

Thank you in advance.

Davut Topcan

Ceylon Tea vs Known Teas..

2009-02-24T12:32:00.004+02:00

Öncelikle yeşil çay harici çayların yapısı gereği yapraklarında ki antioksidan özelliğin yokolduğunu biliyoruz.

Eğer ille de bildiğimiz siyah çaylardan içeceksek teee amcasının sri lanka'sından ithal edilen , ülkemizde kaçak çay olarak bilinen ceylon çayını tercih etmenin sağlık açısından hiçbir artısı yok. Sadece tat farkı var hepsi o kadar... (ben ısrarla yeşil çay öneririm o ayrı)

Milliyetçilik yapacak değilim ama kendi ülkemizde üretilen, -bol bol üretilen- güzelim çaylar varken ithalat ile saçma sapan bir harcama yapmak hiçte akıllıca değil. 1 kg Kaliteli bir çaykur çayı 8-10 TL iken, 1 kg ithal Ceylon çayı 30 TL civarında...

Ayrıca çayın kalitesini anlamaya yönelik şöyle bir bilgiyi de paylaşayım;

İyi çayı anlamak isterseniz denemesi çok basittir. Bir bardak soğuk suya bir çay kaşığı çay atıp karıştırın.Beş dakika bekleyin. Su renkleniyorsa o çay sahtedir. İçinde boya vardır.
Ayni zamanda çayı avucunuzda ovcalayın, hakiki çay dağılır gider.Kolayca toz haline geçer.Çünkü kurumuş filiz ve taze yapraktır. Eğer çay elinize batıyorsa içinde sap, kazzık vardır. Sahtedir.
Hakiki çay sıcak, kaynar suda bile kolayca açılmaz; renk vermez. Çayın rengi gelmesini isterseniz,dem suyunun yarısına, çok az şeker atın. Çayı dem suyunun yarısı ile iyice kaynadıktan sonra, kalan soğuk dem suyunu ekleyin; tekrar kaynatın. Tavşan kanı çay elde edersiniz.
Bir de iyi çay, demir tuzları ile koyu siyah renk verir. Bu siyah renk, ne kadar koyu ise o çay okadar kalitelidir. Deneyin...

Hayat

2009-02-23T22:09:00.006+02:00

Bu aralar yerimden kalkabilecek kadar gücüm olmaması bana düşünmek için oldukça fazla zaman yarattı... Tüm uzuvlarınız size itaat etmezken tek kullanabildiğiniz uzvunuz beyninizdir ağır hasta olduğunuzda... O da durmaz hiçbir zaman çalışmadığı kadar çalışır, düşünür, hatırlar, bazen üzer sizi, öyledir beyin..

İşte tam bu noktadan atlıyorum hayata.. Hayat öyle güzel bir şey ki! hiçbir şekilde riske atılmayacak kadar değerli, neden? niçin? nasıl?....

Hayata sabah kalkıp işe gitmek akşam sıkıcı bir trafik eşliğinde eve dönmek olarak bakmayın... Bunlar sadece bir kısmı, ama göremediğimiz hissedemediğimiz kocaman başka bir kısmı daha var...

Sıradan bir yol kenarı lokantasının muhteşem kavurmasını , oranın kendine has ekmeği ve kendi yapımı ayranı eşliğinde tadına vara vara yiyebilmek, her lokmada yeniden doğmak gibidir hayat. Bunu yapabilme lüksünün değeri nedir? bir düşünün... Ya da çok sevdiğiniz bir yiyeceği hayal edin, onu yerken aldığınız haz...

Sonra kalkıp markete kadar gidebilme gücü, gidip avare avare dolanıp dilediğinizi alabilmeniz, yani maddiyatı değil, tüm bunları yapabilecek gücü bulmanın değeri nedir?

Burada ne demek istediğimi tam anlayamayabilirsiniz, sırt üstü yada uzunlamasına tamamen yatay konumda tek yastıkla yatabilmenin değeri nedir? yaklaşık iki aydır oturur şekilde uyuyabiliyor ve yaşıyor olmamdan dolayı bunun değerinin paha biçilmez olduğunu söyleyebilirim... (Allahtan haziranda tedavi sonrası bu stant'tan kurtulabilecek ve yatma sorununa da çare bulabileceğim)

Peki ya hani o aslında çok da sevmediğiniz işyerine gidip çalışabiliyor, projeler alıp bitirebiliyor olmanın değeri nedir? bana inanın ilk iki haftadan sonra evde tıkılı olmak cehennem azabına dönüşüyor...

Ve dahi dahası, önce Türkiye'de sonra Dünya'da görülecek , gidip tadılacak o kadar güzel yerler ve tatlar var ki, sırf bunları yapmak için bile bir çalışma içinde olabilmenin , savaşın verdiği haz nelere değer?

Sonra biri ile hayatı paylaşabilmek, tek eşlilik denilen muhteşem ilişki modelini tüm dünyanın savruk ilişki modellerine inat kendine maletmek... Birini ölümüne sevmek, birinin sizi ölümüne sevmesi, ne olursa olsun, başınızdan ne geçerse geçsin bağlarınızın kop(a)maması, bilseniz ki ne olursa olsun ona olan sadakatınıza ihanet etmediğiniz sürece dünya üzerinde yaşayan milyarlarca insan karmaşasına inat bir tek kişinin sizi bırakmayacağını bilmek... ne olursa olsun yanınızda olacağını bilmek.. dahası böyle biri ile bir hayatı paylaşabilmek, bunun değeri nedir? galiba sırf bunun için bile herşeyimi verebilirdim...

İşte tüm bunların tamamı hayatın zerrecikleri.... tüm bu zerrecikleri kaybetmeden ne yazık ki bir tanesinin bile farkında değiliz...

Hayat işte tüm bu saydıklarımın birazını olsun geri alabilmek için neler vermezdim....

Not: üstteki fotoğraflar fotokritik.com adresinden alınmış olup , midye fotosu bana ait diğeri de MrJehoel'e ait.

Not 2: Şöyle bir hayalim var... çok şey mi istiyorum???

3. Kemoterapi sonrası

2009-02-23T21:45:00.002+02:00

Günlük, çok canımı yaktılar çok, ancak bugün kalkabildim yataktan... bugüne kadar ki yan etkiler şöyle;

- İnce bağırsağımda takılı olan stant inanılmaz acı verdi, birşeyler yerken tam stant geçiş noktası fena halde acıdı,
- fena halde iştahsızlık,
- halsizlik,
- tuvalete çıkamama...
- ve genel olarak kırgınlık...

Bugün doktorumla telefonlaştık, özellikle stant noktasında ki acı üzerine konuştuk, haftaya kadar bu şikayetim geçmez ise gene bir operasyon ile stant değişikliğine gidilebilirmiş... buna gerek kalmaması ve haftaya kadar şikayetimin geçmesi yönünde telkin yapıp telefonu kapattık..

Ayrıca haftaya yapılacak kemo'dan sonra bir tomogrofi çekimi olacak orada kemoların gidişatını göreceğiz, tümör boyutları küçüldü mü, değişmedi mi ya da ne olduysa... ona göre tedavi değişebilir ya da başka şeyler düşünülebilirmiş..(yani sevgili günlük, hayatım bir ince ipliğe bağlı...)

Sağlığımla ilgili gelişmeler böyle...

Not: Canım bachata yapmak istiyor...ama gücüm yok:(

3. kemoterapi öncesi doktor kontrolü

2009-02-16T23:22:00.008+02:00

Öncelikle sevgili günlük, 3 hiç iyi bir rakkam değil bu konuda anlaşalım! keza farklı düşünüyorsan sana geriye kalan 9 adet kemoterapiyi hatırlatmak isterim. Bir de artık bayağı samimi olduğumuza göre şu uzatılmış isimleri bırakıp kemoterapiye "kemo" desek? olur mu? olur....

Bugün gene kışın ortasında ki en berbat soğuk günlerden biri, bağışıklık sistemimin çok da iyi olmadıdğı bugünlerde doktorumun muayenehanesine kadar gitmek beni bayağı bir endişelendirdi...

Her zaman annem ve babamla gittiğim kontrole bugün yalnız gitmek zorundaydım.. babam fena halde üşütmüş ve yatak döşek yatıyor... e malum annem de ona bakmak için evde kaldı.

Tüm günü neredeyse uyuyarak geçirdikten sonra bir cesaret çift katlı giyindikten sonra atlayıp arabaya çıktım yola.. Randevum saat 19:00'daydı... zamanında gittim ve muayenehanede beklerken (her kontrolda en az bir saat kadar bekliyorum, doktorum alanında en iyisi olduğu için çok fazla hastası var...ve bu duruma bir zaman sonra alışıyorsun..) Canan teyzemi aradım. (konuşma hamsili pilav üzerineydi..kaç gündür canım acaip hamsili pilav çekti ve yapmayı bilmiyoruz...) Direkt konuya girdim, benim canım hamsili pilav istiyor diye, e oğlum ben karadenizliyim yaparım sana dedi, ooooh dedim tamam yarın gel bize o zaman dedim. anlaştık ve telefonu kapattık..

O sırada yakınımda oturan bir bayan konuşmamı duymuş, hamsili pilav mı istedi canın dedi, evet dedim.. ben karadenizliyim nasıl yapıldığını iyi bilirim, tarifini vereyim sana dedi.. olur dedim... eski projelerden birinin TODO listesi açıktı önümde, en alt satıra hamsili pilav tarifini ekledim. (yapıp yiyince done diye yazacağım:P)

Sonra sıra bana gelene kadar muhabbet ettik, annesinin rahatsızlığı için oradaymış kendisi, tümör beynine sıçramış ve gama-knife yöntemi ile tümörü temizlemişler.. (başka bir yazımda bu ..-knife'lı yöntemleri anlatacağım), bir dergide yazar olduğundan bahsetti ve muhabbetin devamında piyasada ki ot çöp ile kanser tedavisi yapacağını iddia eden şarlatanları konuştuk.. email adreslerimizi aldık/verdik eğer mümkün olursa dergisinde bu konuya yer verecek..

Neden bu konuya bu kadar taktım? çünkü biliyorum ki denize düşenler yılana gözü kapalı bir şekilde sarılıyorlar, bu konuda kendimi sosyal olarak sorumlu hissediyorum. Birileri bir şekilde aydınlanmalı! Ben bildiklerimi yeterince kişiye ulaştıramazsam sanki bu adamların işlediği günahın da bir parçası olacağım gibi geliyor...

Her neyse konu çok dağılmadan kontrollerime gelelim;

Söylemiş miydim? Doktorum "Prof. Dr. Nil Molinas Mandel" , kendisi benim için sadece doktor değil bir anne, bir abla, bir arkadaş ne bileyim kalbimin tam ortasında yer edinmiş bir kişi.. (üstte ki resim).

Bana en efsane sözü de şu olmuştur son dönemde : "Bundan sonra biriyle evlenmeye karar verirsen önce bana getir, ben onaylamazsam evlenemezsin!" sonrasında da yakın zamanda evlilik gibi bir olay yok diyerek kulağımı çekmiştir..

Yani diyeceğim o ki kontrollerim de genellikle böyle, sanki doktoruma değil de bir akrabamla sohbete gidiyorum gibi oluyor.. Muhabbet ederken arada vücut kontrollerimi falan da yapıyor ve bir bakmışsın muayene bitivermiş..

Evet bugün ki muayenem süper geçti... dedi ki;"iyiye gidiyoruz, genel durumun çok iyi, böyle devam.." Sonra yemek borumun ve ince bağırsağımın iyi durumda olduğundan söz ettim, bir kaç gün önce bir oturuşta üç dolma yediğimi söyleyince biraz kızdı, kendini deneme dedi:) Midem olmadığı için az ve sık yemem gerekiyor... birbuçuk sene geçti hala alışamadım....

Şimdi yarından sonra ki kemo'ya hazırlık.. Yarın da hamsili pilavımı yiyeyim de..:P

Tarifi de altta (Karadeniz usulü hamsili pilav);
1.Adım : Önce iç pilavı hazırlıyoruz;
Bir adet soğanı doğruyoruz, sonra yağda kavuruyoruz. 2 su bardağı pirinç yıkayıp kavurduğumuz soğan tenceresine koyuyoruz. Üzerine nane, dolmalık fıstık, (isteğe göre kuş üzümü), tuz ve karabiber ekledikten sonra bu karışımı kavuruyoruz.

Sonra sıcak su ekliyoruz (pilav, iç pilav olduğu için normal pilav kadar pişmeyecek), az pişiriyoruz. Su miktarı da tenceredeki pilavı çok az geçecek kadar olmalı.. yoksa lapa olur..(muş)

2. Adım : Tava Seçimi;
Seçeceğiniz pişirme kabı, eğer ocakta yapacaksanız teflon olabilir (ama buna çok dikkat kesinlikle çiziksiz olmalı) yok eğer fırında yapacaksanız borcam olmalı.

3. Adım : Hazırlama; Ben borcam ile fırında yapacağım için borcam üzerinde devam edeceğim..
Borcamın dibini hafif yağlıyoruz, (hamsiler yapışmasın diye) altına hamsileri bolca diziyoruz, ama öyle nizami falan değil borcamın dibi görünmeyecek şekilde. Borcamın kenarlarına da diziyoruz, burada dikkat edilmesi gereken kenara dizdiğimiz balıkların yukarıdaki kısımları pilavın üstüne doğru kıvrılacak ona göre dizin..
Sonra borcama pilavı boşaltıyoruz, kenardaki hamsileri üzerine kapattıktan sonra pilavın üstüne de hamsileri döşüyoruz....

işte bu kadar..

ve son adım da pişirme kısmı oluyor..

Fırına koymadan önce üstünü aluminyum folyo ile örtersek üstte kalan balıkların kurumasını engellemiş oluruz... son beş dakika kala aluminyum folyo çıkartılarak sulu/kuru arası bir pişim kıvamına ulaşılabilir..

afiyet olsun....

Not: Yarın denedikten sonra sonucu yazacağım :),, ve tarifin sahibi olan Gülbin hn'a da buradan tekrar teşekkür ediyor ve annesine acil şifalar diliyorum...

Yeğenim Özge ve ben, flashback

2009-02-15T22:16:00.003+02:00

Bugün yeğenim altta ki fotoyu gönderdi, bir de ne dese beğenirsin, "al dayı sana komik bişey göndericem bak".. evet yeğenim Özge ve ben varız altta ki fotoda.. bir sonra ki fotoğrafta ise gene yeğenim Özge ve ben ,sadece biraz yaşlanmışız... 2008'e ait bir fotoğraf ikincisi.

öylesine yok

2009-02-15T19:15:00.003+02:00

iyi ve kötü günde birlikte olabilmektir aşk,

varlığı paylaşmak kadar yokluğu da paylaşabilmektir...

böyle, içimden geldi..

iptables QUEUE nasıl?

2009-02-14T18:45:00.005+02:00

Bir kaç ay önce iptables üzerinden geçenleri detaylı bir şekilde incelemem gerekmişti, o vakit iptables kurallarından QUEUE 'yi keşfetmiştim. Linux üzerinde çalışan iptables firewall'u ile C veya perl ile yazacağım bir scripti konuşturabildiğimi öğrenince pek bir sevinmiştim.

Isınarak ve açıklayarak ilerlemek gerekirse;

IPTABLES nedir?
Iptables Linux işletim sistemleri üzerinde kernel'da gömülü olarak çalışan bir firewall(güvenlik duvarı)dır.

Makinaya gelen veya giden paketler mutlaka iptables'a gelir ve hikaye tam da bu noktada başlar. Eğer hiçbir kural yazmadıysanız iptables pakete hiçbir müdehale yapmadan geçip gitmesine izin verir.

# iptables -A OUTPUT -p tcp -j DROP

En basit kullanım şekli üstte ki gibidir, üstte ki satırda(kuralda) şunu demiş olduk;
* Linux işletim sistemi üzerinden dışarıya doğru gidecek olan herhangi bir TCP paketini DROP et. (yani izin verme)

Iptables konusu çok geniş olduğu için burda en basit hali ile değinip geçiyorum, daha fazla detay için yazılmış çok fazla türkçe ve ingilizce döküman mevcut, ufak bir google araması ile yığınla sonuca ulaşabilirsiniz..

QUEUE nedir?
Queue kelime anlamı olarak kuyruk anlamına gelmektedir. Iptables içinde kullanımı da pek farklı değildir aslında. Iptables'a gelen ya da giden paketler için bir QUEUE kuralı girilmişse , iptables gelen ya da giden her paketi memory'de bir kuyruğa koyar. Eğer sistemde queue paketlerini dinleyecek harici bir uygulama çalışmıyorsa paketler uzay boşluğunda kaybolur gider ve otomatik olarak DROP olurlar.

Script hakkında;
Ben araştırmam sırasında bir kaç tane C ile yazılmış kod buldum, tabii olduğu gibi çalıştıramadım. Üzerinde bazı manipülasyonlar yaptıktan sonra (bunlardan ayrıca bahsedeceğim) çalışır hale getirdim.

Script şu hali ile basitçe şu işi yapıyor: Queue ile scripte gelen paketlerin tamamını önce show_packet fonksiyonu ile hex karaterleri char olarak dönüştürdükten sonra ekranda anlamlı bilgilerin akıp gittiğini görebiliyorsunuz.

Ben output , yani makinadan giden paketleri queue yapıp ekranda ki bilgileri izlemiştim, güzel görünüyor, örneğin bir internet sitesine girdiğinizde, ya da ekli bir mail gönderdiğinizde dosya içeriği dahil herşey ekranınızdan ayna gibi akıp gidiyor...

Burda ki amacım paketlerin içeriklerini detaylı olarak görebilmekti, gördükten sonra paketlerin içeriğinde olmasını istemediğiniz bir durumu yakalamaya yönelik bir kod yazdıktan sonra paketi drop ya da accept(izin vermek) edebilirsiniz.

Ben altta göreceğiniz kodda bilgileri izledikten sonra tüm paketlerin geçip gitmesine izin verdim.

Script içinde kullanılan method'lar ve kısaca açıklamaları;

ipq_create_handle(0, PF_INET);

ip_queue tarafından kullanılan Netlink soketini handle etmek için kullanılır...

Parametre ve structure bilgisi altta ki gibi,

struct ipq_handle *ipq_create_handle(u_int32_t flags, u_int32_t protocol);

Geri dönüş değeri, başarılıysa bir pointer değilse NULL döner...

ipq_set_verdict(h, m->packet_id, NF_ACCEPT, 0, NULL);
Kendisine şahane fonksiyon diyebiliriz, scriptimiz ile yakaladığımız iptables paketini modify etmeye yaramaktadır.

Burada bizi en çok ilgilendiren parametre NF_ACCEPT/NF_DROP parametreleridir. İsimlerinden da anlayacağınız üzere izin vermek için NF_ACCEPT derken paketi engellemek için NF_DROP parametresini kullanıyoruz.

How To Run iptables queue script? / Scripti nasıl çalıştıracağız?
---------- |
| | --------- output packet ----->>> |
| Linux | | internet veya başka biryer
| | <<< --- input packet ------------- |
---------- |

** Makinada gcc yüklüdür diye tahmin ediyorum :) değilse hemen gcc C kod derleyicisini kurun.

Sonra kosoldan altta ki kodu (adı : ipq.c olsun) ;

# gcc -o ipq ipq.c -lipq

diyerek derliyoruz. artık elimizde çalışır halde ipq programı var..

Şimdi iptables ile ilgili ayarları yapalım;

# modprobe ip_filter
# modprobe ip_queue
# echo "1" >/proc/sys/net/ipv4/ip_forward
# iptables -A OUTPUT -p tcp -j QUEUE

Bu komutlarla eğer yoksa sisteme ip_filter ve ip_queue modüllerini yükledik, sonra makina üzerinde forwarding işlemlerinin yapılabilmesi için ilgili parametreyi 1 olarak set ettik. Eğer 0 olursa iptables ile forwarding yapılmaz.

Ve en son makinadan giden paketlerin hepsini queue, ederek yazdığımız programa gönderiyoruz.

sonra altta ki komutu verip, bir kaç internet sayfasını ziyaret edin ve arkanıza yaslanıp konsoldan akıp giden site içeriğini izleyin..

# ./ipq

Not: Bu işlemler genellikle sisteminizi mahvetmez ama olur da birşeyler karışırsa sorumluluk kabul etmiyoruz. Zaten bu işleme ihtiyac duyacak birileri biraz da olsa sistem , iptables ve programcılık konusunda expert kullanıcıdır.

Herhangi bir soru veya yorumunuz olursa yorum yazabilir ya da bocuhk a t gmail dot com adresinden bana ulaşabilirsiniz.

Kolay gelsin...

/*
* This code is GPL.
*/
#include </root/dt/netfilter.h>
#include <libipq.h>

#include <stdio.h>
#define BUFSIZE 2048
static void die(struct ipq_handle *h)
{

ipq_perror("passer");
ipq_destroy_handle(h);
exit(1);
}

void showPacket(ipq_packet_msg_t *pkt){
int i=0;

printf("\n Raw packet: --------------------------\n");
for(i=0;i<pkt->data_len;i++){

 printf("%c ", (char)pkt->payload[i]);
}
printf("\n End of raw packet ------------------");
}


/* Checksum for IP header
*/
unsigned short checksum(unsigned short *addr, int len)
{

int nleft=len;
int sum=0;
unsigned short *w=addr;

unsigned short answer=0;

while(nleft>1){
 sum+=*w++;

 nleft-=2;
}
if(nleft==1){
 *(unsigned char *)(&answer)=*(unsigned char *)w;

 sum+=answer;
}
sum=(sum>>16)+(sum&0xffff);
sum+=(sum>>16);

answer=~sum;
return answer;
}

int main(int argc, char **argv)
{

int status;
int c;
unsigned char buf[BUFSIZE];

struct ipq_handle *h;
   h = ipq_create_handle(0, PF_INET);

if (!h)
   die(h);
       status = ipq_set_mode(h, IPQ_COPY_PACKET, BUFSIZE);

if (status < 0)
   die(h);
c = 0;

do{
c = c +1;
//printf("Donence.. %d ", c);

    status = ipq_read(h, buf, BUFSIZE, 0);

printf("status: %d \n", status);
if (status < 0)

 die(h);
 switch (ipq_message_type(buf))
 {
  case NLMSG_ERROR:

   fprintf(stderr, "Received error message %d\n",
     ipq_get_msgerr(buf));
   break;

  case IPQM_PACKET:
  {
   ipq_packet_msg_t *m = ipq_get_packet(buf);

   showPacket(m);
   printf("packet: %d\n",m->data_len);
       status = ipq_set_verdict(h, m->packet_id,

          NF_ACCEPT, 0, NULL);
   if (status < 0)

    die(h);
   break;
  }
  default:
  fprintf(stderr, "Unknown message type!\n");

  break;
 }
  } while (1);
   ipq_destroy_handle(h);
return 0;
}

Alternatif Kanser Tedavisi

2009-02-11T20:30:00.006+02:00

Sevgili günlük, sonunda internet siteleri ve kitaplar arasında kaybolurken tek bir maddelik iyi birşey bulabildim!

Akşamları bir veya iki kadeh şarap (lakin tekel bayisinden satın alınan değil, hakikaten katkısız düzgün bir üzümden yapılmış) mide kanserinden korunmak için tüketilmesi gereken gıdalar arasında, buna ek olarak şunlar da var;

Bol taze sebze ve meyve yemek
Kırmızı et, balık ve tavuğun dengeli yenmesi
Vücudun ideal kilosuna yakın olması
Hareketli bir yaşam
Sigara içmemek

bu maddeler Amerika Kanser Enstitüsü tarafından açıklanmış.

Dün akşam toplamda 3 saatte, Dr. İlhami Günerel'in "Kanserden Korkma! Modası Geçmiş Tedaviden Kork!" isimli kitabını okuyup bitirdim. Kitap çok ilginç konulara değiniyor, bildiğimiz tedavi yöntemleri ile yüzleşmemizi sağlıyor. Sıkı bir araştırma sonucunda ise dönüp dolaşıp çıkılan yol malasef gene Modası Geçmiş Tedavi oluyor.

Dr. İlhami Günerel'in bahsettiği bu "Modası geçmiş tedavi" nedir? Kemoterapi ve Radyoterapi! Evet bugün Türkiye ve Dünyada Tüm Onkoloji Dernekleri tarafından kabul edilmiş ve uygulanan bu yöntemleri modası geçmiş tedavi olarak nitelendiriyor.

Kitap üç tane quote(özlü söz?) ile başlıyor.

"Klasik kanser tedavisi büyük bir sahtekarlıktır"
-- Dr. Linus Pauling

"Hiç bir işe yaramadığını bile bile hastasına kemoterapi uygulayan doktor, hafif anlamda bir budala, gerçekte ise bir canidir."
-- Dr. Robert Aktins

"Bu kanserle savaş masalı bir öbek dışkıdır."
-- Dr. James Watson

Modern tıbba bu kadar ağır bir dille , neredeyse hakaret boyutunda yaklaşan bu üç zat-ı muhterem kendi alanlarında çok ciddi çalışmalar yapmışlar.

Eğer kanser hastası iseniz ve kanseriniz yeniden nüksetti ise, benim gibi, bildiğiniz herşeyi unutup, öğrendiğiniz herşeye şüpheyle yaklaşmak durumunda kalıyorsunuz.

Kitap diyor ki; kemoterapi yaptırmayın!, radyoterapi yaptırmayın! pekala ne yaptıralım? kanserin ortasındayım, hiç birşeyin garantisi yok. Kemoterapiler sonuç verecek mi onda emin değilim. Ve birileri diyor ki bırak kemoterapiyi!

Hayır o birileri ve malum kitap. Oklarını çok güzel bir yöne çevirmişsin, Dünya sağlık örgütü ve ilaç sanayisinde ki rant'ı hedef alarak bir sonuca ulaşmayı denemişsin fakat ben ikna olmadım.

Tamam Dünya Sağlık Örgütü(FDA) ve Dünya Kanser Enstitüsü(NCI) o kadar da sütten çıkmış ak kaşık kıvamında yerler olmayabilir fakat suçlanılan kadar da mafyavari yerler değil.

NCI ve diğer tüm araştırma merkezlerinin şu ana dek üzerinde çalıştıkları, kansere karşı daha iyisini nasıl yapacakları ve bu konuda gelebildikleri en iyi nokta daha az yan etkileri olan kemoterapi ilaçları bulabilmeleri.

Kitapta başlıca hedef alınan konulardan biriydi ilaç sanayisi ve ilaç piyasasıda ki rant! Kitap'taki varsayıma göre kemoterapide kullanılan ilaçlar değer yitirmesin diye yapılan yeni araştırmaların önü kesiliyormuş. Evet bu rant gerçeğini ve dolarlar üzerinde ki yeşil rengin gözlerde yarattığı parlamayı düşünürsek böyle birşey mümkün olabilir.

Lakin bu noktada gene şüpheci yaklaşıyorum. Dünya devlerine baktığımızda mesela google, iyi kar getirdiğini gördüğü ve google video servisinin çok ciddi ve önde bir rakibi olduğu için youtube'u satın aldı.

Aynı şeyi pekala ilaç sektörü için de düşünemez miyiz? Birileri gerçekten kanser için devrim yaratacak bir ilaç bulduysa, ilaç sanayiinde ki iş adamları neden o doktoru ortadan kaldırmayı seçsinler ki? gayet iyi bir para ile satın alamazlar mı?

İki yüzlü bir madalyon gibi lakin bizlere 1. seçenek daha dramatik geldiği için ona inanmayı tercih ediyoruz. Belki olaylarak gerçekten de biraz daha objektif yaklaşmak gerekiyordur.

Kitabı okuyan ve okuyacaklara da en önemli tavsiyem objektif olmayı her satırda hatırlasınlar.

Bunun dışında gelelim diğer sonuçlara;

Bir diğer alternatif kanser tedavisi yaklaşımı da daha çok ülkemizde var. Bitkisel tedavi yaptığını iddia eden bir çok _kendini doktor adletmiş_ kişi bulabilirsiniz, onlara gittiğinizde size otomatik olarak bir diyet çıkartacaklardır. (burası önemli) Bazıları kemoterapiyi bırakmanızı isteyebilir(sakın). Onlarla görüşmenizde bence bir sakınca yok fakat önce kendinize şunu sorun, at gözlükleri takıyor muyum? eğer cevabınız "evet" ise, mahallede ki bakkalla bile konuşmayın derim. yok hayır ise konuşun işe yararları alın işe yaramayanları es geçin gitsin.

Lakin bence en sağlıklı olanı doktorunuz dışında hiçkimseye gitmemeniz, beslenme konusunda ise eğer bir diyet uygulamanız gerekiyorsa doktorunuz size söyleyecektir, değilse doğal beslenmeye özen gösterin bu kadarı kafidir.

Burası en önemli nokta!!! Beslenme! Günlerdir bir sürü şey dinledim, dinlediklerimin hepsini bir kenara kaydettim ve tek tek araştırdım.

Sonuç, eğer bir kanser hastasıysanız dilediğiniz gibi DOĞAL yollarla beslenebilirsiniz! Bunu sağlıklı olanların da yapması gerek ama biraz zor gibi.

Doğal yollarla beslenmek nasıl olacak? Yediğiniz her lokmanın , boğazınıdan geçen herşeyin nasıl yapıldığını araştırdıktan sonra doğal olanını bulup yiyin.

Örneğin Zeytin!... bildiğimiz marketlerde çeşit çeşit satılan zeytin... lakin bu zeytinler sağlıklı değil, çünkü doğal değiller, istediğiniz markete gidip zeytin alırken şunu sorabilirsiniz, bu zeytinlerde oksit var mı? cevapları evet olacaktır, ben denedim. evet dediler. Çünkü zeytin geç olgunlaşan bir yiyecektir, kendi halinde olgunlaşmasını beklerseniz muhtemelen uzunca bir zaman marketlerde hiçkimse zeytin göremez. Bu yüzden zeytin üreticilerinin sıkça uyguladığı bir yöntem var, zeytinleri havuza atıp içine oksit ekledikten sonra kısa süre içinde hızlıca olgunlaşıp yenilebilir hale gelmesi.

Daha uzun hayatta kalmak istiyorsanız zeytin nasıl yapılır öğrenip, olgunlaşmamış zeytinleri alıp kendi zeytininizi kendiniz yapın. Yok yapamam diyorsanız gidin bir köye yapan bir aileden satın alın.

Sonra gelelim yağlara, yağlardan sadece zeytinyağını tercih etmek gerekiyor, lakin onun da gene daha az asitli olanını bulmanız lazım. Zeytinyağı kansere karşı tek başına mücadele eden özelliklere sahip.

Mutlaka bir yerlerden duymuşsunuzdur, köpekbalığı kıkırdağı ve kansere karşı etkisini, köpek balığında bulunan bu anti kanserojen madde zeytinyağımızda var...

Kızartma yemek yok... hele hele dışarıda yapılmış kızartmaları yemek ölümcül derecede kötü. Özellikle mide kanserine davetiye göndermekle eşdeğer.

Tütsü yöntemiyle pişirilen etler, _mangal_ lakin burada ayrıma düştüğüm bir nokta var tamamen aydınlandığımda onu da paylaşacağım. Mangal yaparken kullanılan kömür veya odun birşeyleri değiştirir mi bilmiyorum.

C vitamini, günlük ihtiyacınız ne kadarsa o kadar mutlaka tüketin, kansere hiç bir zararı yok aksine bağışıklık sistemini güçlendirerek savaşa yardımcı oluyor.

** Burada C Vitamini ile ilgili yapılan ciddi spekülasyonlar var, gene bunlarla ilgili yaptığım araştırma sonucunda NYTimes 'da yayınlanan bir habere güvenerek son noktayı koydum. C vitamini kanser hücrelerine doğrudan enjekte edildiğinde kanser hücrelerini parçalıyor, fakat kemoterapi esnasında tablet şeklinde yüksek dozda alına C Vitamini kanser hücrelerini de besleyip güçledirebiliyor. Sonuç olarak C Vitamini tabletler ile yüksek dozda almak zararlı olabilirken doğal yollarla tüketmenin hiçbir sakıncası yoktur.

Düdüklü tencere kullanmayın, teflon kullanmayın, çelik tencerelerin daha sağlıklı olduğu iddia ediliyor her yerde.

Şu anda aklıma gelenler bu kadar, devamını mutlaka yazarım.. Lakin şöyle özetlemek gerekirse, kanser hastası olun ya da olmayın, doğal yollarla beslenmek kanserden koruyacaktır. Aksi takdirde ya kanseriniz nüks eder ya da kansere yakalanırsınız.

İstatistikler kansere yakalanma yaşı ve sayısı hakkında hiç iyi şeyler söylemiyor...

Son olarak;

*** Buradan not düşüyorum herhangi bir kanser hastası eğer bu yazımı okuyorsa lütfen dikkate alsın. Hastalığınızla ilgili hangi aşamada olursanız olun, doktorlar size ne söylerse söylesin, kesinlikle ve kesinlikle alternatif tıbbı ana tedavi olarak görmeyin!!!! Alternatif Tıp'ta çareler aramayın!

Ölümün çok yakınına gelmiş bilgisayar programcısı bir kanser hastası olarak günlerdir alternatif tıp hakkında araştırmalar yapıyorum. Nerelerden nasıl bir bilgi alıp daha iyi olabilirim diye sürekli olarak okudum. Orta düzey ingilizcem ile internette 1900 lü yıllardan beri yapılan araştırmalar ve alternatif tıp aleminin derinlerine kadar indiysem de malasef sonuçlar beni gene modern tıbba geri döndürdü.

Bu yüzden tekrarlıyorum sakın! sakın ha iyice araştırmadan kendinizi alternatif tıbba bırakmayın. Zaten kademeli bir araştırma sonucunda kendinizde doğru sonuca ulaşacaksınız.

Önemi Yok!

2009-02-09T14:24:00.002+02:00

Sana en son esmeralda dediğimde "ama ben esmer değilim ki" demiştin. Ben de önemi yok demiştim, sen o gün esmeraldaydın, bense dış kapıda ki bir mandal değildim. Takvimler hangi yılı gösteriyordu hatırlamıyorum, sen hatırlarsan söyle!... aslında tüm bunların da artık hiçbir önemi yok biliyorsun, hayatta bir çok şeyin hiçbir önemi yok...

Hayat değişti, dünya çok kötü bir yer oldu. ama bilirsin bunların da önemi yok.

Esmeralda bunu sana bunca yıl sonra söylemek istemezdim, lakin bilirsin gerçekler gizlenemez... Hayatımı tehdit eden bir hastalıkla savaşıyorum şu anda. Ne olduğunun önemi yok, önemli olan hayatımı tehdit ediyor olması. Doktorlar garanti edemiyorlar hiçbirşeyi, olsun Esmeralda, bunun da önemi yok.

Önemli olan henüz çok genç olduğum ve ölmek istemediğim. Beni hatırladığın kadar yakışıklı değilim, biraz zayıfladım ama bunun da bir önemi yok. 58 kilo ile yaşayabilirim. belki bir gün yeniden 75 olurum, saçlarım yeniden çıkmaya başlar...

Tabii ya bundan bahsetmedim değil mi?, saçlarım dökülmeye başladı... ama önemi yok. sen beni hiç kel görmedin.

İşte tüm bu yazdıklarımın hiçbir önemi yok!

Birşeyler hayatımı tehdit ediyor. sence yazabileceğim herhangi bir cümlenin bir önemi var mı bu tehdit dışında?

Bu sabah ateşler içinde uyandım, 3 yaşındaydım bu sabah, annemle babam vardı başımda, bulanık görüyordum. 3 yaşındaymışım gibi baktılar bana. soğuk suyun altına soktular. (bunu evde tek başınıza denemeyin) .

6 ay demiştik değil mi? tedavi bitsin.... belki iyileşirim, belki biraz kilo alırım, giderim belki buralardan... o zaman birşeylerin önemi olur değil mi esmeralda?

Bu cümleleri çaldım!!

2009-02-06T19:12:00.003+02:00

......en son giderken, yani sabaha karşı, bari dedi, madem evleneceksin, kasımda evlen, haziran iyi değil, yani dedim, yani bazı şeyler nasip. yani bu dünya dedikleri neye göre kime göre, yani hep aynı cevapsız sorular, sigarayı yeni bırakmış insanların kırgınlığı, bir sevgiliden vazgeçiş gibi, bu dünya dedikleri, daha da gelmem biryer, daha da manasını bulamadım, daha da sormam, yani.

......, senin aklından neler geçer anlamıyorum bazen. Bazen boş bakarken etrafa ve söylediğim şeylere yalandan gülümsemeler, aklın biryerlerde gezer senin, senin gözlerin güzel, benim değil, ben o yüzden sana bakarım boş zamanlarımda, sen nasıl uyursun, neler anlatırsın bana onu dinlerim, dinlerim ki bir cümlen beni koltuğumdan kaldıramasın, öylece durup bi daha düşüneyim, seni neden sevdiğimi, neden seveceğimi, seni, senin kareni.

Telefon ve internet başvurusu!

2009-02-02T15:29:00.003+02:00

Geçen hafta yeni adresime telefon ve internet alabilmek için telekomu arayıp başvuru yapabilmeyi başarmıştım. Evet zor birşey gibi söylüyorum çünkü hakkaten çok zor... Başvuru alan call-center görevlilerini eğitilemez ve anlaşılamaz bir grup insandan seçtikleri için olsa gerek başvuruyu yaptıktan sonra gerçekten yorulduğumu farkettim.

Olay şöyle, telefonda bir süre bekledikten sonra , mekanik ses "bu görüşme kalite standartları gereği kaydedilecektir" dedikten sonra hattın öbür ucunda bir bayan sesi beliriyor..

BayanX: Buyrun ben bayanX, nasıl yardımcı olabilirim?
Ben: Telefon başvurusu.
BayanX: Tabii kimlik vs bilgileri ister..
Ben, tüm bilgileri aktarırım ve.
***devam eden sorular
*
*
*
*!*!*! şok soru geliyor:
BayanX: başvurunuzu tamamlayabilmemiz için sabit telefon numaranızı söylermisiniz?
Ben: hönk!?!?!?!?!?!?
Ben: Sabit telefon numarası mı dediniz?!?!?
BayanX: Evet, başvurunuzu bu olmadan tamamlayamam.
Ben: Şu anda o bahsettiğiniz sabit telefon numarasına sahip olabilmem için konuşuyoruz?!?! yani yok, GSM numaramı versem olmaz mı?
BayanX: olmaz, onu ayrıca isteyeceğim.
Ben: Hanımefendi,YOK! kısmet olurda bu telefon görüşmesini tamamlayabilirsek ve siz bana bir sabit telefon numarası satabilirseniz, o zaman bende size istediğinizi verebilirim:-)
*** şaka gibi artık sinir ve gülmek arasındayım..
BayanX: (sinirlendi) Komşunuzun ya da işyerinizin numarasını verin o zaman, o da olur.
Ben: Çalışmıyorum ve komşum da yok!
*** bu harp bir miktar daha devam etti! ve sonunda zafer benim oldu! sahip olmadığım bir sabit telefon numarasını söylememeyi ve o anda yaptığım telefon konuşmasını benden istediği numarayı alabilmek için yaptığıma BayanX'i ikna etmeyi başardım!!!

Lakin BayanX hiç profesyonel değilmiş, iyi üff(?) falan deyip tamamladı başvurumu... Sanırım son günlerde sevgilisi/kocası/çevresi ya da her kim ise birileri ile problem yaşıyor olmalı... Allah şifa versin!

Umarım tez vakitte hattım eve bağlanır , internet erişimimi de sağlarlar da komşuların wifi kanallarına salça olmaktan kurtulurum...

Sanki Telekom özelleşmeden önce böyle değil miydi? kimbilir...

Radikal kararlar öncesi oyalanma dönemi...

2009-02-01T15:06:00.002+02:00

Evet, ufak bir talihsizlik oldu ve kanser tekrarladı, zaten ilk seferden de deneyimli olduğum için ilk öğrendiğimde ne kadar çok tahribat yaratsa da , şimdilerde durumu iyice göğüslemiş ve durumu kontrol altına almış durumdayım. Herşey kontrol altında!

Sadece şu an içinde bulunduğum durum gereği altı ay raporluyum, altı aylık bir ara verdim hayata diyelim. Şimdi oturup buna üzülmek yerine kendimi oyalayacak meşgaleler buluyorum kendime...

Altı ay sonrası için çok daha radikal ve şimdiden biraz bulanık görünen kararlar aldım. (onları altı ay sonra konuşacağız)

Şimdi neler yapabiliriz onlara bakalım.

1- Google Reader'ı aktif olarak kullanmaya başladım.
2- Twitter ve FriendFeed'i aktif olarak kullanmaya başladım. (account'um aynı: bocuhk)
3- Facebook'u daha aktif kullanacağım. Arkadaşlarla bağlantı için iyi bir platform.
4- O'Reilly Safari adresinden bir account satın alıp, teknik kitapları okuyarak teknik yönümü güçlendireceğim.
5- Daha çok blog yazacağım ve yazarken yazım tekniklerine biraz daha dikkat edip blog adresimi biraz renkledirmek niyetindeyim.
6- İngilizce hikaye kitapları vardı okumadığım, onları okuyup ingilizcemi ilerleteceğim.
7- Yeme içme konusunda, yiyeceklerle ilgili yaptığım araştırmalara devam edip, ağzıma koyduğum her lokmanın nelere yol açacağı hakkında fazlasıyla bilgi sahibi olmak istiyorum. (şimdiye dek öğrendiklerimi ayrı bir başlık ile paylaşacağım..)
8- Yeni ve güzel yemek tarifleri öğrenip, anneme tarif ederek yaptıracağım, beğendiğim yemek tariflerini mutlaka buraya da yazarım.. (umarım site yemek tarifleri merkezine dönüşmez.:) )

şimdilik liste bu kadar, daha sonra devam ederiz..

Not: Eski ev sahibim(evet cuma günü taşınma işim bitti) Canan hn.'dayım şu anda, mükemmel ötesi bir börek yapmış onu yiyoruz, (rahatça yemek yemek şahane bişeymiş..) Evet konuyu oraya getireceğim sağlığım iyiye gidiyor, bu kadar hızlı olmasını beklemiyordum. Enver'e verdiğim sözü tutma zamanı geliyor gibi :)

"David and Tea Break Topçam"

2009-02-01T14:39:00.004+02:00

:-)

Google yeni keşfettiğim translate servisi ile beni bir kez daha mest etmeyi başardı.. arada komik yazılar olabiliyor ama genel olarak çok çok iyi...

İşte blog adresimin hali artık burada...

Sadece bununla kalmıyor, ingilizce bilmiyorsanız ilgili internet adresini girerek siteyi komple dilediğiniz dile çevirebiliyorsunuz, başarılı bir uygulama..

http://translate.google.com

2009-01-29T16:20:00.001+02:00

bugün benim doğum günüm, kelimeler.... kelimeleri boşver günlük, yaşamaya çalışıyoruz işte..

canser again...

2009-01-25T17:23:00.003+02:00

5 gündür hastanede yatıyordum , yeni çıktım ve klavyeye bir kaç vuruş yapacak güç bulabildim kendimde..

Salı günü akşam saatlerinde PET-CT sonuçları ile birlikte kanserin yenide nüks ettiğini öğrenip hızlıca doktorum ile görüştükten sonra zaman kaybetmeden çarşamba günü kemoterapiye başladık.. etkileri ancak geçti..

Bu sefer kemoterapi sayısı biraz fazla.. 15 günde bir tam 6 ay sürecek.. yani 12 seans... ve sadece 1 i gitti 11 i duruyor!...

zor be... gözümde büyüyor... hayatta kalmak bu kadar zor olmamalı be günlük...

kemoterapi.... allah düşmanımın başına vermesin... çok acı verici bişey..

diğer yandan var mısın yok musun yarışmasına yaptığım başvuru olumsuz olmuş.. olumlu olsa da gidecek durumda değildim zaten..

daha yazacak gücüm yok... bu kadar şimdilik...

Deneme çekimleri

2009-01-16T18:56:00.003+02:00

Bildiğiniz üzere iki hafta önce Var mısın Yok musun programına yarışmacı olabilmek için final mülakatına girmiştim, dün aradılar ve bugün deneme çekimlerine beklediklerini söylediler..

Yarışmacı olabilmek için final mülakatını geçince deneme çekimlerine girdim bugün, yaklaşık 22 aday stüdyodaydık, önümüzde kutular falan.. Orjinal yarışmanın simlasyonunu yaptılar, Acun Ilıcalı gene koltuğundaydı.. Sırayla sorular soruldu , cevapladık , güldük eğlendik.. %50 oranında aday elenecekmiş gene...

Bakalım bekliyoruz...

Forumda yazdığım mesajı buraya da kopyalıyorum...
--
Ufak bir anekdot, eğer o kısa boylu kız arkadaş bu forumu okuyorsan sana bir kaç şey yazmak istiyorum...

Çekimler esnasında kısa boylu bir kız arkadaş(adını hatırlamıyorum) Kendini tanıttı ve dans eğitimi aldığını söyledi, Acun bey bunun üzerine bize göster dedi, kız arkadaş da tabii, eğer burda Salsa bilen varsa neden olmasın dedi...

Ben 4 yıldır Salsa yapıyorum ve eşlik edebileceğimi söyledim.. bir kaç dakika içinde latin müziği ayarlandı ve dans etmek için piste çıktık. Müzik çalmaya başladı, biz dans etmeye başladık... ve olanlar oldu...

Bu kısa boylu güzel genç kız arkadaş 2 aydır ders alıyormuş ve neredeyse bilmiyor, dansın orta yerinde durdu ve Acun bey'e bla bla bla bişeyler söylemeye başladı...

Şimdi sana söyleyeceklerim şunlar;
1- Bu yarışmada yarışmacılar birbirine karşı değil , hamdi bey'e karşı yarışır..
** dolayısıyla orada dans ederken figür yaptırarak seni elemek isteyeceğim düşüncesine kapılman, dahası bunu Acun bey'e söylemen akıl alır gibi değildi..

2- Müzik bitmeden dans bitmez, dans bitmeden partner pistte bırakılmaz, bu öncelikle dans terbiyesi, ikincisi de kişisel bir terbiyedir... umarım öğrenme fırsatın olur...

3- Eğer hiç dans etmeyi bilmesen bile , şarkının ortasında durup Acun bey'e dönmeseydin, deneyimimle seni o dans pistinden alkışlarla indirmeyi başarırdım..

4- Hayatında başarılar..

I'm still alive..

2009-01-07T00:25:00.002+02:00

Evet, hala hayattayım... ümitsizce gittiğim hastaneden bir operasyon geçirerek çıktım geldim işte..

Son iki ayda giderek azalan beslenebilme değerlerim en son sıfıra indi ve su bile içsem kusar hale gelmiştim.. Açıkçası bunun düzeleceğine dair çok fazla umudum da yoktu.. Hastaneye gittim, şimdi sayamayacağım envai çeşit tetkik yaptılar ve ince bağırsağımın kendini kapattığını öğrendim. Sonrasında ince bağırsak genişletilip içine stant denilen bir boru takıldı... Bionik adam olma yolunda hızla ilerliyorum..

Şimdi stant ile birbirimize alışmaya çalışıyoruz, ilk günler karnımda varlığını çok fazla hissettirip canımı yakıyordu ama gün geçtikçe etkisi azalmaya başladı.. şimdilerde sadece yemek yerken stant geçiş noktasında bir acı veriyor o kadar...

Evet bu kadar şey oldu bitti fakat ben hiç huzurlu değilim, bu stant işi çok çakma bir çözüm gibi geliyor bana, ince bağırsak kendini neden kapattı , kapanan ince bağırsak vakalarında yapılabilecek daha kalıcı çözümler yok mu gibi sorular kafamın içini kurcalamıyor değil açıkçası... Eğer bir yerlerden elime bir miktar toplu para geçerse ilk iş Amerika'ya ve Japonya'ya gidip bu tarz vakalarda gelinen noktayı araştıracağım....

Hastane'de yapılan tetkiklerde bir de karın boşluğumda 1,5 cm genişliğinde bir lenf nodu tesbit edildi.. Kanser'in nüksü olma ihtimali var, bir hafta sonra yapılacak pet-ca testi ile bu 1,5 cm'lik lenf node'unun ne olduğunu kesinleştireceğiz... Eğer kanser yeniden nüksetmişse, yeniden kemoterapiler başlayacak... (Bu ihtimali çok irdelemek istemiyorum)

Bir de hayat çok tuhaf, sizin koyverdiğiniz bir noktada birileri gelip sizi omuzlarınızdan yukarı çekebiliyor, mücadeleci tarafımı iyiden iyiye yitirmeye başladım, bunun sadece ben değil herkes farkında.. İşte tam da bu noktada özellikle şirketten arkadaşlarım ve yöneticilerim omuzlarımdan tutup kaldırdılar, her an yanımda oldular... Hepsine teşekkür ediyorum buradan..

Böyle işte...

Tüm bunların arasında şöyle de bir gelişme var, Acun Ilıcalı'nın Var mısın Yok musun isimli yarışma programından çağrıldım, gittim görüştük, beni expres aday yapıp direkt final mülakatına soktular, 4 kişilik bir jüri ekibinin karşısına çıkıp konuştum... şimdilerde yarışmadan çağrılacak mıyım diye bekliyorum... hala;

Sayın Davut Topcan ... Başvurunuz değerlendirme aşamasındadır.Lütfen daha sonra tekrar kontrol ediniz.

ediyoruz... olumsuz demesinler de.. :)

VEDA YAZISI..

2008-12-24T16:59:00.004+02:00

Yarın hastaneye yatıyorum günlük... yapılacak tetkiklerden sonra ciddi bir ameliyat geçireceğim..

Hani olur da ameliyat masasında kalırsam, hakkını helal et olur mu?

bu işler böyledir be günlük, ölüm yakınına kadar sokulduğunda tuhaf bir soğukluk hissedersin bedeninde. eğer yaptıklarının doğru olduğundan da eminsen ölmekten de çok korkmazsın... korkmuyorum be günlük. sadece merak ediyorum... eğer ölürsem bir anlamda gerçekleri de görme fırsatım olacak.. bu hayatı o kadar da eğlenceli yaşayamadık, olsun... diğer taraf nasıl diye merak ediyorum...

iki ihtimal var,
*** ya gerçekten inandığımız gibi cennet ,cehennem falan olacak ve ben bu hastalıklı bedenimden kurtulup o tarafta bana ayrılan suit'de keyfime bakacağım...
*** diğer ihtimali düşünmek istemiyorum... toprak olup gitmek fikri hiç cazip gelmiyor...

Hoşçakalın, beni seven sevmeyen herkese...

Eğer hayattaysam bir zaman sonra yeniden yazmaya başlarım, görüşürüz gene! değilsem .. boşverin...

isyan

2008-12-19T22:34:00.002+02:00

Bugün canım her zamankinden daha da sıkkın günlük... bol bol ölümü düşündüm. intihar etmek bile geçti aklımdan... Mantıksız biri değilim... kendi iç çatışmalarımın arasında kaybolmak üzereyim sadece...

Bugün'ün bu kadar kötü olmasını sağlayan diğer etken de dün gece gördüğüm rüya... Evet çok kötü bir rüya gördüm... Hastanedeydim, artık hiç yemek yiyemiyordum. yemek borumun iç kısmında bir kanser hücresi kanıyordu yapılan testlerde...

Beni ameliyata aldılar acilen.. yemek borumu da kesmek için! sonra yeniden kemoterapi ve radyoterapi öneriyordu doktorlar...

Hayat benim için yeniden durmak üzereydi...

ve rüya bitti....

Tüm gün bu rüyanın etkisindeydim. evet sadece basit bir rüya! beni böyle alt üst etti.. tüm gerçeklerimi yeniden gözlerimin önüne serdi.

Farkettim ki benim için artık bu hayatta yaşanacak pek birşey yok.. Hiç kendinize sordunuz mu ne için yaşıyorum diye..

Gün boyunca kendime bu soruyu defalarca sordum...

Ne için yaşıyorum ben?

cevap koca bir sessizlik... çünkü artık hayatın bana vereceklerinden çok benden aldıkları ve alacakları gerçeği var sadece ortada...

Evet ne için yaşıyorum?

hiç bir amaç bırakmadı bende bu hastalık... hiç birşey yiyip içemiyorum artık.. ve bu durum günden güne kötüleşiyor... her gün bir önce ki günden daha az yiyip daha fazla kusuyorum... serum ile beslenmenin eşiğindeyim..

Şimdi kendimize bir yalan söyleyelim hadi... bir insan serum ile beslenerek de devam ettirebilir hayatını! Ve şimdi bu yalana inanalım...

Kendimi inandıramadım günlük.. olmuyor.. Can denilen şeyin tatlı olduğunu biliyorum ama başkalarına muhtaç bir hayat yaşamak ise katlanılır birşey değil...

böyledir bu işler yağmur en serseri hali ile yağmaktadır.. yürümeye başlarsınız... ne yöne ve nereye gittiğinizi bilmezsiniz... öylece yürürsünüz sadece.. sırılsıklam olmuşsunuzdur ama burnunuzun üstünden damlayan bir damla haricinde hissetmezsiniz hiçbirşey...

düşüncelerinizin en temiz hali size birtek kurşun tanesi önermektedir, çok zor olmadığını söyler aklınız size, dini duygularınız o kadar da ön planda değildir artık...

işte tam da burada hayatın altın kuralı işlemeye başlayıverir,

"zayıf halka mutlaka elenir"

ve bu karmaşanın için de bir tane cevap inci gibi parlamaktadır.. tek bir hamlede bu işi bitirmek... acısız! sancısız....

Eğer bir Allah varsa beni affeder mi?.....

sona yaklaşıyoruz..

2008-12-18T22:29:00.004+02:00

Günlük,

Projeyi teslim etmeyi başardık bugün... işler konusunda hedeflerimin önündeyim... lakin sağlığım hiç iyi değil be günlük...

özet

2008-12-17T20:22:00.003+02:00

Kısaca nerdeyim, ne yapıyorum, ne yapacağım..

İleride sağlık durumu ile ilgili daha yazacağım ama kısa bir not düşmek istiyorum, yemek yiyememe sorunu son günlerde yediğimi de kusmaya dönüştü.. İşyerinde iki kere kustum bugün, dün de kusmuştum. (yakında adım kusan adama çıkabilir.) Kimse bir çare önermiyor. Yakında serum ile beslenme olayına geçeceğim gibi görünüyor..

İşyerinde bir proje için son günlerde gece gündüz çalışıyorum. Proje dead-line'ı yarın. Şu an evden şirket bilgisayarıma bağlandım ve kod yazıyorum... Epey bir yol katettim, geriye servis güvenlik işleri falan kaldı onları da yazdıktan sonra proje yarına hazır olacak..

Bu gece sabahlayacağım gibi görünüyor.. Sabah da projenin kodlarını gönderip işe gitmeyebilirim.. belki de giderim bilmiyorum..

Kod yazmaya devamm.... daha müsait bir zamanda görüşmek üzere...

haftanın sözleri

2008-12-15T23:29:00.004+02:00

bir ihtimal daha var
belki sen gelirsin
bu bir hayal bilirsin
yüreğim affedersin

benimle olmayacaksın
kuvvetle ihtimal
belki de kalırsın?
ne güzel bir ihtimal..

by gece yolcuları

zor be günlük..

2008-12-12T01:07:00.002+02:00

Herkesin en yakınında birileri vardır mutlaka... Benim ki babam!

Annemin işleri vardı, biz baba oğul kahve içmeye gidelim dedik.. karşılıklı oturduk, havadan sudan konuşuyorduk sadece, sonra birden gelecekten açıldı konu... aynı anda sustuk... gözlerimi kaçırmaya çalıştım. olmadı. aklımı okudu.. gözleri üzerimdeydi, beynimin dört tarafını kuşatmıştı sanki , ne yöne düşünsem anlıyordu.

susuyorduk ikimiz de ve hiç konuşmadığımız kadar çok şey konuştuk o sessizlikte, tek kelime etmeden de konuşabilirmiş insan... tek kelime duymadan da anlayabilirmiş kaşısındakini, arada güçlü bir bağ olduğunda..

sonra..

gözlerimden bir damla yaş süzüldü..

aynı anda onun da...

sonra ikinci, üç.. dört... ve .............

Chai Tea Latte

2008-12-08T23:02:00.002+02:00

Süt, Çay, (az miktarda kahve?) ve Tarçın ile hazırlanan müthiş lezzettir kendisi...

Midesini aldırmadan önce kahve kültürü "türk kahvesi"nden ibaret olan bir adam olarak , Star Bucks ve benzeri mekanlara yönelik tepkisel yaklaşımımı kırmayı başaran süper içecek...

Yıllardır kahve denilen şeyin yapamadığı bağımlılığı iki haftada yapmıştır mübarek içecek..

Tarafıma S. tarafından musallat edilmiştir...

Gecenin bir vakti aklıma geldiğinde olsa da içsem dediğim, gündüzün bir vakti ise hiç düşünmeden eşofmanlarımla atlayıp arabama, İstinye Park'a kadar gidip Grande (neden büyük boy demiyoruz?) Chai Tea Latte.. çabuuuk diyerek alıp, üçüncü yudumdan , bilemedin dördüncü yudumdan sonra yüzüme rahatlamışlığın o efsanevi gülümsemesini yerleştiren şahane içecek..

Ayrıyetten Grande boy olan bu arkadaş 240 kalori gelmekteymiş.. Şüper..

"Şüper = Şahane + Süper " kırması bir edavat.. kütüphaneme yeni dahil ettim, bundan sonra da bol bol kullanacağım gibi..

Bu arada olur da bir gün bir arkadaş ısrarı ile yolum Gloria Jeans'a düşer ise orada ne içerim , orda da varmı ola ki böyle bir lezzet diye kara kara düşünürken ("ooooh my god" pozları), onların da "Oregon Tea" diye birşeylerinin olduğunu öğrenince tüm karanlıklar bir anda çıkıverdi aydınlığa...

Mac OS X vs Windows

2008-12-06T20:36:00.003+02:00

Bugünlerde bir işletim sistemi göçü yapıyorum, Geçen yıl aldığım MacBook'umda iki adet
işletim sistemi kurulu idi, biri malum Mac OS X, diğeri ise Windows...

İkisini de değişik zamanlarda ama windows tarafını biraz daha ağırlıklı olarak kullanıyordum, lakin son günlerde iyiden iyiye beni rahatsız eden performans sorunları olmaya başladı.

Karşılaştırmalar ile Mac OS X işletim sistemini tam zamanlı kullanmaya karar verdim, işte o karşılaşmalar şöyle;

Windows XP: Tam anlamıyla bir virüs çöplüğü.
Mac OS X : Virüsten eser yok.

Windows XP: Açılış hızı 30 sn ile 1~ dk arasında, kapanırken bazen bilinmeyen bir hata verip kapanmayabiliyor.
Mac OS X : Açılış hızı 10 sn ile 25 sn arasında, Kapanış hızı 5 sn ile 15 sn arasında..

Windows XP: Güç yönetimi çok zayıf, daha yeni sayılabilecek bir pilim olmasına rağmen şarj edilmiş bir pili en fazla 2,30 saat kullanabiliyor.
Mac OS X : Güç yönetimi mükemmel, 5 saate kadar dayanıyor.

Windows XP: Suspend ve Hibernate geçiş zamanları Mac'e göre yavaş.
Mac OS X : Suspend ve Hibernate geçiş hızı aşağı yukarı ışık hızı :P değil tabii ki ama gerçekte çok hızlı.

Windows XP: Görsellik kısmı biraz göreceli lakin XP ve Vistayı birlikte ele alırsak , görsellik ayar düğmesini en üst düzeye getirdiğinizde ciddi bir kaynak tüketiyor ve bence karşılığını da vermiyor.
Mac OS X : Görsellik default olarak en üst düzeyde geliyor, bunu XP ile kıyaslamıyorum bile, Vista ile kıyaslayınca ise Vistaya oranla nerdeyse hiç kaynak tüketmeden maximum görsellik veriyor. Ekran geçişleri ikonlar ve masaüstü geçişleri müthiş.

Windows XP: Paket yöneticisi (Program installation) mükemmel.. Bir kaç tık ile eğitilemez bir geri zekalının bile program kurup (kullanmasına?) olanak sağlayacak düzeyde geliştirilmiş.
Mac OS X : Paket yöneticisi orta düzeyin üstünde.. Çoğu projenin Mac OS X desteği var. DMG dosyasını indiripbir kaç tık ile istediğiniz programı kolayca kurup kullanabiliyorsunuz. Lakin eğer kullanmak istediğiniz programın developerları mac os x için bir paket yapmamışsa işler biraz zorlaşabilir.

Windows XP: Firewall olarak Windows Güvenlik duvarı kullanıyor,
Mac OS X : IPFW isimli kurumsal firmaların tercih ettikleri ciddi bir firewall kolay bir kullanım arayüzü ile geliyor.

Windows XP: Msn Messenger, Gtalk vs gibi uygulamalar rahatça kullanılabiliyor. Görüntülü ve Sesli meeting yapılabiliyor.
Mac OS X : Aynı programlar ve daha fazla protokol desteği ile kullanılabiliyor.

Windows XP: Cisco VPN ile Remote Desktop Connection kullanarak şirkette ki bilgisayarıma bağlanıp DotNet C# projelerimi geliştiriyordum.
Mac OS X : Aynı şekilde Mac OS X üzerinden de şirketle ilgili Dot Net C# kodu yazacağım zaman VPN ile RDC kullanarak şirkete bağlanıp rahatça işlerimi halledebiliyorum.

Windows XP: iTunes ile iPhone Syncronizasyon'umu yapıyordum.
Mac OS X : iTunes zaten Apple'ın ürünü,

Windows XP: Delphi ile kod geliştirebiliyordum, ama artık Delphi devri sona erdi gibi. Özel projelerde DotNet veya Java tercih ediyorum. Tüm bunların hepsini çalıştırabiliyor.
Mac OS X : Bu kısımda biraz kısıtlanıyoruz, Enver'in de Linux listesinde yazdığı gibi Windows kod geliştirmek için iyi bir platform. Eğer kod geliştiricisi iseniz tercihlerinizi kullandığınız platforma göre yapmanız gerekebilir. Burada kod geliştiricisi olarak benim tercihim de aslında biraz belli.. Evden yapacağım bir proje ise Java veya PHP tercih ediyorum. Yok ille de yazacağım program windows platformunda çalışmalı ise şirket bilgisayarıma bağlanıp orda kurulu olan Delphi, DotNet ~ dillerinden birinde işimi rahatça halledebiliyorum. Sonuç olarak Mac OS X bu anlamda biraz eksik..

Windows XP: Müzik dinleme, Film izleme ve daha bir sürü multimedya işimi rahatça halledebiliyorum.
Mac OS X : Multimedya konusunda Mac OS X bir kaç adım önde diyebilirim.

Windows XP: Firefox ve IE kullanarak internette fink atıyordum... Tabii bazı sitelere girdiğimde ekstra açılan pencerelerin virüsleriyle canımı yakmasını saymazsak.
Mac OS X : Burada ise Firefox ve Safari (daha çok Safari) ile o site senin bu site benim rahatca gezebiliyorum... Sitelerin içine gömülmüş bazı JS böcekleri de pek canımı yakamıyor açıkçası... Sadece insanlara bulaşabilen bir mikrobun makinanın üstüne düşmesi gibi oluyor..

Windows XP: Oldukça yavaş..
Mac OS X : Çok hızlı..

Sonuç olarak Mac OS X her alanda ihtiyacımı karşılıyor şimdilik... ve MacBook üzerinde müthiş çalışıyor.

Sevgiler..
this post writed on the Mac OS

PHP ile bir klasörü alt klasör ve dosyalarla birlikte hedef klasöre kopyalayan script

2008-12-06T16:10:00.008+02:00

Bilindiği üzere her dosyanın bir oluşturulma zamanı, değiştirilme zamanı ve erişim zamanı vardır. Düşünün ki bir klasörünüz ve altında iç içe klasörler içinde nerde olduğunu bilemediğiniz bir sürü dosyanız var.. Bunları aynı şekilde hedef bir dizine kopyalamak istiyorsunuz, yalnız updated zaman'larının üzerinden en az 1 dakika geçmiş olmasını istiyorsunuz. İşte bu script o işi yapıyor. Konsol tabanlı olarak test edilmiştir. Lakin apache ile web ortamından da çalışacağına eminim.



Kod şurada, kod tamamiyle özgürdür, dileyen alır, değiştirir, kullanır.

.. gitti..

2008-12-05T13:39:00.007+02:00

Son günlerde en büyük destekçim S. oldu, hastanede bile yalnız bırakmadı sağolsun. O gergin günümde neşemi biraz olsun yerine getirmeyi başarmıştı.

Dün akşam Singapur'a gitti. AHL'dan yolcu ettim onu, uçak saatinin gelmesini beklerken elimizde Çay Tea Latte'lerimiz ve limonlu turtamızı tırtıklayarak son muhabbetlerimizi yaptık.. sonra ve gitti...

Edit : Ortak arkadaşlardan gelen manalı soruların önünü kesmek için resim ve isim bilgisi kaldırılmıştır... Benim için kendisi sadece arkadaştır ve kalbim hala başka biri için atmaktadır.. (Ortak arkadaşlar : Barış ve Hasan!)

küçük avuçlarım var

2008-12-03T21:19:00.002+02:00

Bir telaşım var günlük, yolda yürürken aklını yitirmiş birinin gittiği yönü bilmeden ama gittiği yere bir an önceye varmaya çalışırcaasına koşar adımlarla yürümesi gibi hızlı yürümemin bir açıklaması var elbet, oturduğumda haldur huldur kod yazmamın, toplamda bir dakikamı bile boş geçirmeyişimin bir anlamı olmalı.

Bir A noktasından bir B noktasına erişim yapmaya çalışır haldeyim sürekli olarak. Lakin bir B noktası olduğundan bile emin değilim. ve muhtemelen bir B noktası yok.... İki yönü de bilip olmayan yöne hızlıca gitmenin bir açıklaması aklını yitirmek gibi görünüyor evet..

Hayır aklını yitirmek bu değil.

Nereye koşuyorum? nedir bu telaş?

Biliyorum ki ömrüm kazandıklarımla istediğim arabayı almaya yetecek kadar uzun değil, belki hayatımın projesini bitirip ün yapmama yetecek kadar da uzun değil. Mutlu bir aşk hikayesinde başrol oynama hakkımı ise başka birilerine devredeli çok oldu.

Peki bu ne?

Nedir bu telaş?

Doktor kapıdan girer, oda da 4 kişisinizdir, odada en yakın arkadaşın, baban, annen ve sen varsındır...Doktor arkadaşına döner ve "siz dışarıda bekler misiniz" der... arkadaşım durumu kavrayamaz, bizler ise izlemekteyizdir doktoru. Arkadaşım Engin "ben" der.. Doktor sözü arkadaşımın ağzına tıkar ve "aileden olmayanlar lütfen dışarı çıksın" der..

İşte o dakikadır hayatınızın en önemli dakikalarından biri ve boğazınıza birşeyler

düğümleniverir. O düğümü çözmek umrunuzda olmaz bir zaman, dikkat kesilir doktoru dinlersiniz..

Hayırdır doktor?

Doktor sizin en az acıyacak yerinizi anlamaya çalışırcasına bakar yüzünüze, bilemez, bulamaz!

O anda bilirsiniz ki Doktor'un iki dudağı arasındadır hayatınız! ve hiçbirşeyi ezberlemediğiniz gibi ezberlersiniz o sözleri, ses tonunu, tonlamasını, nerede hızlanıp, nerede yavaşladığını hafızanıza kazırsınız...

Sonra o Doktor'un iki dudağı arasından dökülür gider harfler, kelimeler, cümleler... O cümleleri yerden toplarsınız ve hayatınızın bir bölümünü yıkar, başka bir bölümünü yeniden inşa edersiniz.

Sonra koşmaya başlarsınız, birşeyleri bir zaman dilimine sığdırmak için... küçücük avuçlarınızla kana kana su içmeye çalışırcasına.. ama kanamayacağınızı bile bile.

bıktım hastaneden...

2008-12-02T00:59:00.002+02:00

Yarın sabah ki operasyon için bu akşamdan hastaneye yatırdı doktorum.

kendimi çok kötü hissediyorum be günlük... b.k gibiyim.

Durumlar...

2008-11-30T18:04:00.007+02:00

Geçen hafta Milanoya gitmek için aldığım kararın neticesinde resmi prosedürleri halletmiştim ama bir kaç problem çıktı, onları çözdükten sonra gidebileceğim. Dün doktorum Tan Atilla ile konuştum yemek borumda ki problem hakkında. çünkü son günlerde hiç bir yemeği yiyemiyorum.. Hiç olmadığım kadar açık ve nettim bu kez.. Dedim ki; "Tan bey ben hayatımı bu şekilde sürdüremiyorum! eğer bu problemi çözemezsek çok uzun yaşayabileceğimi sanmıyorum..."...

Doktorum dedi ki; Salı günü hastaneye gelmelisin ve endoskopi yoluyla bir cerrahi operasyon yapmalıyız...

Bunun üzerine amerikan hastanesinden randevu aldım ve salı sabah ufak bir operasyon geçireceğim..

Operasyon 1 saat civarında sürecekmiş , narkoz ile uyutarak yapacaklar(bu kısma bayılıyorum...) Önemli bölüm ise operasyonun bir kaç riski var ve en önemli riski yemek borusunda yırtılma olabilir, o zaman iyileşmem biraz uzun sürer ama herşey yolunda giderse planlarımı ertelemem gerekmeyecek.

Hastane vs işlerini kenara bırakırsak, işlerle ilgili olarak bugünlerde şirket içi inovasyon yarışması için hazırladığım projeyi sunmam gerekiyor. Kazandığım takdirde Axa'yı akdeniz ülkelerinde temsil edebileceğim.

(Evet çok iddialıyım... Gerçekten de şirketin vizyonuna katkıda bulunup müşteri iletişimini güçlendirecek aynı zamanda da satışlarda ki enginarın kalbi felsefesine katkıda bulunabilecek sıkı bir iş çıkarttım.. Kolay değil kaç haftadır çalışıyordum..)

bende durumlar böyle günlük, hastane işlerini saymazsak marşmelov kıvamındayım.. senden naber? :-)... umarım salı günü bir problem çıkmaz ve yaptığım tüm planları uygulayabilirim...

not:
1-Haftanın Fotoğrafı : geçen gün işyeri bilgisayarımda şu fotoğraf ilişti gözüme, yaşlanıyoruz işte gerisi yalan.
2-Haftanın Şarkısı: Bülent Ortaçgil'in sözlerini yazıp Şebnem Ferah'ın seslendirdiği, klibinde ise kimin nesidir bilemediğim birilerinin oynadığı güzide parça... "Sen..ben.. değirmenlere karşı bile bile birer yitik savaşçı"

Gitmek !

2008-11-25T21:21:00.005+02:00

Kısa bir yurtdışı seyahatim var, Milano'ya gidiyorum.. bakalım durumlar ne gösterecek...

Kart atarım oralardan...

ufak şeyler can yakar..

2008-11-25T14:30:00.008+02:00

Tartışmalarımızdan birinde şöyle demişti...

"Senden ayrıyken daha mutluydum..."

demir gibi içime oturmuştu bu laf... boğazıma iliklenmişti de kaç gün çıkmamıştı... hala da canımı yakar hatırladıkça...
merak ediyorum şimdi gerçekten daha mutlu mu acaba?
kimbilir..

Ayla Dikmen - Anlamazdın

2008-11-25T13:41:00.001+02:00

Sevilirken bilmedin mi?
Ben söylerken gülmedin mi?
Falimizda hasret var, ayrilik var demedim mi?

Anlamazdin anlamazdin,
Kadere de inanmazdin.
Hani sen aci veren kalpsizlerden olamazdin?
Dilerim ki mutlu ol sevgilim,
Ben olmasam bile hayat gülsün sana.
Günahim boynunda, aglayan bir çift göz biraktin arkanda.

Kalbim bombos kaldi sanma,
Acilar geçer zamanla.
Aska tövbe demem ben,
Görürsün sevince yeniden.

Anlamazdin anlamazdin,
Kadere de inanmazdin.
Hani sen aci veren kalpsizlerden olamazdin?
Dilerim ki mutlu ol sevgilim,
Ben olmasam bile hayat gülsün sana.
Günahim boynunda, aglayan bir çift göz biraktin arkanda.

Ayla Dikmen - Anlamazdın

Ben bugün ;-)

2008-11-24T22:55:00.005+02:00

Hatıralar...

2008-11-24T17:03:00.004+02:00

Bugün arşivi karıştırırken şu yazıyı buldum...

Yeniden bir motosiklet?

Yeniden Tem'de 260?

Evet....

Kanada

2008-11-24T10:32:00.002+02:00

Kanada'ya taşınan bir arkadaşın günlüğü; alıntıdır..

sevgili günlük

12 ağustos
kanada'daki yeni evime taşındım. çok heyecanlıyım. burası çok
güzel. dağların manzarası muhteşem. onların karlarla kaplı halini görebilmek
için sabrımı zorluyorum.

14 ekim
kanada dünyanın en güzel yeri. yapraklar kırmızı ve
turuncunun tonlarına dönmeye başladı. bir atla kır gezintisi yaptım ve bir kaç
geyik gördüm. çok güzeldiler. muhtemelen yeryüzündeki en harika hayvanlar.
burası cennet olmalı. burayı çok seviyorum

11 kasım
geyik avlama sezonu kısa bir süre sonra başlıyor. böyle
harika hayvanları öldürmeyi nasıl olur da isterler anlamıyorum. umarım yakında
kar yağışı başlar. burayı seviyorum.

2 aralık
dün gece kar yağdı. her yerin beyaz bir örtü ile
kaplanışını seyretmek için gece kalktım. tıpkı kartpostal gibi. dışarı çıktık,
merdivenlerdeki ve garajın önündeki karları kürekle temizledik. kartopu oynadık
(ben kazandım). kar temizleme makinesi (belediye'nin) gelince, garajın önündeki
karları tekrar temizlemek zorunda kaldık. harika bir yer. kanada'yı seviyorum .

12 aralık
dün gece biraz daha kar yağdı. kar temizleme makinesi ile
garajın önündeki karları tekrar temizledik. burayı seviyorum.

19 aralık
dun gece biraz daha kar yağdı. İşe gitmek için garajdan
çıkamadım. burası çok güzel bir yer fakat kürekle kar temizlemekten yoruldum.
kar temizleme makinesine lanet olsun!

22 aralık
bu beyaz boktan dün gece biraz daha yağdı. kürekle kar
atmaktan ellerim su topladı ve belim ağrımaya başladı. kar temizleme makinesinin
ben garajın önünü kürekle temizleyene kadar yolun köşesinden izlediğini
düşünüyorum. pez.....in

25 aralık
s....ttiğimin yılbaşısı. yine yağdı. eğer kar temizleme
makinesini kullanan pez...i bir elime geçirirsem yemin ederim o op...u
ço........ğunu gebertecem. yollardaki lanet buzları eritmek için neden daha
fazla tuz kullanılmadığını anlamıyorum.

27 aralık
allahın belası dün gece yine yağdı. kar temizleme
makinesinin en son gelişinden beri 3 gündür karları kürekle atamadığım için eve
hapsoldum. hiç bir yere gidemiyorum. hava durumunu sunan spiker bu gece 25
santim daha yağacağını söyledi. 25cm karın kaç kürek edeceğini biliyor musun ?

28 aralık
kuşbeyinli spiker yanılmış. 83cm daha yağdı. bu gidişle
karlar yazdan önce erimez. kar temizleme aracı kara saplandı ve hıyar oğlu hıyar
sürücü benden küreğimi ödünç istedi. karları temizlerken tam altı kürek
kırdığımı ve sonuncusunu da onun kalın kafasında kırmaktan zevk duyacağımı
söyledim.

4 ocak
nihayet evden çıkabildim. markete gittim ve yiyecek aldım.
dönüşte lanet geyiğin biri arabamın önüne atladı. arabamda yaklaşık 3, 000
dolarlık hasar var. bu hayvanların hepsini gebertmek lazım. lanet yaratıklar her
yerde varlar. umarım avcılar hepsinin kökünü kurutur.

3 mayıs
arabayı şehirde bir tamirciye götürdüm. yollara dökülen baş
belası tuzlar yüzünden arabamın kaportası çürümüş.

10 mayıs
türkiye'ye kesin dönüş yaptım ve antalya'ya bir daha
ayrılmamak üzere yerleştim. s...im kanada'yı da, karı da, geyikleri
de....

Güzel Pazar !

2008-11-23T22:46:00.002+02:00

Uzun zaman sonra böyle güzel bir pazar aklımın ucundan bile geçmezdi, lakin dün 16:30 itibari ile herşey geride kalmayı başardı sanırım...

S. isimli arkadaşım ile Emek kafede melemen eşliğinde güzzzzzzzzzel bir kahvaltı sonrasında muhabbetle beraber 3er tane ada çayı, derken saat 17:30 olmuş haberimiz yok... Napalım derken hadi dedik sinemaya gidelim, en yakın yer İstinye Park olduğu için ilk durağımız orası oldu hemen sinema gişelerine gidip sıraya girdik...

tamam ama hangi filme gidecektik???

Issız Adam'a gitmiştik zaten, ee? elimizde başka neler var, Bond?, Destere? veya Osmanlı Cumhuriyeti.... e dedik bari Osmanlı Cumhuriyeti'ne girelim geyik olur... sıra bize geldi iki tane öğğğğrenci bileti aldık bis... sonra baktık filme daha yarım saat var e hadi gidip bişeyler yiyelim.. gittik Tost Stop diye bir mekanda stop ettik.. ilginç bir tost ısmarlama şekliydi. S. isimli arkadaşıma dur dedim. sen seçim yapma ben özel bir sipariş vereceğim onu ikiye böler yeriz... ok mi? ok...

Adam benden sipariş için tarif bekliyor...

Hocam şimdi ekmeğin içine yağ sür ve kızart, sonra elinde burger peyniri, dil peyniri ve köz biber var mı? evet var dedi... sonra tarifini verdim... tostu yaptı ikiye bölüp getirdi... aldık ellerimize taze sıkılmış portakal sularımız ve benim özel spesyalim tostumuzu... S.'in yüzüne baktım tostu tadarken....

ilk ısrığı aldı... çiğnedi.. ve yuttu..

yüzünde ki ifade??? evvet beğenmişti... (ben daha iyisini yapıyorum bu arada)

sonra karnımız tok sırtımız pek girdik filmi izledik.... film yapabileceğimiz en yanlış seçimmiş...:) olsun biz gene de geyikler yapıp gülebildik... hele bir sahnede kız adama yamuk yapıyor, tam o sırada sessizlik ve seyircilerden biri "KAHPE" diyor... biz yerlerdeyiz gülmekten... müthişti...

film arasında gidip kalmak arasında bir tereddüt ettik, sora kocaman bir boy mısır patlağımız ve ellerimizde sıkılmış nar+portakal sularımız ile koltuktaydık...

(çok fena sağlıklı beslendik çoook...)

Film bitti konuşa konuşa gittik evine bıraktım S.'i.. sonra evime geldim...

Ne çok konuşacak şeyimiz varmış... ne çok anlatacak şeyimiz varmış ikimizin de... ne çok dinleyesimiz varmış... ikimizin de olmadık yerde biten hikayeleri...

belki de hayat o kadar da kötü değildir..

Issız Adam !

2008-11-22T22:53:00.006+02:00

Bugün arkadaşlar sağolsunlar yalnız bırakmadılar beni, ordan oraya burdan buraya derken tutup Çağan Irmağın son filmi Issız Adam'a götürdüler... film hakkında çok atıp tutmayacağım.. sadece bir kaç anekdot var onları yazıp bitirmek istiyorum..

Sahne 1
iç ses: yalan söylüyorum. kimse yok. çok yalnızım.
iç ses: biliyorum sevgilim.

Sahne 2
Karda donmak üzeresin.. uyku tatlı geliyor.. ama sen öldüğünün farkında değilsin

Filme benden önce giden bir arkadaşın yorumu şöyle olmuştu, şimdi bu filmi izleyen tüm kızlar şöyle düşünecek, "O da beni unutamadı..." .. tamam da güzel kardeşim sen de onu unutamamışsın...

Unutmak kolay mı?

kokusu.. teni... öyle bir ten ve koku gelirki insanın hayatına, ne daha önce dokunduğun tenler, kokular ne de sonrasında dokunacağın tenler ve kokular.. o ten gibi dokunmaz... o ten gibi kokmaz... O gözler gibi bakmaz.

... ve gün gelir basit bir tokanın bir insan hayatını nasıl altüst edebileceğini gösteren muhteşem yapıt... (tabii bu filmi izleyen tüm kızlar bundan sonra sevgililerinin evlerini toka çöplüğüne çevirecekler o da ayrı bir konu:) )

Filmin hiç şüphesiz ki en güzel tarafı müzikleriydi, muhtemelen herkes film çıkışı eski 45'liklerin peşine düştü, belki gidip bir plak çalar alan bile olmuştur... ben mi? benim zaten var :) sadece istanbulda değildi, ablamdan rica ettim gönderecek...

Şimdi gelelim o müziklere, evet biraz araştırma ile bazılarının mp3'lerini bulabildim.. işte o parçalar ve linkleri..;

01 - Michael Fugain (Une Belle Histoire) 1
02 - Michael Fugain (Une Belle Histoire) 2
03 - Nil Burak - Yalnızım Ben
04 - Semiramis Pekkan - Bana Yalan Söylediler
05 - Ayla Dikmen - Anlamazdın
06 - Sezen Aksu - Tükeneceğiz
-- Sibel Egemen - Yalnız Adam (Benim favorim ama bulamadım.......... bulan olursa lütfen email gönderip bilgilendirsin..)

Linkler şu adreste mevcut, eğer bir şekilde ulaşamaz, edinemezseniz yardımcı olmaya çalışırım.

http://www.buzlas.net/yerli-album/issiz-adam-film-muzikleri-2008/

22 Kasım 2008

2008-11-22T10:26:00.002+02:00

önce duygular,

2008-11-21T14:54:00.007+02:00

Eğer babam olmasaydı, muhtemelen onun gurur duyacağı şeyler yapardım.. O hayattayken yaptığım gibi... Çünkü ucu kendime batsa bile doğru şeyler yapmayı/söylemeyi o öğretti bana...

Az önce gelinlikçiyi aradım, verdiğimiz siparişin nerdeyse yarısını teslim alırken ödeyecektik, önce durumla ilgili kendisinden özür dileyip, maddi konuları konuşabilmek için kendimi ancak toparlayabildiğimi, dikilen gelinlik için zararları ne ise karşılayabileceğimi söyledim. Konuştuk anlaştık... bu tavrımdan dolayı teşekkür ettiğini belirtip telefonu kapattık...

Yalnız dikkatimi çeken ve bir o kadar da ilginç olan şey şu ki; hayatta paradan çok daha önemli şeyler var, şüphesiz ki o şey aşk ve yaşanan güzel şeyler, o şeyleri kaybetmenin ertesi günü insanlar nasıl oluyor da eşya ve para peşine düşebiliyor, maddi meseleleri konuşabiliyor anlamıyorum... aslında anlamak da istemiyorum.

İyi sürücüye iyi fiyat!

2008-11-20T10:39:00.010+02:00

Axa Sigorta A.Ş. kriz öncesi yaptığı kampanya ile vites küçültmeden yoluna devam ediyor. İyi sürücüye iyi fiyat başlığı ile açıklanan kampanya daha start almadan, kamuoyu tarafından çok ilgi görmeye başladı. Direkt olarak müşterilerin fiyat alabileceği bir internet sitesi ile yayına girecek olan kampanya henüz başlamadı! Kampanyayı Axa Sigorta A.Ş. CEO'su Sn. Cemal Ererdi dün bir basın toplantısı ile kamuoyuna açıkladı... Sn. Ererdi ayrıca Türkiye ve Kriz hakkında ki görüşlerine de yer verdi bu toplantıda.

Kanallardan alabildiğim görüntüler şöyle;

http://www.iyisurucu.com

What Happens in Vegas (2008)

2008-11-19T15:06:00.005+02:00

Çok beklediğim bir seri filmi olmadıkça genellikle film izlemek için sinemaya gidemiyorum. Ancak Karayip Korsanları gibi bir seri varsa ve Kaptan Jack Sparrov gibi bir oyuncuya hayransam ancak o zaman film afişe edildiği anda sinema biletini alıp filmin vizyona gireceği tarih için gün saymaya başlıyorum.

Bu filmin herhangi bir özelliği yok sadece Cameron Diaz oynuyor diye kafamın bozuk olduğu bir anda insanlardan uzaklaşıp kendi başıma kalayım, bir yandan da kafam dağılır diye boş boş izlemeye başladığım bu filmi izledikçe sevmeye başladım, başlarda boş boş bakarken git gide dikkat kesildim ve filmin bir tarafı bittikten sonra dış sorunlardan arınmış ve tamamen filme adapte olmuş şekilde izliyor buldum kendimi...

Filmin bu kadar dikkatimi çekmesini sağlayan en önemli etken, içinde tamamen ikili bir ilişki olmasındandı... Malum yaram var dertliyim bir ilişkiyi sürdürememekten dolayı. Ve film 6 ay boyunca evli kalmaya mecbur iki tarafın birbirine her türlü pisliği yapmasına rağmen ilişkilerini devam ettirebilmelerini anlatıyordu. Başlarda zorunlu olarak ama sonradan kendileri gibi olmanın verdiği rahatlıkla... Tabii buradan filmi anlatmak çok etik olmaz, o yüzden en iyisi siz izleyin.

Filmin sonunda adam kadını bulur ve yeniden evlenmeyi ister, kadının cevabı ise ayrı bir müthiştir, ufak bir alıntı yapacağım okuyup izleyecek olan herkes beni affetsin...;
Adam:
- Evliyken, çok kötü biriydim.
- İğrenç biriydim.
- Yaptığım yanlıştı.
- Ama aynı zamanda yaşadığım en güzel zamanlardı.
- Sen bahsini benim üzerime oynadın, Joy.
- Ve sayende ben de kendi üzerime bahis oynar hale geldim.
- O yüzden kimseyi düşünme...
- ...soruma gönlünden geçtiği gibi cevap ver.
- Benimle evlenir misin?
- Tekrar?

Kadın;
- Biliyor musun...
- ...sürekli birilerini memnun etmeye çalıştım.
- Seni memnun etmeye çalışmadığım için...
- ...eski halime döndüm sanırım.
- Evet.
- Seninle tekrar evlenirim.
.
.
.

PS: gerçek hayat böyle değil , insanlar sorunu konuşup, çözmek yerine ilk
problemde arkasına bakmadan kaçıyor...

"Canım Ailem"

2008-11-19T00:21:00.003+02:00

Televizyonda fragmanlarını gördüğüm anda sevdiğim izlenilebilir güzel bir dizi.. TV ekranlarının tam bir dizi çöplüğüne döndüğü bir kaç yıldır izlenecek sıcak, güzel birşeyler bulmanın imkansız olduğu şu günlerde bu dizi kış gününde sıcak kahve gibi geldi.. bilmem.. belki de içim üşüyordur...

Open Source

2008-11-19T00:11:00.001+02:00

Bir süredir bu konuda birşeyler yazmak istiyordum , demek ki birşeylerin vesile olması gerekiyormuş. Bugün IT Direktörümüzden gelen bir eposta içinde bu konuyla ilgili önemli bir bilgi[1] olması ve ardından Enver Altın ile yaptığımız sohbet sonrasında bazı kavramlar yerlerine iyice yerleşti ve birşeyler yazmaya hazır hissettim.

Öncelikle Open Source nedir bunu tanımlayalım; Türkçesi "Açık kaynak" en sade şekli ile kaynak kodu isteyen herkese açık olan yazılımlardır.

Bu işin tanımıydı, bunun iş dünyasına etkilerine bakmak gerekiyor. En basit hali ile open source kullanımı kaynak israfını doğrudan önlemektedir, yazılmış uygulamalar, algoritmalar open source'dan haberi olmayan şirketlerin IT departmanlarında yeniden ve sürekli olarak tekrar tekrar yazılıp zaten yapılmış olan işleri tekrar tekrar yapmaktalar... (Amerikayı yeniden ve yeniden keşfetmek..) Bu kaynak israfının görünen en küçük kısmı, bu kısımdan ilerlemek gerekirse, gene open source'dan haberi olmayan 50+ çalışanlı IT departmanlarında çalışanların da birbirinden haberi olmamakta, genellikle bu tür IT bölümleri içinde küçük gruplara ayrılmaktadır. Bu gruplarda ki yazılımcı sistemci ve dahası teknik adamları kapalı kod sistem esiri haline getirirseniz, Open Source mantalitesini vermek yerine iş bir an önce olsun da ne şekilde olursa olsun tavrı takınırsanız malasef aynı şirketin IT bölümündeki iki ayrı grup elemanı birbirinin yaptığı işten haberdar olmak bir yana zaman gelecek belki onun yaptığı işi yeniden yapmak durumunda kalacaktır... Bunun faturası da tabii ki her zaman ki gibi şirkete kesilecektir.

Buraya kadar bahsettiğim bazı kelimelerisıralamak istiyorum, Open Source'dan çıktık işin ucu nerelere dayandı bunu birlikte takip edebilmek için;

kaynak israfı
yazılmış uygulamaların yenide yazılması
alınmış yazılımlara ödenen bedeller
alınmış kapalı sistemin açıklarını kapatmak için alınmış savunma sistemleri
virüs programları
maliyet
maliyet
maliyet
maliyet

Aslında genel olarak bakıldığında yıllardır alışılagelmiş bir düzen var, her ne kadar şirketler yapılmışı yeniden yapsalar da, yazılmışı yeniden yazsalar da, satın aldıkları kapalı kodlara yılda XX lira lisans bedeli ödeseler de, maliyeti düşürmek adına atılacak tek bir adımları olmasa bile onlar mutlu... bu çok önemli bir nokta! Onlar mutlu.. Hayatta en zor şeylerden biridir belki de mutlu birinin alışkanlıklarını değiştirmek... Bu noktada atılacak adımların büyük önemi var, kesinlikle radikal adımlar olmamalı. Radikal bir şekilde düşünce savunması yapılmamalı.. daha yumuşak bir tavır, söylediklerinin önemli olduğunu anlatırken aslında o kadar da önemli değilmiş gibi bir tavır... konuştuğun kişiye seçme hakkı bırakma ve biraz da zaman sanıyorum ileri dönük olarak bazı şeyleri değiştirirken aslında hiçkimse de bu değişimi anlamayacak... ve bir gün gelip geri baktığınızda bugün direkt konuşamadığınız kişiler bu sistemin asıl savunucuları olmuşlar...

İşte tam da bu tavırla yazdığım bir epostayı[2] aktaracağım yazının devamında...

[1] :
2008 ve ötesi… Gartner’in küresel bazda 1500 CIO (Chief Information Officer) arasında yaptığı bir araştırmada, 2008 yılının en öncelikli konularının iş boyutunda “iş süreçlerinin iyileştirilmesi”, teknoloji boyutunda ise “iş istihbaratı uygulamaları” olduğu ortaya çıkmış (http://www.cio.co.uk/news/index.cfm?articleid=2545 <<>> ). 2008’den sonrası için bazı öngörüler de aşağıdaki gibi (http://www.gartner.com/ <<>> ) :
· 2012 yılına kadar seyahat eden çalışanların %50’si dizüstü bilgisayarlar yerine, 400 doların altında fiyata sahip, web tabanlı uygulamalara her yerden erişimi sağlayan internet merkezli cep bilgisayarlarını kullanmayı tercih edecekler.
· 2012 yılına kadar tüm ticari yazılımların %80’i açık kaynak teknolojilerine dayalı öğeler içerecek. Birçok açık kaynak teknolojisinin olgunlaşması, kararlı hale gelmesi ve iyi destelenmesi, gerek yazılım sağlayıcıları, gerekse kullanıcıları açık kaynağa yönlendirecek.
.
.
.
.

[2]
Bu madde bence çok önemli,

· 2012 yılına kadar tüm ticari yazılımların %80’i açık kaynak teknolojilerine dayalı öğeler içerecek. Birçok açık kaynak teknolojisinin olgunlaşması, kararlı hale gelmesi ve iyi destelenmesi, gerek yazılım sağlayıcıları, gerekse kullanıcıları açık kaynağa yönlendirecek.

Hali hazırda bir sürü kurumsal firma[x] sunucu bazında ve yazılım bazında açık kaynak yazılımları destekliyor ve kullanıyor, bununla ilgili söylenebilecek çok söz var ama bundan önce biz bunun neresindeyiz buna bir bakmak gerekiyor..

Çoğu şirket gibi bizim de IT departmanında ne yazık ki Open Source (Açık kaynak) kullanımı sıfır noktasında... Dahası ekip olarak da bu kavramdan çoğumuzun haberi yok. Belki 2012 hedefi kapsamında IT çalışanlarına verilecek seminerler ve pilot uygulamalar ile bu yönde adımlar atılabilir..

Tabii bunun ekonomik olarak şirkete katkıları ayrı bir başlık...

[x] : Novell, IBM, Koç ve bazı alt kuruluşları

Herşeyi abartmak zorundayız...

2008-11-18T23:00:00.004+02:00

Amerika Birleşik Devletleri'nde yapılan son seçimlerde (sağır sultanın bile haberi oldu artık) Obama başkan seçildi. Bir sürü haber kanalında, bir sürü yazar konuyla ilgili yazdı çizdi ancak bir tane haber var ki hakikaten beni şok etti...

Haberin özeti şöyle;

Van'da ABD'nin 44.'ncü başkanı olduğu için Obama adına 44 tane kurban kesilmesiyle başlayan sevinç yurdun dört bir yanında hız kesmeden devam ediyor. Adana'da Obama için 5 metrelik kebap yapılıp gönderildi, Bartın'da bayan Obama için tel kırma işlemeli şal işlendi, Sivas'ta Beyaz Saray'a götürsünler diye kangal köpek hazırlandı, Konya'da da yeni başkan için özel ayakkabı üretildi.İşte il il Türkiye'den Obama'ya gönderilen hediyeler...

Evet durum böyle, Obama başkan seçilir, bizim köyde halay çekilir...

amman dikkat....

2008-11-18T15:01:00.002+02:00

Orta ve büyük ölçekli şirket çalışanlarından eblek olanlarının sıkça yaptığı hatalardan biridir mail gönderirken "TO" kısmına "Tüm Kullanıcılar" deyip , mail gövdesine de,
"Günaydın canım, ofisteki gıcık olduğum çocuk öyle oldu, sevdiğim kız böyle oldu... bla bla bla...."
yazıp göndermesi...
Bugün bizim şirket çalışanlarından birinin düştüğü durum böyle birşeydi, "mail recall" vs ile kurtarmaya çalışsa da çoğu kişi çoktan gördü bile... çok fena bir durum.. aman dikkat..

2008-11-17T15:18:00.003+02:00

Az önce doktorum aradı, biopsi sonuçlarını bildirmek için.... sonuçlar temizmiş... çok sevindim çok... oh be ya! 1 Kasım'da başlayan gerginliğim dakika itibariyle bitmiştir....

taburcu oldum!!

2008-11-15T18:39:00.003+02:00

Evet! iyiyim... şükürler olsun... yeniden doğmuş gibiyim... haftaya çıkacak biopsi sonuçlarından sonra daha da iyi olacağım...

sıkıldım......

2008-11-14T00:57:00.003+02:00

Saat şu anda 00:56 yı gösteriyor... amerikan hastanesinin bu odasında tek başıma oturmuş uykum gelsin diye bekliyorum... gelmiyor... biraz gerginim.. sabah saat 10 da yapılacak endoskopi sonucunu merak etmekten alamıyorum kendimi... saatler geçmek bilmiyor... yatağımda uzandım laptopımla vakit harcamaya çalışıyorum.. tv açık... izlemiyorum..

biliyorum,

yarın hayatım değişecek....

sıkıntıdan bir de fotoğraf çektim... canım hiçbirşey yapmak istemiyor... saatler biraz daha hızlı geçsin ve yarın olsun istiyorum bir an önce...

hastane odası soğuk baba..

2008-11-13T21:16:00.005+02:00

hastane odasında beklemek ne zor... bugün hastaneye yatırdı doktorum beni.. şu anda odamda oturdum, gene en iyi arkadaşım laptopum kucağımda ve bu satırları yazıyorum...

yarın sabah saat 10'da narkozla uyutup endoskopi yapacaklar, sonra çıkan sonuclara göre kurulda durumumu konuşup karar verecekler... ama ondan önce ben kararımı verdim...

yarın o hastaneden çıkacak iki ihtimal var, eğer gene kanser olmuşsam ne yapacağımı biliyorum...

sadece hastanede yatmaktan bıktım artık!

ve hissediyorum birşeyler iyiye doğru gitmiyor... ama korkmuyorum... galiba artık yolun sonu için hazırım...

babam ve annemi çekip konuştum, "yarın ne çıkarsa çıksın metanetinizi koruyun! ölüm de hastalık da bizler için... "

böyle zamanlarda o kadar çok şey geliyor ki insanın aklına... sadece bir kaç cümle mırıldansam ben dahil herkes hüngür hüngür ağlayacak.... ama ağlayamam... güçlü olmalıyım....

end of the this series....

2008-11-13T01:38:00.007+02:00

Bazen yenilgiyi kabul etmek en zor şey olsa da en doğru şeydir... Evet kabul ediyorum artık... Bazen uzun uzadıya cümleler kurmak yerine küçük ve basit bir hoşçakal deyip gitmektir en doğru şey...

hastayım....:-(

2008-11-12T11:22:00.004+02:00

Salon penceresinin kenarındaki baba koltuğuna oturdum, üzerime bir battaniye aldım... bir bardak çay avuçlarımın arasında.. arada bir yudumlayıp yeşiller arasından görünen boğaza boş boş bakıp düşünceler arasında kaybolurken kulaklarımda şu şarkı...

dinlenmek..

2008-11-11T01:24:00.004+02:00

bir hafta rapor aldım... o kadar güçsüz düştüm ki, geçirdiğim baygınlıktan bahsedemedim hiçkimseye... evet gözüm karardı, bir anlık karanlık ve kendimi yerde buldum... kafam kanlar içindeydi... en komik yanı da otelin reviri falan kapalıydı.. bara gidip kafamı cintonik ile pansuman ettim...

İstinye Hastanesinde ki doktor sordu ne zaman oldu diye, öğlen! nerde dedi, Kıbrıs.. orda neden yaptırmadın? doktor yoktu... e bu saate kadar neden gelmedin? e maç vardı.... peki evladım yat şuraya...

dahası hem ruhsal hem fiziksel anlamda o kadar çok yoruldum ki, artık bir yerlerde kalmaktan korkar oldum... en iyisi biraz dinlenip öyle devam etmek... 64 kiloya düşmüşüm.. galiba bu herşeyi açıklıyor...

şöyle bir şarkı daha var... bu aralar zaten Tarkan'ın Karma albümüne kafayı takmış vaziyetteyim.. umarım iyi bişeydir...

2008-11-10T18:47:00.001+02:00

Eğer bu davutu tekrar geri getiremezsem cebimde tek bir kurşunum var.. kafama sıkıp bitireceğim bu işi..!

başka bir hayatta başka bir gün

2008-11-06T19:21:00.008+02:00

Bazen herşey öyle üstüste gelir ki, kendinize şunu sorarsınız, geçecek değil mi?

ama eğer geçmeyecekse basit ve kolay olsun..

herşey işte bu kadar kolay da... bir tek...
... oğlumun bana baba demesini duyamadan gitmek zor,

benim gibi saçları dik, biraz haylaz..

--

velhasıl kelam doktorumun cumartesi günü bana ulaşmaya çalışması boşuna değilmiş, haftaya yapılacak endoskopiden sonra belki bir operasyon gerekecek gibi görünüyor... Dahası burada ki asıl problem bunu aileme nasıl yansıtmayacağımdır...

hallolacak... geçecek tüm bunlar da... bir gün yeniden uyanacağım ve bakacağımki herşey kabusmuş..

güzel ve güneşli bir güne günaydın demişim, belki bu belki de başka bir hayatta..

başka bir gün...